To drewno jest popularne i łatwo dostępne. Kominiarze od lat przed nim ostrzegają
Gęsty, szczypiący dym z komina to nie tylko brzydki obrazek — to ostrzeżenie, że w powietrze może trafiać coś o wiele bardziej niebezpiecznego, niż się wydaje. Klucz tkwi w jednym szczególe: co tak naprawdę wrzucasz do kominka. Między gatunkami drewna różnice są zaskakująco duże — jedne spalają się równo, dają dużo ciepła i zostawiają niewiele po sobie, inne potrafią w kilka wieczorów zamienić domowe palenie w źródło uciążliwego smogu. Jeśli chcesz grzać skutecznie, a jednocześnie nie szkodzić sobie ani sąsiadom, za chwilę zobaczysz, jakiego drewna lepiej unikać i które wybierać, by palić rozsądniej i czyściej.
- Drewno, które dymi najmniej w piecu
- Jakiego drewna nie palić w kominku
- Dlaczego drewno dymi? gęstość i żywica
- Jak palić w kominku, by nie kopcić
Drewno, które dymi najmniej w piecu
Ilość dymu powstającego przy spalaniu drewna wynika głównie z jego parametrów fizycznych i konkretnego gatunku. Nie każdy rodzaj nadaje się do pieca — odpowiednio dobrany opał potrafi zauważalnie zmniejszyć emisję zanieczyszczeń i sprawić, że palenie jest po prostu przyjemniejsze. Najlepiej stawiać na drewno, które spala się spokojnie, równo i nie powoduje mocnego zadymienia. Do najczęściej polecanych należą:
- dąb,
- jesion,
- klon,
- buk.
Dąb ceniony jest za wysoką kaloryczność i długie oddawanie ciepła, choć zwykle kosztuje więcej niż pozostałe opcje. Jesion łatwo się rozpala i zostawia niewielką ilość popiołu. Klon z reguły ma niską wilgotność, jednak jego spalanie bywa nieco mniej wydajne niż w przypadku dębu. Buk natomiast pali się bardzo równo i bez iskrzenia, dlatego uchodzi za wyjątkowo bezpieczny wybór do ogrzewania domu. Więcej o opałach, które dymią najmniej, znajdziesz w tym artykule.
Jakiego drewna nie palić w kominku
Nie każdy rodzaj drewna nadaje się do palenia w kominku. Najwięcej problemów potrafią sprawić gatunki iglaste — sosna, jodła, świerk czy modrzew. Zawierają sporo żywicy, która podczas spalania często powoduje intensywne dymienie, a przy okazji sprzyja powstawaniu osadów. To z kolei zwiększa ryzyko zapalenia się sadzy w przewodzie kominowym. Warto też mieć na uwadze, że niektóre drzewa liściaste, np. topola i wierzba, również potrafią mocno kopcić, dlatego zazwyczaj odradza się je do kominków. Jeśli zależy Ci na czystszym spalaniu i mniejszej liczbie kłopotów z kominem, najlepiej omijaj te gatunki szerokim łukiem.
Dlaczego drewno dymi? gęstość i żywica
Ilość dymu podczas palenia drewnem w dużej mierze zależy od jego cech fizycznych. Najważniejsza jest gęstość: cięższe, twarde drewno – najczęściej z drzew liściastych – spala się wolniej i równiej, dlatego zwykle kopci zauważalnie mniej. Z kolei drewno iglaste łatwo łapie ogień, szybko się wypala i częściej wytwarza większą ilość dymu.
Znaczenie ma również zawartość żywicy. W iglakach jest jej dużo, przez co w trakcie spalania potrafią mocno dymić i „strzelać” w palenisku. Żywiczne osady mieszają się z sadzą, brudzą szybę kominka i ścianki wkładu, a także odkładają się w przewodzie kominowym, co z czasem może przerodzić się w realne ryzyko pożaru.
Równie istotna jest wilgotność drewna opałowego. Najwięcej dymu powstaje przy spalaniu świeżo ściętego drewna, które nierzadko ma nawet 50–70% wody. Takie palenie jest nieefektywne i szkodliwe dla zdrowia. Dlatego drewno do kominka najlepiej dobrze sezonować – optymalnie 1–2 lata – aż osiągnie bezpieczny poziom, czyli około 20% wilgotności.
Jak palić w kominku, by nie kopcić
Ilość dymu wydobywającego się z komina zależy nie tylko od rodzaju drewna, ale również od sposobu palenia. Fachowcy zwracają uwagę, że najważniejsze jest prawidłowe użytkowanie kominka. Wpychanie opału do paleniska „po brzegi” nie daje lepszego ciepła, a często ogranicza dopływ tlenu — wtedy drewno zaczyna mocniej kopcić i spala się mniej efektywnie.
Jeśli zależy Ci na mniejszej emisji szkodliwych związków, stawiaj na kominki zgodne z wymaganiami Ekoprojektu. Opał układaj z głową: na dole umieść grubsze polana, a na górze rozpałkę. Taki układ poprawia cyrkulację powietrza i ułatwia uzyskanie czystszego płomienia. Do rozpalania najlepiej wybierać naturalne materiały, np. suche szczapki, wióry lub korę brzozową. Pamiętaj też, by po dołożeniu drewna na moment zwiększyć dopływ powietrza — świeża porcja szybciej się rozpali i będzie spalać się równiej.