Tańsze od grabu i buku, a daje mnóstwo ciepła. Dlaczego wszyscy pomijają ten wspaniały opał?
Masz już dość opału, który kopci, brudzi wszystko dookoła i zmusza do sprzątania co kilka dni? Jest pewien gatunek drewna, który zajmuje się błyskawicznie, pali równo i intensywnie, daje przyjemne ciepło, a po spaleniu zostawia zaskakująco niewiele popiołu. To oznacza mniej szorowania pieca czy kominka i więcej spokoju — bez ciągłych przerw na czyszczenie, bez irytacji i bez niepotrzebnych kosztów. Brzmi jak coś, co trudno znaleźć? Zanim uznasz, że to bajka, poczekaj — za chwilę pokażę, jakie to drewno i dlaczego tak wiele osób po pierwszym sezonie nie chce już wracać do niczego innego.
Olcha na opał: kaloryczność i sezonowanie
Olcha rzadko pojawia się w zestawieniach „najlepszego” drewna opałowego, ale w wielu częściach Polski jest po prostu łatwiej dostępna — dlatego często to właśnie ona trafia do drewutni. Jej mocną stroną jest szybki wzrost, co przekłada się na większą podaż i prostsze pozyskanie surowca. Choć kaloryczność olchy wypada słabiej niż w przypadku dębu, grabu czy buku, w praktyce nadal potrafi zapewnić przyjemne i stabilne ogrzewanie domu. Odpowiednio wysuszone drewno (wilgotność poniżej 20%) osiąga wartość opałową rzędu ok. 13–15 MJ/kg.
Trzeba jednak pamiętać, że olcha jako drewno miękkie spala się szybciej niż gatunki twarde — w kominkach i piecach sprawdza się dobrze, ale wymaga częstszego dokładania. Największy kłopot zaczyna się przy świeżo ściętej olsze: wilgotność na poziomie 55–65% sprawia, że mocno dymi i nie nadaje się do palenia „od ręki”. Dopiero po sezonowaniu, które zwykle trwa od roku do dwóch lat, staje się wyraźnie wygodniejsza w użyciu, pali się czyściej i często kosztuje zauważalnie mniej niż bardziej „prestiżowe” gatunki.
Olcha na opał: ile daje ciepła i jak pali się w piecu
Olcha rzadko trafia na listę najpopularniejszych gatunków drewna opałowego, ale w wielu regionach Polski bywa po prostu łatwiejsza do zdobycia niż inne rodzaje — dlatego częściej ląduje w przydomowych składzikach. Jej mocną stroną jest szybki wzrost drzew, co zwykle oznacza większą dostępność surowca. Choć wartość energetyczna olchy jest niższa niż w przypadku dębu, grabu czy buku, w praktyce nadal potrafi dostarczyć ciepła wystarczająco dużo, by realnie ogrzać dom. Kluczowe jest jednak dobre wysuszenie: przy wilgotności poniżej 20% drewno olchowe osiąga przeciętnie ok. 13–15 MJ/kg wartości opałowej.
Ponieważ olcha zalicza się do drewna miękkiego, spala się szybciej niż gatunki twarde — dobrze działa w kominkach i piecach, ale zazwyczaj wymaga częstszego dokładania, jeśli zależy nam na stałej temperaturze. Trzeba też pamiętać o wilgotności: świeżo ścięta olcha potrafi mieć jej nawet 55–65%, przez co mocno dymi, brudzi palenisko i nie nadaje się do palenia „od ręki”. Dopiero po sezonowaniu, które zwykle trwa około 1–2 lat, staje się zdecydowanie lepszym wyborem, a przy tym nierzadko wypada zauważalnie taniej niż bardziej cenione gatunki opałowe.