Odkryj, jakie oznaczenia na worku pelletu zdradzają jego jakość!
Wzrastające koszty opału oraz większa świadomość użytkowników powodują, że etykieta na worku z pelletem przestaje być tylko ignorowaną formalnością, a zaczyna być głównym źródłem informacji o jakości paliwa. To właśnie kilka istotnych danych decyduje o tym, czy pellet zapewni czyste spalanie i niezawodne działanie kotła, czy też spowoduje trudności już po kilku tygodniach sezonu grzewczego.
- Podział pelletu według klas jakościowych
- Przewodnik po certyfikatach pelletu w Europie
- Znaczenie zawartości popiołu w pellecie
- Wilgotność pelletu a efektywność spalania
- Pochodzenie surowca jakość pelletu
- Znaczenie transparentności etykiet producentów
Podział pelletu według klas jakościowych
Jednym z kluczowych oznaczeń na opakowaniu pelletu jest klasa jakości, najczęściej określana przez normę EN ISO 17225-2. W praktyce rynek klasyfikuje pellet na klasy A1, A2 oraz B, które różnią się dopuszczalną zawartością popiołu, wilgotnością oraz poziomem zanieczyszczeń. Klasa A1 jest uznawana za najwyższą.
Pellet klasy A1 wytwarzany jest wyłącznie z czystego drewna (bez kory, chemikaliów, dodatków). Cechuje się niską zawartością popiołu – do 0,7% – oraz minimalną ilością substancji szkodliwych.
Klasa A2 to pellet, który może zawierać niewielkie ilości kory i innych naturalnych składników. Charakteryzuje się również nieco wyższą zawartością popiołu (do 1,5%). Używany jest zazwyczaj w mniej wymagających kotłach.
Pellet oznaczany klasą B jest wykorzystywany głównie w instalacjach przemysłowych. Może zawierać odpady drzewne, więcej kory, a nawet niewielkie zanieczyszczenia. Zawiera do 3% popiołu, co czyni go mniej ekologicznym i generującym więcej odpadów.
Brak informacji o klasie jakości lub stosowanie niejednoznacznych opisów marketingowych może być sygnałem ostrzegawczym. Pellet bez jasno określonej klasy nie musi spełniać rygorystycznych limitów popiołu i wilgotności, a uczciwi producenci nie unikają podawania tej informacji.
Przewodnik po certyfikatach pelletu w Europie
Najbardziej znanym w Europie wciąż jest certyfikat ENplus. Obejmuje on nie tylko sam produkt, ale i cały łańcuch – od surowca i produkcji, przez pakowanie, aż do magazynowania i dystrybucji. ENplus potwierdza zgodność pelletu z normą EN ISO 17225-2 oraz jasno określa jego klasę jakości.
DINplus to certyfikat pochodzący z Niemiec, skupiający się głównie na parametrach technicznych samego granulatu. Pod jego nadzorem są m.in. wymiary pelletu, jego trwałość mechaniczna, zawartość popiołu oraz powtarzalność właściwości fizycznych.
Na opakowaniach można również zauważyć oznaczenie DP, czyli „Dobry Pellet”. Jest to polski system jakości, który potwierdza, że pellet spełnia wymagania wspomnianej wcześniej normy. Certyfikat DP, podobnie jak ENplus, określa klasę pelletu i ma być gwarancją stabilnych parametrów. Dobry Pellet jest często bardziej dostępny dla małych i średnich producentów.
Najważniejsze jest jednak to, aby informacja o certyfikacie była czytelnie umieszczona na worku lub etykiecie. W przypadku ENplus pellet musi mieć numer identyfikacyjny producenta, który można sprawdzić w publicznej bazie licencjonowanych podmiotów. Brak numeru licencji, nieczytelne logo certyfikatu lub ogólnikowe zapisy znacznie utrudniają weryfikację pochodzenia paliwa i powinny być ostrzeżeniem.
Znaczenie zawartości popiołu w pellecie
Popiół to jeden z tych czynników, których istotność ujawnia się dopiero po kilku dniach korzystania. Dla pelletu klasy A1 dopuszczalna ilość popiołu wynosi maksymalnie 0,7%, co oznacza niewielką ilość resztek po spaleniu i rzadsze czyszczenie pieca.
Jeżeli na etykiecie brakuje informacji o popiele lub jest ona podana bardzo ogólnie, trudno przewidzieć, jak paliwo będzie się zachowywać w użyciu. Pellet o wyższej zawartości popiołu prowadzi do większej ilości osadów, sprzyja tworzeniu się spieków i zmniejsza efektywność wymiennika ciepła.
Wilgotność pelletu a efektywność spalania
Zawartość wilgoci w pellecie ma bezpośredni wpływ na jego kaloryczność oraz stabilność procesu spalania. Pellet o wysokiej jakości powinien charakteryzować się wilgotnością nie większą niż 10%, a zwykle znajduje się ona w zakresie 6–8%. Im mniejsza ilość wody w pellecie, tym szybciej osiąga on wysoką temperaturę spalania.
Brak informacji dotyczącej wilgotności na opakowaniu pelletu to sygnał alarmowy. Zbyt wilgotny pellet spala się mniej efektywnie, część energii jest zużywana na odparowanie wody, a piec potrzebuje więcej paliwa, aby uzyskać taką samą ilość ciepła.
Pochodzenie surowca jakość pelletu
Informacja dotycząca materiału, z którego wyprodukowano pellet, musi wyraźnie zaznaczać, że granulat został stworzony z czystego drewna, zwykle iglastego lub liściastego, bez dodatków chemicznych. To właśnie skład materiałowy wpływa na ilość popiołu, zapach podczas spalania oraz stabilność płomienia.
Etykiety, które nie zawierają informacji o źródle biomasy lub opisują ją w sposób bardzo ogólny, utrudniają ocenę jakości.
Znaczenie transparentności etykiet producentów
Równie ważnym składnikiem etykiety są szczegóły producenta: nazwa, adres, numer serii oraz data wytworzenia. Te dane pozwalają na identyfikację danej partii.
Rzetelni producenci troszczą się o jasność oznaczeń, gdyż budowanie zaufania do marki bazuje na stałej jakości i możliwości jej udokumentowania. W rzeczywistości to właśnie pełna etykieta odróżnia solidnego producenta od anonimowego dostawcy z niepewnego źródła.