Zamiast plewić, posadź te kwiaty. Tworzą dywan, przez który nie przejdzie żaden chwast
Troszczycie się każdego dnia o swoje rabaty, inwestujecie mnóstwo czasu i wysiłku, i nagle wyskakują wszędzie chwasty i prawie cała praca idzie na marne. To może być mocno frustrujące – chyba że na lukach i w innych miejscach szczególnie narażonych na zachwaszczenie posadzicie floksy. Te płożące, tworzące gęste dywany byliny, potrafią zagłuszyć rozwój nawet podagrycznika, mniszka i innych uciążliwych roślin.
- Floks jako roślina okrywowa – te gatunki nadają się najlepiej
- Dlaczego warto sadzić floksy jako rośliny okrywowe?
- Jak sadzić i pielęgnować floksy okrywowe?
Floks jako roślina okrywowa – te gatunki nadają się najlepiej
Rodzaj botaniczny Phlox należy do rodziny wielosiłowatych i liczy około 70 gatunków, z których kilka doskonale nadaje się do roli roślin okrywowych w ogrodzie, tworząc gęste, kwitnące dywany. Kto posadzi floksy na pustych miejscach w ogrodzie, nie tylko uchroni się przed chwastami, ale szybko będzie się cieszyć wspaniałym morzem kwiatów. Niskie floksy dzielnie porastają całe powierzchnie, płożąc się przechodzą przez kamienie, wytyczają ścieżki, a czasem zwieszają się elegancko z murków. Zaliczają do nich między innymi.:
- Floks szydlasty (Phlox subulata)
Floks szydlasty dorasta do 5-15 cm wysokości. Jego zimozielone, wąskie liście znikają w okresie od maja do czerwca, a czasem nawet od kwietnia, niemal całkowicie pod pachnącą i gęstą warstwą kwiatów. Puszyste dywany szczelnie zasłaniają ziemię i kamienie, zdobią szczyty murków zwieszającymi się pędami i tworzą obrzeża ogrodowych ścieżek i rabat.
Floks szydlasty najbardziej lubi miejsca w pełnym słońcu; w półcieniu rozwija mniej kwiatów. Podłoże powinno być umiarkowanie żyzne. Mineralne, piaszczyste do kamienistego. Zimą należy bylinie zapewnić lekką osłonę przed ostrymi promieniami słońca.
- Floks Douglasa (Phlox douglasii)
Pędy floksa Douglasa noszą cienkie, do igieł podobne liście i tworzą zwarte kępy niczym poduszki o wysokości 5-20 cm. W zależności od odmiany bylina rozwija niezliczone, lekko pachnące kwiaty w kolorze jasnego różu, lawendy albo bieli. Bywają też mocniejsze kolory jak karminowa czerwień i fiolet. Okres kwitnienia tego floksa zaczyna się w kwietniu/maju.
Floks Douglasa znosi suche stanowiska i chętnie przebywa w słońcu. Gleba powinna być żwirowa do kamienistej i świeża do suchej. Z tego względu te rośliny są jakby stworzone do ogrodów skalnych, niemniej jednak chętnie rozkładają swoje poduszki również na żwirowych rabatach i efektownie wyglądają w wiszących pojemnikach.
- Floks rozłogowy (Phlox stolonifera)
Floks rozłogowy jest idealną byliną okrywową na miejsca częściowo ocienione, jak na przykład pod drzewami i krzewami. Nadaje się także do jasnych stanowisk zacienionych w ogrodach skalnych. Jeśli warunki są dla niego odpowiednie, tworzy dzięki swoim rozłogom duże, do 25 cm wysokości dywany.
Rośliny chętnie rosną na przepuszczalnych, próchnicznych i lekko wilgotnych glebach; preferują podłoże lekko kwaśne. Pachnące kwiaty floksa rozłogowego rozwijają się od kwietnia do czerwca w bieli, błękicie i rożnych odcieniach fioletu. Typowa forma botaniczna ma kwiaty różowe.
- Floks północny (Phlox sibirica)
Pochodzący z Alaski floks północny jest byliną okrywową o bardzo różnorodnym zastosowaniu w ogrodzie. Roślina jest nieco podobna do floksa szydlastego, ale pokrój ma wyraźnie bardziej kępiasty. Zwarte kępy osiągają wysokość do 10 cm i średnicę do 40 cm. Z czasem kępy łączą się ze sobą, tworząc zwartą darń, przypominającą mech. Liście są szydlaste, zimozielone, błyszczące. Różowe kwiaty rozwijają się w kwietniu i maju.
Floks północny rośnie dobrze zarówno na glebach normalnych, jak też na bogatych w minerały, na stanowiskach świeżych do suchych. Doskonale nadaje się do ogrodów skalnych i obsadzania koron murów. Zanim zrzuci zimą swoje wąskie liście, przebarwia je pięknie na kolor brązu i miedzi.
Dlaczego warto sadzić floksy jako rośliny okrywowe?
Okrywowe gatunki spośród floksów rosną, tworząc gęste poduszki i murawę. Ich pędy płożą się i dzięki rozłogom szczelnie okrywają podłoże. Nawet najbardziej uciążliwe chwasty nie mają szansy, aby wydostać się spod tych floksów. Zimoodporne i łatwe w pielęgnacji byliny zazieleniają w ogrodzie miejsca słoneczne do półzacienionych, a ich kwiatowe dywany w najwspanialszych kolorach dają wspaniały widok od kwietnia do czerwca. Rozwijają kwiaty w kolorach od bieli po subtelny błękit lawendy, przez fiolet i róż do mocnej purpury.
Kwitnące byliny okrywowe w zależności od gatunku i odmiany roztaczają zapach mniej lub bardziej intensywny, który cieszy również owady. Dzięki z reguły zimozielonym liściom, miejsce w którym rosną floksy również zimą nie wygląda szaro i pusto. Kolejna zaleta floksów, które się chwastów nie boją: kto chciałby wspaniały dywan w ogrodzie bez kosztów powiększyć, albo wypełnić jakieś opustoszałe z różnych powodów miejsce, może bylinę łatwo rozmnożyć przez podział albo ukorzenianie sadzonek pędowych.
Jak sadzić i pielęgnować floksy okrywowe?
Floksy sadzi się w ogrodzie zgodnie z ich wymaganiami stanowiskowymi. Ziemia powinna być koniecznie przepuszczalna, ponieważ te rośliny nie znoszą zastoju wody. Sadzonki zakupione w doniczkach można sadzić od wiosny do jesieni. Aby powstał gęsty dywan, musicie liczyć co najmniej 10 sadzonek na metr kwadratowy. Przed sadzeniem należy usunąć chwasty i zasilić podłoże dawką nawozu organicznego na dobry start.
Potem trzeba tylko te odporne na suszę gatunki i odmiany od czasu do czasu nawadniać. Szczególnie starsze rośliny floksa rozłogowego ucieszą się jesienią z cienkiej warstwy dobrze dojrzałego kompostu. Floks północny lepiej od floksa szydlastego znosi niską temperaturę zimą, ale gorzej toleruje upały latem. Przycięcie floksów po kwitnieniu, sprzyja zachowaniu ich witalności i obfitości rozwijanych kwiatów.