Zabierają go z tarasu do ciepłego salonu. Wiosną mogą się bardzo rozczarować
Oleander, choć kojarzy się z upałem i słońcem, w swoim śródziemnomorskim świecie potrafi znieść znacznie więcej, niż wielu się wydaje: chłodne noce, a nawet epizody lekkiego mrozu i śniegu. Krótkie nocne przymrozki zwykle nie robią na nim wrażenia — prawdziwe kłopoty zaczynają się dopiero wtedy, gdy temperatura spada poniżej -5°C. I tu pojawia się problem: na długie, ostre zimy oleander nie ma żadnych szans, więc jeśli chcesz go uratować, musisz działać w odpowiednim momencie. Najczęściej przełom następuje w połowie lub pod koniec listopada — wtedy przychodzi czas na przenosiny do zimowej kryjówki.
- Oleander w Europie: historia i odporność
- Jak zimować oleandra w domu i garażu
- Kiedy wystawić oleandra na zewnątrz?
Oleander w Europie: historia i odporność
Do rodzaju oleander z rodziny toinowatych zalicza się tylko jeden gatunek: Nerium oleander. Dawniej wyodrębniany Nerium indicum z południowej Azji dziś uznaje się po prostu za synonim oleandra pospolitego. Ten kwitnący krzew towarzyszy ludziom od starożytności i uchodzi za jedną z najdłużej uprawianych roślin ozdobnych. Do Europy Środkowej dotarł około 500 lat temu i przez długi czas był przywilejem szlachty oraz bogatych mieszczan, którzy egzotycznym urokiem południowych kwiatów zdobili swoje oranżerie.
Oleander to jedna z najchętniej wybieranych roślin doniczkowych. Zachwyca śródziemnomorskim charakterem i obfitym kwitnieniem, a przy tym zyskuje uznanie za sporą tolerancję na zmienne warunki. Jak jednak bezpiecznie przeprowadzić go przez zimę, by wiosną znów ruszył z kopyta? Klucz jest prosty: jesienią trzymajcie tego południowca na tarasie lub balkonie tak długo, jak to możliwe. Roślina znad Morza Śródziemnego potrafi znieść niewielki mróz do -5°C, a niektóre odmiany hodowlane nawet do -10°C.
Jak zimować oleandra w domu i garażu
Dobrą wiadomością jest to, że oleander nie potrzebuje skomplikowanych warunków na zimę. Co ważne, nie przepada za ciepłymi wnętrzami — w takich miejscach łatwo atakują go przędziorki i tarczniki. Profilaktycznie można co jakiś czas delikatnie zraszać roślinę wodą. Trzeba jednak uważać, by nie robić tego zbyt często, bo nadmiar wilgoci sprzyja suchej zgniliźnie.
Zanim oleander trafi do zimowej kwatery, warto go odpowiednio przygotować. Donicę lub pojemnik najlepiej oczyścić, a samą roślinę dokładnie obejrzeć pod kątem szkodników. Z wierzchu podłoża usuńcie chwasty. Jeśli miejsce do zimowania jest ciasne, przed zimą przyda się lekkie skrócenie pędów. W pierwszej kolejności wytnijcie te bez liści albo zbyt długie, wyrastające nisko. Gdy macie wystarczająco dużo przestrzeni, lepiej odłożyć cięcie na wiosnę.
Oleander najlepiej zimuje w chłodzie — optymalnie w temperaturze 5°C–10°C. Sprawdzą się szklarnie, ogrody zimowe, nieogrzewane korytarze czy garaże z oknem. Najchętniej wybiera jasne stanowisko, ale poradzi sobie też przy mniejszej ilości światła, zwłaszcza gdy jest chłodniej. Im niższa temperatura, tym mniej wody potrzebuje. W dobrze dobranym miejscu zimowania podlewanie bywa potrzebne naprawdę rzadko. Dopiero gdy ziemia wyraźnie przeschnie i zacznie odchodzić od brzegów doniczki, trzeba podlać. Zimą nie stosuje się nawozów.
Równie istotne jest to, by pomieszczenie, w którym zimuje oleander, było regularnie wietrzone. Podczas cotygodniowej kontroli pielęgnacyjnej łatwo szybko wychwycić pojawienie się mszycy lub innych szkodników i od razu zareagować. Jeśli nie macie u siebie odpowiednich warunków, warto zapytać lokalnego ogrodnika — część z nich oferuje zimowanie roślin za niewielką opłatą, a oleander ma wtedy zapewnione naprawdę dobre warunki.
Kiedy wystawić oleandra na zewnątrz?
Gdy tylko zrobi się wiosennie, aż kusi, by jak najszybciej wynieść oleandra na zewnątrz. Najlepszy moment na zakończenie zimowania zależy jednak od tego, w jakich warunkach roślina stała zimą. Zasada jest prosta: im chłodniej miała w zimowym lokum, tym wcześniej może zacząć sezon na świeżym powietrzu. Jeśli w miejscu zimowania temperatura spadała poniżej 10°C, oleandra można ustawić w osłoniętym zakątku już w kwietniu.
Oleander przechowywany w cieplejszym ogrodzie zimowym lub w piwnicy, gdzie było powyżej 10°C, lepiej wystawić dopiero wtedy, gdy definitywnie minie ryzyko nocnych przymrozków. Najczęściej spokojniej robi się w drugiej połowie maja. Na start sezonu przyzwyczajajcie roślinę do słońca stopniowo, żeby uniknąć poparzeń liści. To także dobry moment na prace odkładane w czasie zimy: przycinanie, przesadzanie oraz rozpoczęcie nawożenia.
Żeby oleander był gęsty, ładnie uformowany i obficie kwitł, warto ciąć go regularnie. Sam zabieg nie jest trudny, kluczowe jest jednak to, że pąki kwiatowe tworzą się pod koniec lata w poprzednim roku. Zbyt mocne cięcie może więc ograniczyć kwitnienie w bieżącym sezonie. Wiosną najczęściej wykonuje się prześwietlanie i delikatne formowanie krzewu. Zaplanujcie cięcie odpowiednio wcześnie, aby oleander rozpoczął intensywny wzrost już po uporządkowaniu pędów.