Zamiast tui posadź ten krzew. Tworzy gęsty żywopłot i dobrze znosi mróz
Bukszpan drobnolistny to elegancki, zimozielony krzew, który potrafi całkowicie odmienić wygląd ogrodu — czy rośnie solo, czy tworzy równy, gęsty żywopłot. Drobne, jasne listki nadają kompozycjom lekkości, a zwarta forma sprawia, że z łatwością można z niego wyczarować efektowne kształty. Jest jednak jeden szczegół, który decyduje o tym, czy będzie zachwycał przez lata, czy zacznie marnieć. Zobacz, gdzie naprawdę powinien rosnąć, jak go posadzić krok po kroku i co robić, by utrzymać go w perfekcyjnej kondycji na długo.
- Bukszpan drobnolistny: odmiany i cechy
- Wymagania bukszpanu drobnolistnego
- Pielęgnacja bukszpanu: nawożenie i cięcie
Bukszpan drobnolistny: odmiany i cechy
Bukszpan to w Polsce jeden z najbardziej rozpoznawalnych krzewów ozdobnych. Najczęściej w ogrodach króluje bukszpan wieczniezielony, ale coraz częściej uwagę przyciąga też microphylla, czyli odmiana drobnolistna. Różnice między nimi widać przede wszystkim w wysokości – ten gatunek rośnie wolniej i zwykle dochodzi do ok. 1,2 m, i to dopiero po kilku latach starannej uprawy.
Za to jest wyjątkowo gęsty i zwarty, dlatego chętnie sadzi się go na niskie, równe żywopłoty oraz obwódki. Efekt robią zwłaszcza jasne, błyszczące liście, które ładnie odbijają światło. Odpowiednio formowany bukszpan drobnolistny naturalnie tworzy kulistą bryłę, więc dobrze wygląda także jako soliter i może stać się ciekawym akcentem na rabatach.
Wśród popularnych odmian szczególnie często wymienia się bukszpan drobnolistny ‘Faullkner’. Jest ceniony już od lat 70. i wyróżnia się tempem wzrostu – regularnie pielęgnowany oraz nawożony potrafi dorosnąć nawet do 150 cm. ‘Faullkner’ uchodzi za bardzo odporny: świetnie radzi sobie w czasie suszy i, w porównaniu z innymi gatunkami oraz odmianami, wyjątkowo dobrze znosi mróz. Nawet młode rośliny rzadko ulegają przemarznięciu. Sprawdź również wskazówki, z czego wykonać żywopłot.
Wymagania bukszpanu drobnolistnego
Bukszpan drobnolistny (buxus microphylla) najlepiej rośnie wtedy, gdy ma zapewnione właściwe stanowisko. Najważniejsze jest dla niego żyzne, lekkie i dobrze przepuszczalne podłoże. Nie toleruje zastojów wody w ziemi – przy zbyt mokrej glebie łatwiej łapie choroby i słabnie. Istotny jest też odczyn: ziemia powinna być zasadowa. Na podłożu kwaśnym będzie rozwijał się gorzej – może przestać rosnąć, a pędy i pokrój zaczną się deformować.
Stanowisko powinno być jasne i słoneczne, choć w półcieniu także potrafi wyglądać dobrze. Dzięki wysokiej odporności na kurz oraz zanieczyszczenia powietrza często sadzi się go na żywopłoty również w centrach miast. Krzew dobrze znosi bliskie sąsiedztwo innych roślin, dlatego można sadzić go dość gęsto. Optymalna odległość na żywopłot wynosi około 20 cm, ale da się umieścić sadzonki nawet bliżej. Wtedy szybciej powstanie zwarta, zielona ściana, choć rośliny mogą być nieco niższe.
Pielęgnacja bukszpanu: nawożenie i cięcie
Pielęgnacja bukszpanu jest naprawdę prosta. Ten krzew liściasty z reguły nie potrzebuje intensywnego dokarmiania. W praktyce wystarczy, że raz lub dwa razy w sezonie zastosujesz nawóz wieloskładnikowy albo preparat przeznaczony specjalnie do bukszpanu. To, jak często i kiedy go nawozić, najlepiej dopasować do terminów cięcia. Egzemplarze rosnące pojedynczo i zachowujące swobodny pokrój dokarmia się rzadziej. Jeśli jednak chcesz uzyskać konkretną formę (np. idealną kulę), nawożenie zwykle trzeba powtarzać nieco częściej, by roślina szybciej się zagęszczała.
Przycinanie bukszpanu zależy od funkcji, jaką ma spełniać w ogrodzie. W przypadku żywopłotu cięcie wykonuje się dość regularnie, nawet co kilka tygodni, aby utrzymać równą linię i gęstą ścianę zieleni. Wtedy usuwa się boczne pędy oraz skraca o około 1/3 młode przyrosty. Solitery o naturalnym pokroju przycina się zwykle dwa razy w roku – wczesną wiosną i jesienią. Z kolei rośliny formowane można ciąć wielokrotnie, mniej więcej co 4-5 tygodni. Bukszpan świetnie znosi takie zabiegi i po cięciu nie wymaga szczególnej opieki.