Zamiast kolejnej żółtej tawuły posadź jedną z tych odmian. Efekt robi wrażenie
Tawuła od lat nie schodzi z listy ogrodowych pewniaków — i trudno się dziwić. Ten ozdobny krzew potrafi w jednej chwili odmienić rabatę, a przy odpowiednim cięciu zamienia się w niski, efektowny żywopłot, który przyciąga wzrok z daleka. Przez lata większość osób wybierała te same, najbardziej znane odmiany… ale właśnie tu zaczyna się robić ciekawie. Coraz częściej do ogrodów trafiają mniej oczywiste tawuły — takie, które zaskakują kolorem, pokrojem i wyglądają tak, jakby nie miały prawa ginąć wśród innych roślin. I to one potrafią zrobić największe wrażenie.
- Inne tawuły niż żółtolistna hit ogrodów
- Jak uprawiać i rozmnażać tawułę
- Mniej znane tawuły do ogrodu: 4 typy
- Barbula: niebieski krzew do ogrodu
Inne tawuły niż żółtolistna hit ogrodów
Choć tawuła japońska o złocistych liściach przez długi czas uchodziła za niekwestionowany hit, coraz więcej ogrodników sięga dziś po mniej oczywiste gatunki i odmiany, które potrafią wyglądać równie efektownie, a nierzadko jeszcze bardziej spektakularnie. Warto przyjrzeć się im z bliska — wiele z nich kosztuje niewiele, jest proste w pielęgnacji i potrafi odmienić ogród już w pierwszym sezonie po posadzeniu.
Tawuła (Spiraea L.) to przedstawicielka rodziny różowatych, a jej rodzaj obejmuje blisko sto gatunków spotykanych naturalnie w różnych zakątkach świata. Te krzewy często trafiają do parków i przydomowych nasadzeń, bo nie sprawiają problemów w uprawie, a przy tym odznaczają się wysoką odpornością. Są w pełni mrozoodporne, dlatego świetnie sprawdzają się także tam, gdzie zimy potrafią być surowe.
Tawuły przyciągają uwagę nie tylko liśćmi, ale i kwiatami. Drobne kwiatki zebrane w okazałe baldachy lub wiechy rozwijają się — zależnie od odmiany — od wczesnej wiosny aż po lato, dzięki czemu krzew długo pozostaje dekoracyjny. Liście natomiast potrafią zaskoczyć: różnią się kształtem, kolorem i siłą przebarwień, a u niektórych odmian ich pokrój i „kaskadowy” wygląd przypomina ozdobne rośliny zwisające z donic, co dodatkowo podbija efekt w ogrodzie. Poznaj inne ciekawe krzewy kwitnące na różowo.
Jak uprawiać i rozmnażać tawułę
Uprawa tawuły należy do prostych i mało wymagających. Nie potrzebuje wyjątkowo żyznej ziemi, ale najlepiej rośnie w podłożu umiarkowanie wilgotnym, lekkim i dobrze przepuszczalnym. Najładniej prezentuje się w pełnym słońcu – wtedy liście intensywniej się przebarwiają, a krzew obsypuje się większą liczbą kwiatów niż w półcieniu. Po zakończeniu kwitnienia warto wykonać delikatne przycięcie, które wyrówna pokrój i pobudzi roślinę do lepszego zagęszczania. Gdy zależy nam na bardziej zwartej formie, można zastosować mocniejsze cięcie, zwłaszcza u odmian prowadzonych na żywopłoty.
Tawułę da się rozmnażać na kilka sprawdzonych sposobów. W wielu odmianach najszybciej udaje się to przez oddzielanie odrostów korzeniowych – łatwo się przyjmują i zwykle szybko wypuszczają nowe pędy. Alternatywą, nieco bardziej wymagającą, jest rozmnażanie z pędów zdrewniałych. Żeby zwiększyć szanse powodzenia, sadzonki najlepiej ukorzeniać pod osłonami i pilnować stałej, równomiernej wilgotności podłoża.
Więcej o uprawie tawuły przeczytasz tutaj.
Mniej znane tawuły do ogrodu: 4 typy
Choć w sprzedaży i ogrodach najczęściej królują niskie odmiany tawuły japońskiej, możliwości jest znacznie więcej. Warto sięgnąć po gatunki wyższe i bardziej rozłożyste, z inną kolorystyką kwiatów oraz liści. Dzięki wyrazistemu pokrojowi i energicznemu wzrostowi potrafią grać pierwsze skrzypce w kompozycji, a nie tylko dyskretnie wypełniać tło rabaty.
- Tawuła Douglasa ‘Menziesii’ (Spiraea douglasii)
Jedną z najciekawszych, a wciąż niedocenianych propozycji jest tawuła Douglasa w odmianie ‘Menziesii’. To solidny krzew, który bez trudu osiąga około 2 m wysokości. Pędy rosną wzniesione, przez co roślina wygląda mocno i bardzo uporządkowanie. Liście mają kształt elipsy, a ich spód jest wyraźnie jaśniejszy. Latem pojawiają się purpurowe kwiaty zebrane w gęste, stożkowate wiechy, które długo przyciągają wzrok. Najlepiej czuje się w pełnym słońcu, ale dobrze radzi sobie także w półcieniu, nawet w sąsiedztwie wysokich drzew.
- Tawuła nippońska ‘June Bride’ (Spiraea nipponica)
Równie efektowna, choć nieco niższa, jest tawuła nippońska ‘June Bride’. Zwykle dorasta do ok. 1,5 m i tworzy gęsty, krzaczasty, a przy tym wyjątkowo regularny pokrój. Na przełomie maja i czerwca obsypuje się drobnymi, śnieżnobiałymi kwiatami, dając bardzo elegancki, „ślubny” efekt. To odmiana o klasycznej, subtelnej urodzie — świetna na rabaty, ale równie dobrze wygląda posadzona solo jako mocny akcent w ogrodzie.
- Tawuła śliwolistna (Spiraea prunifolia)
Wyjątkowo dekoracyjna, a nadal rzadko spotykana w nasadzeniach, jest tawuła śliwolistna. To krzew dorastający do ok. 2 m wysokości. Jej liście potrafią przebarwiać się na pomarańczowo i czerwono, dzięki czemu roślina zdobi ogród nie tylko w czasie kwitnienia, ale przez cały sezon. Wiosną pojawiają się liczne białe kwiaty, które dodatkowo podkreślają jej lekki, ozdobny charakter. Dobrze rośnie na większości gleb, choć najlepiej wypada w miejscu słonecznym i osłoniętym od silnego wiatru.
- Tawuła japońska ‘Shirobana’ (Spiraea japonica)
Na uwagę zasługuje także ‘Shirobana’ — jedna z najbardziej intrygujących tawuł, bo jej kwiaty potrafią zmieniać barwę. Na początku są białe, a z czasem nabierają różowych tonów, co daje efekt dwukolorowego kwitnienia na jednym krzewie. Roślina osiąga ok. 80 cm wysokości i podobną szerokość. Warto pamiętać o corocznym cięciu, które pomaga utrzymać zwarty, kulisty pokrój i pobudza ją do obfitszego kwitnienia.
Barbula: niebieski krzew do ogrodu
W przydomowych ogrodach można czasem natknąć się na krzewy, które z daleka wyglądają jak tawuła, choć w rzeczywistości są zupełnie inną rośliną. Do tej grupy należy barbula — łatwa do rozpoznania dzięki intensywnie niebieskim kwiatom, które potrafią przyciągać wzrok przez wiele tygodni. Najlepiej rośnie w miejscach ciepłych i mocno nasłonecznionych, dobrze radzi sobie z okresową suszą, natomiast gorzej znosi spadki temperatur. W naszym klimacie zwykle potrzebuje zabezpieczenia na zimę. Mimo tej wrażliwości na mróz chętnie sadzi się ją na rabatach, bo długo kwitnie, ma wyjątkową barwę i świetnie komponuje się z innymi roślinami miododajnymi, które wabią pszczoły i motyle.