Ten krzew zmienia ogród nie do poznania. I wybacza błędy początkujących
Pęcherznica kalinolistna to krzew, który może zupełnie zmienić wygląd ogrodu! Z powodu swoich unikalnych liści, pięknych kwiatów i efektownych owoców nadaje się zarówno do żywopłotów, jak i do nasadzeń dekoracyjnych. Jest łatwa w uprawie, mrozoodporna i nie wymaga szczególnej gleby, zachwyca barwą przez cały sezon. Dowiedz się, jak ją przycinać, rozmnażać i łączyć z innymi roślinami, aby Twój ogród nabrał wyjątkowego charakteru!
- Pęcherznica kalinolistna – krzew do ogrodu
- Pęcherznica kalinolistna: idealny krzew na żywopłoty
- Przycinanie i rozmnażanie pęcherznicy
- Zalety i zastosowania żywopłotów w ogrodzie
- Sadzenie i pielęgnacja żywopłotów krok po kroku
- Pęcherznica kalinolistna: idealna na żywopłot
Pęcherznica kalinolistna – krzew do ogrodu
Pęcherznica kalinolistna to okazały i szeroko rozgałęziony krzew, który może osiągnąć nawet pięć metrów średnicy. Wysokość tej rośliny to zazwyczaj dwa-trzy metry, a jej gałęzie rozpościerają się charakterystycznie na boki, czasami sięgając aż do ziemi. Kora starszych egzemplarzy łuszczy się w drobne paski, co zimą wygląda nieco nietypowo, jakby podgryzły ją zwierzęta.
Liście pęcherznicy są różnorodne, na młodych pędach są mniejsze, natomiast na starszych i silniejszych większe, szersze i bardziej klapowane. Przypominają one nieco liście kaliny koralowej, co prawdopodobnie jest źródłem nazwy - pęcherznica kalinolistna. Czasami porównywane są także do liści porzeczek.
Kwiaty pęcherznicy tworzą niewielkie, puszyste baldachy dzięki długim pręcikom, umieszczone na bocznych gałązkach. Ich barwa, w zależności od odmiany, może być biała, białokremowa lub bladoróżowa. Owoce składają się z kilku drobnych, rozdętych, pęcherzykowatych mieszków, które przed dojrzeniem są jaskrawoczerwone, a później stają się brązowe, suche i szeleszczące. Owoce długo utrzymują się na krzewie, stanowiąc jego subtelną ozdobę. Sprawdź również nasz artykuł: Jakie krzewy na żywopłot?
Pęcherznica kalinolistna: idealny krzew na żywopłoty
Pęcherznica kalinolistna to krzew na żywopłoty o naprawdę skromnych potrzebach, jak na krzewy liściaste. Roślina ta wymaga miejsca słonecznego, ale może również rosnąć w półcieniu, choć wówczas liście są mniej intensywnie wybarwione. Nie ma też szczególnych wymagań co do gleby i przyjmie się nawet w bardzo ubogiej. Najlepiej jednak pęcherznica rozwija się na ziemiach żyznych. Ze względu na niewielkie wymagania siedliskowe, wykorzystuje się te liściaste krzewy do obsadzania nieużytków, skarp i ścieżek.
Pęcherznice są odporne na mróz i nie wymagają osłaniania na zimę. Sadząc z nich żywopłot nieformowany, trzeba pamiętać o zarezerwowaniu nań dużej przestrzeni w ogrodzie. Żywopłot tego typu naturalnie nie potrzebuje częstego przycinania, ale zajmuje więcej miejsca, a pęcherznica to krzew na żywopłoty, który rozrasta się na bardzo dużą szerokość. Posadzona z kolei jako żywopłot formowany po przycięciu ładnie się rozkrzewia.
Pas ziemi przeznaczony na żywopłot z tawułowców przekopujemy jesienią głęboko i nawozimy obornikiem lub kompostem. Wiosną glebę trzeba jeszcze spulchnić i użyźnić. Na przygotowanej powierzchni rozciągamy sznur, który wyznacza linię sadzenia. Większe rośliny, z dobrze rozbudowanym systemem korzeniowym, możemy sadzić w dołkach. Rozmieszczamy krzewy na takiej samej wysokości, na jakiej rosły w szkółce. Podłoże następnie udeptujemy i wyrównujemy do linii. Po posadzeniu pęcherznica wymaga częstego podlewania, ale kiedy się przyjmie, nie potrzebuje już pielęgnacji. Jesienne sadzenie żywopłotów polecane jest na glebach lekkich już od końca sierpnia, natomiast na glebach ciężkich rośliny na żywopłot sadzi się wiosną, od początku wegetacji do końca maja, a te w doniczkach przez cały sezon. Na żywopłot świetnie nadaje się także wiąz turkiestanu.
Przycinanie i rozmnażanie pęcherznicy
Pęcherznice dobrze tolerują przycinanie. Jednakże przycinanie wiosenne prowadzi do wycieku soków z rośliny, co może skutkować jej osłabieniem, nadmiernym wzrostem lub słabym kwitnieniem. W związku z tym, te krzewy ozdobne przycinamy latem po przekwitnięciu, czyli od końca lipca do połowy sierpnia, lub jesienią. W trakcie cięcia należy usunąć od jednej trzeciej do jednej czwartej najstarszych pędów. Skracamy również o jedną trzecią długości te pędy, które w danym roku kwitły. Odcinamy gałązki tuż nad pąkiem skierowanym na zewnątrz. Usuwamy także pędy uszkodzone, chore lub zaatakowane przez choroby i szkodniki.
Ten krzew na żywopłoty, w tym żywopłot formowany w ogrodzie, rozmnażamy wiosną z nasion, wysiewając je bez stratyfikacji do inspektu. Możemy także rozmnażać tawułowce z ciętych jesienią zielnych i zdrewniałych sadzonek. Sadzonki dołujemy na zimę i wysadzamy do ziemi wczesną wiosną.
Również w pierwszej połowie lata, po przycięciu, można pobierać sadzonki i umieścić je w zimnym inspekcie. Fragment gałązki przeznaczony na sadzonkę powinien mieć około dwudziestu centymetrów długości. Sadzonki pobieramy z mocnych, prostych i nierozgałęzionych pędów. Należy zapewnić im trochę cienia, dużo wilgoci oraz niezbyt żyzne, dobrze rozluźnione piaskiem podłoże.
Zalety i zastosowania żywopłotów w ogrodzie
Żywopłot zazwyczaj służy jako bariera ochronna i zabezpieczająca, a także użytkowa, a przy tym upiększa ogrody i działki. Żywopłot ochronny ma za zadanie osłonić teren przed wiatrem, śniegiem, pyłem lub piaskiem, podczas gdy obronny - przed ludźmi i zwierzętami. Z tego powodu w takich nasadzeniach dominują iglaki albo liściaste krzewy z kolcami czy cierniami. Żywopłot zabezpieczający i ochronny często zastępuje płoty z materiałów naturalnych i sztucznych. Najlepiej zatem, by miał wysokość dwóch, trzech metrów i składał się z roślin zimozielonych. Żywopłoty tego rodzaju mają dodatkowo za zadanie stworzenie estetycznej zasłony dla mniej atrakcyjnych części ogrodu albo wydzielenie określonych stref, na przykład placu zabaw dla dzieci. Wówczas prowadzone są na różne wysokości. Żywopłot użytkowy wymaga natomiast nasadzeń z drzew lub krzewów o jadalnych owocach.
Na żywopłot dekoracyjny składają się iglaki, krzewy liściaste, a nawet pnącza i rośliny jednoroczne o imponujących liściach, kwiatach lub owocach. W tej roli pęcherznica kalinolistna sprawdzi się doskonale. Dobre efekty dekoracyjne dają rośliny zmieniające kolor jesienią. Dążąc do uzyskania interesującego efektu kolorystycznego, można posadzić obok siebie krzewy ozdobne różnych gatunków, ale o podobnym tempie wzrostu. Efektowne wizualnie owoce ma pięknotka, ognik szkarłatny i śnieguliczka, na przykład odmiana doorenbosa.
Naturalne pasy zieleni dodatkowo porządkują przestrzeń. Bardzo dekoracyjne są niskie żywopłociki stosowane jako obwódki trawników i rabat. Prowadzimy je zazwyczaj jako nasadzenia cięte, gdyż tylko w ten sposób zachowują regularny kształt. W gęstwinie żywopłotu chętnie ukrywają się ptaki i jeże, które budują w nim swoje gniazda, a my zyskujemy dzięki ich obecności naturalnych sprzymierzeńców w walce z szkodnikami. Więcej wskazówek na temat krzewów na żywopłoty znajdziesz w tym miejscu.
Sadzenie i pielęgnacja żywopłotów krok po kroku
Do stworzenia formowanego żywopłotu potrzeba od trzech do pięciu krzewów na metr kwadratowy. Sadzimy je co dwadzieścia do pięćdziesięciu centymetrów, natomiast odległość między roślinami w żywopłocie nieformowanym wynosi od trzydziestu do stu centymetrów. Liczba roślin w naturalnym żywopłocie zależy od ich kształtu i rozmiaru. Najtańsze są krzewy liściaste z odkrytymi korzeniami, a droższe są krzewy ozdobne kwitnące oraz iglaki. Niektóre pnącza również wymagają większego nakładu finansowego.
Sadząc żywopłot dwurzędowy, na przygotowanym pasie ziemi wyznaczamy środek i z obu jego stron przeciągamy dwa sznury, w odległości trzydziestu - czterdziestu centymetrów od siebie. Sadzimy rośliny w dwóch rzędach jednocześnie, naprzemiennie. Rośliny jednego rzędu powinny być umieszczone pomiędzy tymi z drugiego rzędu. Iglaki sadzimy z bryłą ziemi, gdyż lepiej się przyjmują. Po posadzeniu dobrze podlewamy żywopłot. Żywopłot z krzewów liściastych warto od razu przyciąć. Pierwsze cięcie wymusza na roślinach intensywne krzewienie, ukorzenienie i wzrost. Iglaki przycina się zwykle dopiero po kilku latach, ponieważ niektóre drzewa i krzewy iglaste źle znoszą strzyżenie.
Glebę pod roślinami żywopłotowymi należy również nawozić, spulchniać i odchwaszczać. Pierwsze nawożenie zaleca się dopiero na początku maja w następnym roku po posadzeniu, a kolejne na początku lipca. W czasie suszy podlewamy żywopłot co najmniej raz w tygodniu. Częstotliwość przycinania zależy głównie od gatunku roślin. Żywopłoty z krzewów, które zrzucają liście na zimę, przycinamy minimum dwa razy w sezonie, natomiast krzewy zimozielone tniemy tylko dwa razy. Na żywopłoty świetnie nadaje się także cis w ogrodzie.
Pęcherznica kalinolistna: idealna na żywopłot
Pęcherznica kalinolistna dzięki atrakcyjnej formie doskonale nadaje się na średniej wielkości żywopłoty - na przykład pęcherznica diabolo albo luteus. Pęcherznica diabolo to odmiana o purpurowych liściach, zaś luteus - o żółtych liściach. Jej liście są początkowo pomarańczowo-żółte, później żółte, a następnie stają się zielone. Najefektowniejsze kolory ma pęcherznica luteus posadzona w miejscu słonecznym.
Intensywnie purpurowa jest pęcherznica diabolo i red baron. Obie osiągają wysokość ponad dwóch metrów. Pęcherznica diaboloto roślina o liściach zmieniających barwę: młode pędy są w odcieniach purpury, a starsze przybierają czerwonobrązowy kolor. W kwietniu pojawiają się na niej subtelne kwiaty zebrane w baldachy. Kwiaty są kremowobiałe i stanowią interesujący kontrast z liśćmi. Pęcherznica diabolo ma owoce o czerwonym zabarwieniu. Ta odmiana jest bardzo ceniona przez ogrodników. Pęcherznica diabolo może być efektownie zestawiana z jasną odmianą luteus o podobnym tempie wzrostu. Odmiana red baron to kolejny krzew o ciemnopurpurowych liściach. Jest niezwykle atrakcyjna podczas kwitnienia, gdy liczne białe kwiaty pięknie kontrastują z ciemnymi liśćmi.
Na niższe żywopłoty wybierzmy odmiany niższe. Do metra dorastają little angel hoogi 016 i little devil donna may. Odmiany te mają również mniejsze liście. Warto posadzić je na tle roślin o żółtych lub zielonych liściach, będą wtedy bardzo wyraziste. Do półtora metra wysokości dorasta odmiana dart’s gold o jasnych liściach oraz tiny wine o małych, ciemnoczerwonych liściach. Grona jej biało-różowych kwiatostanów mają średnicę ośmiu milimetrów. Odmiana ta wytrzymuje spadek temperatury do -23oC. Natomiast pęcherznica kalinolistna mindia to odmiana karłowa o liściach bursztynowo-miedzianych.
Pęcherznice to rośliny o niskich wymaganiach, dlatego doskonale sprawdzą się w nasadzeniach żywopłotowych, formalnych i nieformalnych. Są przy tym bardzo atrakcyjne wizualnie. Kiedy latem obsypią się małymi gronami kwiatów, przyciągną do ogrodu pszczoły i inne owady. Gałązki kwitnącej pęcherznicy można wstawić do wazonu - prezentują się niezwykle uroczo!
Źródła:
- Banaszczak P., Rozkwitające żywopłoty. „Działkowiec” 2016 nr 1, s. 18-19.
- Bykowska J., W kolorze purpury. „Działkowiec” 2016 nr 6, s. 12-14.
- Dąbski M., Barwne żywopłoty. „Działkowiec” 2011 nr 11, s. 12-14.
- Dąbski M., Małe żywopłoty. „Działkowiec” 2010 nr 8, s. 11-13.
- Dąbski M., Czarujące obwódki. „Mój Ogródek” 2015 nr 9, s. 18-19.
- Philips R., Rix M., Najwspanialsze rośliny ogrodowe. Ponad 1500 specjalnie sfotografowanych i starannie opisanych roślin nadających się do uprawy w naszej strefie klimatycznej. Warszawa 1999.
- Seneta W., Nauka o drzewach. Warszawa 1983.
- Seneta W., Żywopłoty. Warszawa 1975.