Ta roślina ma jedne z najbardziej niezwykłych kwiatów. W zeszłym roku robiła furorę w ogrodach

- Perukowiec podolski: pochodzenie i zasięg
- Perukowiec podolski: historia i pochodzenie
- Perukowiec: kwiaty jak barokowe peruki
- Jak uprawiać perukowiec w ogrodzie?
- Perukowiec: słońce, gleba i wilgoć
- Perukowiec w ogrodzie: z czym sadzić
- Perukowiec podolski: liście i odmiany
- Purpurowe odmiany perukowca do ogrodu
- Perukowiec lilla: karłowy hit do ogrodu
- Perukowiec na balkonie: uprawa i cięcie
Perukowiec podolski: pochodzenie i zasięg
Perukowiec podolski (cotinus coggygria), nazywany również perukowcem zwyczajnym, swoją nazwę zawdzięcza stepom Podola, gdzie krzew ten spotyka się w naturze. Poza tym rośnie dziko także w Europie Południowej oraz w Azji — w szerokim pasie od rejonu Morza Śródziemnego aż po Himalaje, a także na Kaukazie i w Chinach. W strefie śródziemnomorskiej zalicza się go do formacji roślinnej określanej jako sziblak (szibliak), dość powszechnej zwłaszcza na wschodnich obszarach tego regionu, m.in. na Półwyspie Bałkańskim i w Anatolii. Uważa się, że tego typu zbiorowiska powstały prawdopodobnie w wyniku wyniszczenia rozległych połaci lasów. Dominują tam krzewy i niskie drzewa, które na zimę zrzucają liście, a ich gałęzie często przeplatają się z pnączami — powojników, chmielu, winorośli i innych gatunków.
Perukowiec podolski: historia i pochodzenie
Perukowiec podolski (cotinus coggygria) zalicza się do rodzaju cotinus, którego nazwa wywodzi się z greckiego słowa (kotinos) oznaczającego dziką oliwkę. W krajach anglojęzycznych roślina ta funkcjonuje jako tzw. „drzewo dymne”. Wyróżnia się dwa gatunki perukowców: amerykański oraz euroazjatycki, przy czym w Europie najczęściej spotyka się uprawy form euroazjatyckich. Uważa się, że krzewy te pojawiły się na naszym kontynencie już w miocenie (trzeciorzęd), gdy doszło tu do wyraźnego ochłodzenia wcześniej bardzo ciepłego klimatu. Warunki termiczne zaczęły wówczas przypominać te, które dziś kojarzymy z klimatem śródziemnomorskim. Na terenie Starych Gliwic w Polsce odnaleziono liczne ślady ówczesnej flory, w tym także okazy cotinus coggygria, czyli właśnie perukowca podolskiego. Więcej inspiracji na krzewy, w tym liściaste krzewy ozdobne, zebraliśmy dla ciebie w tym miejscu.
Perukowiec: kwiaty jak barokowe peruki
Perukowiec w swoim naturalnym środowisku może przybierać bardzo różne rozmiary i formy. Niekiedy dorasta nawet do pięciu metrów wysokości. Zwykle tworzy szeroką, zaokrągloną koronę, choć bywa też prowadzony w formie małego drzewka. To ozdobny krzew, który po uszkodzeniu pędów wydziela mleczny sok o intensywnym, ostrym zapachu. Zawiązuje drobne pąki i zakwita w czerwcu niewielkimi kwiatuszkami (około trzy–cztery milimetry średnicy), zebranymi w luźne wiechy. Owocem perukowca jest drobny, suchy pestkowiec, który na roślinie pojawia się zazwyczaj w małej liczbie. Największy spektakl zaczyna się w lipcu, gdy podczas dojrzewania owoców szypułki kwiatów wydłużają się i przeobrażają w pierzaste, owłosione owocostany ułatwiające rozsiewanie. To właśnie one potrafią gęsto okryć cały krzew. Puszyste „pióropusze” utrzymują się aż do wiosny, choć z czasem tracą mocne barwy i przechodzą w odcienie popielate lub srebrzyste. Jesienią roślina zachwyca dodatkowo liśćmi, które przebarwiają się na żółto, pomarańczowo albo czerwono.
W ogrodach perukowiec potrafi kwitnąć w odcieniach kremu, różu, purpury czy złota – w zależności od odmiany. Jednak największą uwagę przyciąga nie sam kwiat, a efekt, który pozostaje po przekwitnięciu. Te lekkie, rozmyte wiechy perukowca podolskiego kojarzą się z barokowymi perukami, tak popularnymi dawniej zarówno wśród kobiet, jak i mężczyzn. Z daleka przypominają też bajkowe obłoczki zawieszone na końcach gałązek. Są na tyle charakterystyczne i dekoracyjne, że świetnie sprawdzają się w bukietach, suchych wiązankach i innych kompozycjach florystycznych.
Jak uprawiać perukowiec w ogrodzie?
Jak uprawiać perukowiec? Ten krzew najlepiej czuje się w warunkach z suchym latem, dlatego – ze względu na swoje pochodzenie – świetnie znosi długie tygodnie bez opadów. W ogrodzie warto jednak pamiętać o podlewaniu w czasie suszy, a tuż po posadzeniu koniecznie porządnie go nawodnić. Najlepiej sprawdza się pielęgnacja oparta na rzadszym, ale za to bardzo obfitym podlewaniu, które zachęca roślinę do mocniejszego ukorzenienia. Perukowiec jest również odporny na mróz, choć podczas wyjątkowo ostrych zim może częściowo przemarzać. Dlatego młode egzemplarze dobrze jest zabezpieczyć na zimę okryciem. Sprawdź także nasz artykuł: Najlepsze krzewy ozdobne do twojego ogrodu.
Perukowiec: słońce, gleba i wilgoć
Perukowiec w cieniu rozwija się wyraźnie słabiej, a u odmian o dekoracyjnych liściach barwa potrafi mocno zblednąć. Te popularne dziś krzewy ogrodowe najlepiej czują się w ciepłych zakątkach, bo uwielbiają słońce — to ono odpowiada za intensywne wybarwienie liści, obfite kwitnienie i tworzenie charakterystycznych, puszystych owocostanów. Najlepsze będzie stanowisko w pełnym słońcu, ale uprawa perukowca udaje się również w lekkim półcieniu. Rośliny te nie mają też wygórowanych wymagań glebowych. Najbardziej odpowiadają im gleby wapienne, przepuszczalne i raczej ubogie w składniki mineralne. Perukowce dobrze rosną w podłożu piaszczysto-gliniastym. Kluczowe jest, aby w ziemi było sporo wapnia — podobne warunki panują w naturalnych siedliskach perukowca euroazjatyckiego. Perukowiec podolski świetnie znosi także suche miejsca, dlatego nie toleruje nadmiaru wilgoci ani ciężkiej, bardzo żyznej gleby.
Perukowiec w ogrodzie: z czym sadzić
Perukowiec krzewiasty świetnie wygląda na tle soczystej zieleni. W parkach najczęściej przyciąga wzrok jako efektowny soliter, ale równie dobrze sprawdza się w zestawieniach z innymi krzewami oraz na barwnych rabatach kwiatowych. Obok perukowca można bez obaw posadzić także krzewy iglaste. W ogrodzie przydomowym stanie się mocnym, wyrazistym akcentem kolorystycznym — dlatego warto zaplanować mu miejsce nawet w części, gdzie rosną krzewy owocowe.
Perukowiec podolski: liście i odmiany
Perukowiec podolski zwykle wytwarza skrętoległe, całobrzegie liście o zróżnicowanych kształtach. To, jak mocno i w jakim kierunku się wybarwiają, zależy od konkretnej odmiany — dzięki temu krzew potrafi przyciągać wzrok od wiosny aż do jesieni. Szczególnie efektownie prezentują się perukowce z liśćmi w odcieniach purpury.

Purpurowe odmiany perukowca do ogrodu
Purpurowy odcień wyróżnia m.in. ozdobne rośliny royal purple (średnio kosztują kilkanaście złotych) — barwę mają zarówno liście, jak i efektowne owocostany. Purpurowe wierzchołki pędów pokazuje też perukowiec w odmianie old fashioned (cena zwykle około 50 zł).
W ogrodach często można zobaczyć również purpurowe rośliny ozdobne z grup purpureus oraz rubifolius. U odmiany golden spirit przeważa złocisty ton. Flame zachwyca liśćmi w ognistym, pomarańczowym kolorze. Perukowiec kanari startuje z liśćmi cytrynowymi, które z czasem przechodzą w zieleń, a grace pozostaje konsekwentnie bordowy na całej roślinie.
Perukowiec lilla: karłowy hit do ogrodu
Do małych ogrodów świetnie nadają się ozdobne rośliny lilla (ok. 45 zł) — o purpurowych liściach, niekiedy z delikatną różową obwódką, i zwartym, kompaktowym pokroju. Perukowiec lilla rośnie bardzo wolno i osiąga maksymalnie około 1,5 m wysokości. Te krzewy ogrodowe zostały wyhodowane na Węgrzech w 2013 roku. To karłowa odmiana wywodząca się od silnie rosnącego royal purple. Lilla ma pojedyncze liście o odwrotnie jajowatym kształcie, które jesienią efektownie zmieniają kolor na pomarańczowy, żółty i czerwony. Kwitnie w czerwcu drobnymi kwiatami zebranymi w wiechy. W lipcu pojawiają się purpurowe, mocno pierzaste „peruki”, które są największą ozdobą krzewu. Rośliny ogrodowe lilla doskonale wyglądają w zestawieniach z niskimi zielonymi lub żółtymi krzewami, a także w kompozycjach z bylinami. Warto posadzić je również w pobliżu iglaków — na ich tle perukowiec szczególnie dobrze się odcina. Lilla sprawdzi się także w pojemniku na balkonie o południowej ekspozycji. Porady i informacje na temat krzewów zebraliśmy dla ciebie w tym miejscu.
Perukowiec na balkonie: uprawa i cięcie
Perukowiec świetnie nadaje się do uprawy na tarasie albo balkonie. Dzisiejszy balkonowy ogród to już nie tylko pelargonie i surfinie — coraz częściej pojawiają się na nim krzewy ozdobne, a nawet zioła oraz warzywa. Dlatego perukowiec może rosnąć w sąsiedztwie krzewów iglastych i liściastych, niewielkich drzewek, a także roślin owocowych w pojemnikach. Do donic szczególnie warto wybrać odmiany young lady lub smoky joe — to kompaktowe krzewy, które szybko wchodzą w kwitnienie i dobrze wyglądają nawet na małej przestrzeni. Perukowiec young lady (koszt ok. 20 zł) tworzy zaokrągloną, gęstą koronę oraz puszyste, kremowo-złote owocostany. Osiąga mniej więcej 2 metry wysokości, a jego zielone, jajowate liście jesienią przebarwiają się na ciepłe odcienie pomarańczu.
Perukowiec sprawdza się również w bardzo małych ogrodach, o ile ma zapewnioną przepuszczalną, przeciętną glebę. Można go rozmnażać z siewu w inspekcie wiosną albo z sadzonek pobieranych w pierwszej połowie lata — najlepiej w czerwcu. To moment, gdy pędy kończą wzrost, a wierzchołkowe liście nie są jeszcze w pełni rozwinięte. Sadzonki przygotowujemy, tnąc je ostrym nożem na odcinki obejmujące od dwóch do czterech międzywęźli. Następnie usuwamy wierzchołek pędu, a dolne liście obrywamy tak, aby po posadzeniu nie dotykały podłoża. Tak przygotowane fragmenty umieszczamy w gruncie. Alternatywą jest rozmnażanie przez odkłady, najlepiej w pierwszej połowie jesieni. Gdy planujesz przesadzanie perukowca, najbezpieczniej zrobić to razem z bryłą ziemi.
Warto pamiętać, że perukowiec dość późno rusza z wegetacją, więc z cięciem nie należy się spieszyć. Młode liście najpierw pojawiają się w dolnej i środkowej części pędów. Wiosenne przycinanie może poprawić kwitnienie, ale nie jest obowiązkowe, bo roślina z natury ma zwarty pokrój. Czasem warto delikatnie skrócić młody krzew, aby w przyszłości ładniej się zagęścił, natomiast późniejsza pielęgnacja zwykle sprowadza się do usuwania suchych gałązek. Uprawa perukowca obejmuje też wycinanie pędów uszkodzonych, porażonych i słabych. Dobrze jest również od czasu do czasu usunąć gałązki rosnące do środka korony, żeby krzew miał lepszy przewiew. Jeśli planujesz wyhodowanie żywopłotu, w tym artykule znajdziesz krzewy, które świetnie się do tego nadają.
Źródła:
- Falkowski G., Krzewy w perukach w wielu barwach. „Mam Ogród” 2017 nr 6, s. 20-21.
- Perukowiec podolski ‘Lilla’. „Mój Piękny Ogród” 2017 nr 6, s. 52.
- Philips R., Rix M., Rośliny do ogrodu. Ponad 1500 roślin sfotografowanych specjalnie na potrzeby książki i rzetelnie opisanych — gatunki, które można uprawiać w naszej strefie klimatycznej. Warszawa 1999.
- Podbielkowski Z., Geografia roślin. Warszawa 1991.
- Podbielkowski Z., Roślinność Ziemi. Warszawa 1987.
- Podbielkowski Z., Słownik roślin użytkowych. Warszawa 1985.
- Rak J., Rośliny ogrodowe. Warszawa 2007.
- Seneta W., Dendrologia. Warszawa 1983.
- Związek Szkółkarzy Polskich poleca… „Przepis na ogród” 2015 nr 10, wkładka.