Kwiat, który kwitnie wyłącznie po zmroku. Rośnie na naszych parapetach
Selenicereus wielkokwiatowy to wyjątkowy sukulent, który urzeka dużymi, białymi kwiatami rozwijającymi się nocą. Pochodzący z Kuby i Jamajki, w domu staje się imponującą rośliną doniczkową, choć jego hodowla wymaga czasu i odpowiednich warunków. W artykule znajdziesz informacje, jak podlewać, nawozić i dbać o selenicereusa, aby zachwycał pięknym kwitnieniem.
- Selenicereus wielkokwiatowy: królowa nocy
- Jak zapewnić kwitnienie selenicereusa?
- Pielęgnacja i uprawa selenicereusa
Selenicereus wielkokwiatowy: królowa nocy
Ten epifit (roślina korzystająca z podpor w postaci innych roślin, ale odżywiająca się samodzielnie) w naturze jest niezwykle piękny. Tworzy pseudo-rozetę złożoną z licznych pędów, rozmieszczonych nieregularnie, z których każdy przypomina osobnego kaktusa. Selenicereus wielkokwiatowy jest naprawdę imponujący. Jego pędy mogą osiągać nawet 5 metrów długości. W warunkach domowych roślina wygląda bardzo podobnie, choć z powodu braku podpór jej znacznie krótsze i cieńsze pędy opadają. Wygląda to bardzo dekoracyjnie.
Pędy są ozdobione ostrymi i dość groźnymi kolcami. W najdłuższe dni roku na roślinie pojawiają się efektowne kwiaty. Selenicereus zawdzięcza im swoją nazwę – są rzeczywiście bardzo duże. Długie, złożone z wielu łusek i działek okwiatu, które przypominają kolce, wyglądają naprawdę egzotycznie. Płatki są cienkie, w kształcie języczków i zawsze białe. Selenicereus wielkokwiatowy to kolejny sukulent znany jako „królowa jednej nocy”. Każdy kwiat rozkwita wieczorem i zamiera następnego ranka. Jednak jest ich bardzo wiele, a dobrze pielęgnowana roślina kwitnie kilka razy w sezonie.
W naturze roślina owocuje, produkując duże, różowe owoce, pokryte licznymi kolcami. Przypominają nieco wyglądem smoczy owoc, jednak nie są tak smaczne. Selenicereus wielkokwiatowy w domowych warunkach nie owocuje – aby to było możliwe, kwiaty musiałyby być zapylone przez specjalny gatunek nietoperzy. Ręczne zapylanie rzadko przynosi rezultaty.
Jak zapewnić kwitnienie selenicereusa?
Roślina wymaga specyficznych warunków do wzrostu, które można zapewnić w domu. Aby te rośliny doniczkowe zakwitły po pewnym czasie uprawy, należy upewnić się, że wszystkie warunki są spełnione w pełni. Jeśli nie, selenicereus wielkokwiatowy będzie się rozwijał, ale może nie kwitnąć.
Najistotniejszym czynnikiem jest właściwy dostęp do światła słonecznego. Roślina potrzebuje dużo rozproszonego światła, szczególnie w godzinach porannych lub popołudniowych. Dlatego umieszcza się ją na wschodnim lub zachodnim oknie, gdzie jest chroniona przed zbyt intensywnym światłem w ciągu dnia.
Roślina powinna być posadzona w odpowiednim podłożu. 1/3 objętości doniczki powinna stanowić ziemia do roślin doniczkowych, 1/3 drobno posiekana kora drzewna, a resztę powinien stanowić żwirek i niewielka ilość dobrze przefermentowanego kompostu. Dobrze sprawdza się także podłoże do storczyków, pod warunkiem, że na dnie znajduje się wystarczająco gruba warstwa drenażu. Korzenie rośliny muszą mieć dostęp do powietrza. Warto pamiętać, że roślina zakwitnie tylko wtedy, gdy będzie miała ciasno w doniczce.
Pielęgnacja i uprawa selenicereusa
Te rośliny doniczkowe są dość trudne w uprawie, szczególnie jeśli chodzi o pielęgnację. Podlewanie jest podobne do tego stosowanego przy storczykach – roślinę zalewa się dużą ilością letniej wody. W tym przypadku deszczówka sprawdza się doskonale. Następne podlewanie przeprowadza się, gdy 2-3 cm górnej warstwy ziemi będą już suche, co zależy od temperatury i wilgotności powietrza. Zanim roślina zakwitnie, należy ją intensywnie zraszać.
Selenicereus potrzebuje nawożenia. Zwykle używa się do tego nawozu do kaktusów. Najbardziej praktyczne są pałeczki nawozowe, ale można również użyć nawozu granulowanego. Nawożenie wykonuje się przez cały sezon aż do momentu, gdy roślina zakwitnie, co 10 dni.
Nie uda się uprawa, jeśli nie zapewnisz roślinie okresu zimowego spoczynku. Selenicereus wielkokwiatowy od września do lutego nie powinien być nawożony, a podlewanie należy ograniczyć. W tym okresie roślinę umieszcza się w chłodniejszym miejscu. Idealna temperatura to 15 stopni Celsjusza.