Goethe zachwycał się tą rośliną. Dziś Polacy mylą ją z aloesem
Żyworódka to roślina doniczkowa, którą często widzimy na okiennych parapetach w naszych mieszkaniach. Niewiele osób jednak zdaje sobie sprawę, że ten skromny kwiat posiada wiele cennych właściwości zdrowotnych, nawet więcej niż znany aloes. Przyjrzyjmy się zastosowaniom żyworódki i zobaczmy, jakie korzyści może przynieść jej hodowla. Warto jednak zaznaczyć, że nie każda żyworódka ma właściwości lecznicze. Z pewnością taką rośliną jest żyworódka pierzasta.
- Historia i właściwości żyworódki pierzastej
- Żyworódka pierzasta: uprawa i właściwości
- Różnice między Kalanchoe Daigremontiana a pinnata
- Żyworódka pierzasta: naturalne lekarstwo na wiele dolegliwości
- Żyworódka pierzasta: naturalne lekarstwo na skórę i ból
- Żyworódka pierzasta: naturalne lekarstwo na wiele dolegliwości
- Naturalna maść z żyworódki: zastosowanie i przepis
- Ważne informacje o stosowaniu ziół
Historia i właściwości żyworódki pierzastej
Żyworódka pierzasta (Kalanchoe pinnata) to niezwykły okaz tropikalny pochodzący z Madagaskaru. Aktualnie można ją znaleźć w Azji, Australii, Ameryce Środkowej i na wyspach Pacyfiku.
Od wieków ludzie zamieszkujący Afrykę, Indie, Chiny i Australię wykorzystywali jej lecznicze właściwości w tradycyjnej medycynie. Żyworódka była używana jako roślina lecznicza do łagodzenia bólu, leczenia ran i stanów zapalnych skóry.
Pierwszy opis tej rośliny został dokonany przez syna Karola Linneusza, Jean’a Lamarck’a, w roku 1782. W 1814 roku okaz z Kew Gardens został rozmnożony w Ogrodzie Botanicznym w Weimarze, gdzie zwrócił uwagę Goethego. Zafascynowany kalanchoe poeta uważnie obserwował roślinę i nawet poświęcił jej swój wiersz.
Żyworódka pierzasta: uprawa i właściwości
Żyworódka pierzasta to roślina zaliczana do sukulentów, czyli grupy kserofitów – roślin dostosowanych do życia w środowisku z ograniczoną dostępnością wody. W naszym klimacie uprawiana jest jako dekoracyjna roślina doniczkowa. Kwiaty żyworódki pierzastej mają zielonkawobiałą barwę z purpurowym bądź czerwonofioletowym odcieniem i zebrane są w kwiatostany tworzące na końcach pędów wierzchotki. Mimo jej walorów estetycznych, żyworódka pierzasta często znajduje się w naszych domach ze względu na swoje niezwykłe właściwości zdrowotne. Ta roślina lecznicza magazynuje w swoich liściach wiele mikro- i makroelementów oraz duże ilości witaminy C. Ma wyjątkowe właściwości przeciwzapalne, regenerujące i wzmacniające odporność organizmu. Jeśli interesuje cię także uprawa nagietka lekarskiego, porady na temat jego pielęgnacji znajdziesz w tym artykule.
Aby przez dłuższy czas cieszyć się kwiatami żyworódki pierzastej i w pełni korzystać z wyjątkowych właściwości rośliny, trzeba przestrzegać pewnych zasad podczas jej uprawy. Ta roślina lecznicza preferuje jasne, dobrze oświetlone pomieszczenia, w których panuje temperatura 15-23oC. Od wiosny do jesieni może być uprawiana na balkonach i tarasach, a na zimę należy ją przenieść do pomieszczenia i umieścić na jasnym parapecie okiennym.
Roślina nie znosi nadmiaru wody, dlatego nie powinna być podlewana zbyt często. Dobrze rośnie w podłożu lekkim i przepuszczalnym. Jeśli zamierzamy używać tego zioła jako lekarstwo na różne dolegliwości, nie powinniśmy stosować w jego uprawie żadnych chemicznych środków.
Starsze okazy, które nadmiernie wyrosły, tracą na atrakcyjności, dlatego warto dosyć często rozmnażać tę roślinę i odmładzać jej uprawę. Ta pierzasta roślina doniczkowa rozmnaża się bardzo łatwo; każdy odłamany liść, który zetknie się z podłożem, tworzy małe rozmnóżki szybko się ukorzeniające. W przeciwieństwie do żyworódki Daigremonta (często mylonej z żyworódką pierzastą), żyworódka pierzasta nie wytwarza na krawędzi liści charakterystycznych roślinek w dużych ilościach.
Różnice między Kalanchoe Daigremontiana a pinnata
Kalanchoe Daigremontiana i Kalanchoe pinnata to dwa odmienne gatunki z tego samego rodzaju botanicznego. Z uwagi na fakt, że stosunkowo niedawno zaczęły pojawiać się w naszych domach, ich nazwy często są mylone, co jest typowe dla egzotycznych roślin. O ile błędne oznaczenie gatunku w domowym otoczeniu może jedynie negatywnie świadczyć o właścicielu, to publikowanie zdjęć z błędnym oznaczeniem może prowadzić do poważnych konsekwencji. Żyworódka pierzasta ma szerokie zastosowanie w medycynie, natomiast jej kuzynki są zazwyczaj mniej lub bardziej toksyczne.
Żyworódka pierzasta (Kalanchoe pinnata), jak sugeruje jej nazwa, posiada górne liście złożone (pierzaste), zazwyczaj z nieparzystą liczbą owalnych listków. Ich krawędzie są karbowane lub piłkowane, a w miejscach odłamanego liścia szybko pojawiają się rozmnóżki.
Natomiast liście Kalanchoe Daigremontiana są trójkątne i ostro zakończone. Ich kolorystyka waha się od ciemnozielonego do purpurowozielonego, mogą być pokryte brązowoczerwonymi plamkami. Liście mają długość od 15 do 28 cm i szerokość od 2 do 5 cm. Liście tej rośliny obejmują łodygę za pomocą ogonków o długości 2-5 cm. Na karbowanych krawędziach tych liści tworzy się wiele rozmnóżek-roślinek. Gdy spadają na ziemię, szybko się ukorzeniają, co ułatwiają gotowe małe korzenie. Jeśli interesuje cię także hodowla szałwii, przeczytaj ten artykuł.
Oba gatunki różnią się również sposobem produkcji rozmnóżek. Kalanchoe Daigremonta tworzy je na roślinie macierzystej w formie małych roślinek wyrastających wzdłuż krawędzi liści. Spadające na ziemię rozmnóżki ukorzeniają się, dając setki młodych roślin. Aby rozmnożyć kalanchoe pierzastą, należy oderwać liść od rośliny dorosłej i położyć go na wilgotnym podłożu, aby dobrze do niego przylegał. Po kilku dniach na liściu pojawiają się małe roślinki.
Żyworódka pierzasta: naturalne lekarstwo na wiele dolegliwości
Żyworódka pierzasta to roślina doniczkowa, która od wieków była używana jako roślina lecznicza. W jej liściach znajduje się wiele substancji aktywnych, takich jak: witaminy (przede wszystkim witamina C), flawonoidy, garbniki i kwasy tłuszczowe. Są one również źródłem soli mineralnych, takich jak: wapń, potas, żelazo, mangan, glin, selen, krzem i miedź.
Dzięki działaniu tych substancji ta roślina doniczkowa ma właściwości przeciwzapalne, bakteriobójcze, przeciwgrzybicze i przeciwwirusowe. Bardzo szybko eliminuje różnego rodzaju bakterie (zwłaszcza gronkowce i paciorkowce), przez co hamuje procesy zapalne pojawiające się w organizmie. Posiada także właściwości znieczulające, ściągające i regenerujące.
Dzięki tym wartościowym właściwościom zioło to znalazło zastosowanie w leczeniu różnych schorzeń i dolegliwości. Preparaty z żyworódki pierzastej można stosować do leczenia chorób układu oddechowego, skóry, bólów reumatycznych czy zwalczania objawów przeziębienia i grypy. Podobne właściwości ma czosnek. Sprawdź w tym artykule, jak i kiedy go sadzić.
Żyworódka pierzasta: naturalne lekarstwo na skórę i ból
Ze względu na wiele wyjątkowych korzyści zdrowotnych, żyworódka pierzasta może być używana zarówno zewnętrznie w postaci okładów i maści, jak i wewnętrznie jako świeżo wyciśnięty sok z żyworódki, nalewki czy herbatki. Oba sposoby użycia dają niezwykłe wyniki i szybko poprawiają zdrowie osoby poddawanej leczeniu. Sok z żyworódki jest świetnym domowym remedium.
Najczęściej żyworódka jest stosowana jako środek na różnego rodzaju uszkodzenia czy problemy skórne, takie jak: egzema, trądzik, łupież, oparzenia, odleżyny, brodawki czy trudno gojące się rany. Bardzo dobre rezultaty daje również użycie żyworódki pierzastej w łagodzeniu bólu różnego pochodzenia, jak bóle pleców, stawów, głowy, a także bóle zębów i dziąseł oraz schorzenia reumatyczne. W każdym z tych przypadków doskonale sprawdzi się maść z żyworódki czy użycie soku z żyworódki lub świeżego liścia jako okładu.
Jednakże, przed przyłożeniem liścia do chorego miejsca, należy usunąć cienką błonę znajdującą się na spodniej stronie liścia i tą częścią przykładać do rany. A może również zainteresuje cię uprawa lucerny?
Żyworódka pierzasta: naturalne lekarstwo na wiele dolegliwości
Ta niezwykła roślina lecznicza świetnie nadaje się również do terapii chorób układu oddechowego (zapalenie oskrzeli i płuc, astma, angina, kaszel oraz katar). W tym przypadku idealny jest sok wyciśnięty z liści żyworódki, który należy pić, lub w przypadku kataru, stosować jako krople do nosa.
Sok z żyworódki pierzastej warto używać także przy leczeniu dolegliwości układu pokarmowego czy cukrzycy, gdzie stabilizuje poziom cukru we krwi. Jego działanie biostymulacyjne pozwala również na poprawę odporności całego organizmu i unikanie potencjalnych zachorowań.
Aby uzyskać z rośliny jak najwięcej wartościowego soku, umieszczamy zebrane liście na kilka dni w lodówce. Po tym czasie rozdrabniamy je i przekładamy do słoika. Odstawiamy na kolejne kilka dni do lodówki. Następnie wyciskamy liście na sicie i mamy gotowy sok, który możemy spożywać bezpośrednio lub używać do nacierań.
Naturalna maść z żyworódki: zastosowanie i przepis
Krem z żyworódki jest rewelacyjnym środkiem na różnego typu schorzenia. Dzięki dużej ilości składników odżywczych i leczniczych zawartych w żyworódce, doskonale nadaje się do pielęgnacji skóry atopowej, suchej i podatnej na podrażnienia.
Aby sporządzić krem z żyworódki, wystarczy podgrzać 60 g lanoliny lub wazeliny i połączyć z 40 ml soku z żyworódki. Należy pamiętać, że do przygotowywania produktów z żyworódki nie należy używać metalowych narzędzi ani naczyń.
Żyworódka to wyjątkowa roślina zarówno ze względu na jej walory ozdobne, jak i właściwości zdrowotne. Kwiaty żyworódki utrzymują się na roślinie przez kilka miesięcy, stanowiąc prawdziwą dekorację każdego mieszkania. Jej szerokie zastosowanie zdrowotne powoduje, że żyworódka pierzasta staje się ponownie coraz popularniejszą rośliną w wielu domach i mieszkaniach.
Ważne informacje o stosowaniu ziół
Powyższy artykuł nie jest źródłem ani wytyczną do samodzielnego leczenia. Wszelkie użycie rośliny leczniczej w jakiejkolwiek postaci powinno być skonsultowane z lekarzem!