Aloes

Aloes

Aloes to roślina z rodziny sukulentów znana od człowiekowi od starożytności. Jest endemitem głównie na obszarze Afryki. Ma niewielkie wymagania jeśli chodzi o zapotrzebowanie na wodę, ponieważ ma zdolność magazynowania wody w liściach (około 95% to woda). Wystarczy go podlać raz na dwa tygodnie w warunkach domowych. Liczy kilkaset odmian. W Polsce uprawiamy w doniczkach aloes zwyczajny i drzewiasty. Ma zielone liście w mieczowatym kształcie zakończonych kolcami na brzegach. Roślina charakteryzuje się dekoracyjnością i właściwościami prozdrowotnymi. Preferuje stanowisko zbliżone do naturalnych warunków, czyli suche i słoneczne.

Aloes - najpopularniejsze rośliny

Zobacz inne kategorie roślin

Aloes - odmiana, opis, uprawa, właściwości, ciekawostki

Aloes jest niezwykle popularną rośliną uprawianą w doniczkach w polskich domach. Znana już od starożytności, jako roślina o właściwościach leczniczych – często nazywana nieśmiertelną. Odporny na warunki. Bez wody jest w stanie przetrwać kilka tygodni. W sama raz dla zapominalskich amatorów uprawy roślin. Poznajmy go bliżej.

Aloes to roślina znana od wieków

Aloes to sukulent, który w naturze rośnie na obszarze południowej Afryki, Meksyku oraz krajów basenu morza śródziemnego. Sukulenty to grupa roślina, która ma możliwość przetrwać na glebie bardzo ubogiej w wodę. Aloes ma setki odmian. Najpopularniejszy to aloes zwyczajny (Aloe vera). Ten dorasta do 40 cm wysokości i to właśnie od najczęściej pojawia się w polskich domach. Drugim najczęściej spotykanym jest aloes drzewiasty (Aloe arborescens). Ten dorasta w naturze do kilku metrów, zaś w Polsce do 1 metra wysokości. Nazwa rośliny pochodzi od greckiego wyrazu ‘alsos’  co oznacza gorzki.

Aloes zwyczajny charakteryzuje się gładkimi, matowymi, mięsistymi liśćmi przypominającymi szable z małymi kolcami na brzegach, które rosną na boki i ku górze. Ich szerokość mierzy około 3-5 cm. Młode okazy rosną jako rozetka. Dopiero potem rozrastają się. Może zakwitną na żółto. Aloes drzewiasty poza tym, że jest wyższy to rośnie z łodygi, która drewnieje a nie z rozetki. Jego jest z kolei pomarańczowy.

Sam liść zbudowany jest ze skórki, żelu i lateksu. Tylko miąższ ma dobroczynne właściwości. Lateks to część pod skórką. Ma żółtą i płynną formą.

Aloes w doniczce — uprawa i pielęgnacja

Z powodu małych wymagań co do uprawy, dekoracyjnego wyglądu i zastosowania dla zdrowia aloes jest chętnie uprawiany w domu. Jakie warunki trzeba mu zapewnić? Jest niezwykle odporny na wszelkie niedogodności i urośnie wszędzie. Jednak preferuje słoneczne miejsca na parapetach. Mając wybór warto zamiast podłoża uniwersalnego kupić dla niego ziemię dla sukulentów. Jest ona bardziej przepuszczalna i nie będzie miała zastojów wody. To ważne, gdyż podlewanie powinno być rzadkie. Wystarczy raz na 2 tygodnie. Jego liście mają zdolności magazynowania wody. Aloesów nie zraszamy spryskiwaczem. To powoduje ryzyko chorób grzybowych. Po czym poznać, że aloes domowy jest przelany? Jego liście zżółkną i gniją.

W okresie zimowym przechodzi w tzw. okres spoczynku. Wtedy jego zasilenie w wodę powinno być znikome. Jeśli mamy możliwość to na ten czas można przestawić go w ciemniejsze miejsce.

Wybór doniczki dla tego sukulenta powinien paść na te stosunkowo szersze i głębokie w porównaniu z rozmiarem rośliny. Ładnie się komponuje w sąsiedztwie innych roślin tego gatunku. Można je posadzić w szerokich misach.

Aloes – rozmnażanie

Z reguły robi się to sposobem przez pozyskanie odrostów korzeniowych. Wystarczy odciąć lub oderwać od matczynej rośliny i posadzić w innej doniczce. Aloes z powodzeniem rozmnaża się również z pojawiających się bocznych pędów. Kilka dni trzymamy je w suchym i ciemnym stanowisku. Potem można zasadzić w wilgotnej ziemi. Rozmnażanie może przebiegać też poprzez wysiew nasion.

Choroby aloesu

Aloes to roślina. Kłopotów może mu tylko przysporzyć zbytnie podlewanie. Szczególnie w okresie jego spoczynku czyli zimą. Przelany okaz zgnije. Początkowo nie będzie to widoczne, gdyż proces zaczyna się od korzeni. Kolejno liście staną się miękkie i pokryją się brązowymi plamami. Na końcu tak się rozmiękają, że tracą swoją formę.

Zastosowanie aloesu

Aloes jest znany głownie ze swojego zastosowania w kosmetyce i medycynie. Cenimy go za korzystny wpływ na naszą skórę poprzez m.in. łagodzenie zmian skórnych, miejsc po ukąszeniach owadów, podniesienie produkcji elastyny i kolagenu. Stosowany nawet przy poparzeniach. Te właściwości zawdzięczamy galaretowatemu miąższowi jaki znajduje się we wnętrzu liści aloesu. Co zawierają? Przyjrzyjmy się uważnie.

  • Witamina E -  korzystnie działa na skórę, ma zdolności przyśpieszania gojenie się zmian. Poprawia krążenie i działa przeciwzapalnie.
  • Witamina C - zwiększa poziom odporności oraz działa antyoksydacyjne.
  • Witamina B12- rzadko spotykana w świecie roślin, potrzebna nam do wytwarzania czerwonych krwinek.
  • Aminokwasy i kwasy tłuszczowe omega – korzystnie działają na układ krążenia (obniżenie cholesterolu i cukru we krwi) oraz układ nerwowy.
  • Minerały:  takich jak: wapń, fosfor, potas, sód, miedź, cynk, magnez, mangan oraz chrom.

Miąższ aloesu jest wykorzystywany do wyrobu kosmetyków i suplementów diety. Może być użyty na surowo. Co ciekawe jest także jadalny w tej formie. Jednak tylko odmiana aloe vera.

Aloes to głownie składnik kremów i żelów o działaniu nawilżającym oraz łagodzącym. Wybieramy go zwłaszcza kiedy nasza skóra jest zaczerwieniona, podrażniona po np.  opalaniu, depilacji, zabiegach kosmetycznych, ukąszeniu owadów, oparzeniach, stłuczeniach. Wyciągi z aloesu przyspieszają regenerację skóry. Skutecznie działa też w kosmetykach na zmarszczki ponieważ ma działanie antyoksydacyjne. Sprawdzi się również przy regeneracji blizn czy trądziku.

Spożywany podniesie poziom przeciwutleniaczy we krwi, co przełoży się na spowolnienie procesów starzenia się komórek od wewnątrz. Rozcieńczony sok z aloesu wykorzystuje się także jako płukanki do włosów. W efekcie włosy są błyszczące. Znany jest również jako płukanka jamy ustnej w przypadku chorobowych zmian śluzówki.

Jak uzyskać cenny i leczniczy żel z liści?

W warunkach domowych mamy możliwość pozyskać cenny żel z liści aloesu. Jak to zrobić? To proste.

W tym celu proponowane są okazy kilkuletnie. Mają więcej zdrowych składników. Planując ten zabieg warto zaniechać podlewanie przez około 2 tygodnie. Spowoduje to, iż  liście zbiorą więcej soku. Aloes na gorzki smak, dlatego z reguły rozcieńcza się go planując jego spożywanie. Można zdecydować się na wodę z dodatkiem cytryny. Aloes utlenia się bardzo szybko, a  cytryna nieco to spowolni. Przygotowany sok przechowujemy w szklanym naczyniu z wieczkiem w lodówce. Nada się tylko kilka dni. Potem będzie bezwartościowy.

Ucinamy górną i dolną końcówkę liścia, a następnie wkładamy go np. do szklanki na około godzinę. Spłynie z niego żółty płyn. To lateks. On nie jest dobroczynny. Następnie obieramy liść ze skórki. Taka żelowa część liścia jest tym co zdrowe. Można z niego przygotować sok, koktajl, smoothie oraz żel do stosowania na skórę.

Spożywając  aloes trzeba znać bezpieczne dawki. Nie zaleca się ich przekraczać. Poleca się 0,5 ml soku z aloesu, na kilogram masy ciała na dobę. Najlepiej jest go rozrzedzić i pić w formie napoju przed posiłkiem. Zbyt duża ilość może przyczynić się m.in. do bólów brzucha, nudności, wymiotów. Absolutnie nie powinny go spożywać kobiety w ciąży.

Oczywiście w sklepach znajdziemy liczne , gotowe produkty z aloesem.

Ciekawostki o aloesie

Pierwsze zapisy o tej roślinie znajdują się u Sumerów około 1750r. p.n.e. konkretnie w  „Egipskiej Księdze Lekarstw”.

Rzymianie do ekwipunku żołnierzy wyruszających na walkę wkładali liście aloesu. Stosowano go na rany.

Aloes jako symbol życia po śmierci. Miało to miejsce w starożytnym Egipcie. Roślinę sadzono wokół piramid czy cmentarzy. Były darem dla zmarłego na pogrzeb. Podobno wierzono, że wyznacza drogę do krainy zmarłych.

Dla wyznawców Mahometa aloes był symbolem zdrowia. Wieszano go nad drzwiami domu, po pielgrzymce do Mekki.

Mahatma Ghandi spożywał aloes podczas swoich postów, aby oczyścić organizmu z toksyn. Obecnie sok z aloesu także jest obecny w wielu dietach oczyszczających.

W 1934 roku aloes został wykorzystywany po raz pierwszy przez niejakiego Dr Collins w celu leczenia oparzeń.

Załóż kontoużytkownika
  • Komentuj pod własnym nickiem
  • Otrzymuj powiadomieniach o odpowiedziach na Twoje komentarze
Załóż konto