Laurowiśnia

Laurowiśnia

Laurowiśnia to roślina o dużych walorach dekoracyjnych. Należy do rodzaju Prunus, czyli śliwa i jest drzewem lub krzewem o wzniesionym pokroju i pestkowych owocach. Ma charakterystyczne liście przypominające liście laurowe (wawrzynu). To roślina często wykorzystywana na żywopłot lub sadzona jako soliter. Jest dekoracyjna zarówno z liści, jak i w czasie kwitnienia, ładnie wygląda także podczas owocowania. Laurowiśnia jest trująca, a przypadkowe spożycie jej liści może być bardzo niebezpieczne, dlatego trzeba zachować ostrożność.

Laurowiśnia - najpopularniejsze rośliny

Zobacz inne kategorie roślin

Laurowiśnia - charakterystyka, uprawa, rozmnażanie, zimowanie

Laurowiśnia to jedno z najbardziej eleganckich i dekoracyjnych drzew uprawianych w ogrodzie. Jest to jeszcze jeden gatunek (obok wiśni i czereśni), który należy do rodzaju Prunus, czyli śliwa. I w zasadzie jej nazwa powinna brzmieć „śliwa wawrzynowa”. Jednak laurowiśnia bardziej określa to, jak wygląda rośliny – liście wyglądają jak liść laurowy i do tego ma czerwone, czerniejące z czasem owoce. Dowiedz się, czy warto zaprosić je do ogrodu.

Laurowiśnia – najważniejsze informacje o gatunku

Laurowiśnia wschodnia (Prunus laurocerasus) to krzew wiecznie zielony, który należy do rodziny różowatych. W Polsce jest często uprawianą rośliną ozdobną, zarówno jako soliter, jak i na żywopłot. Jest tak ceniona ze względu na małe wymagania (wystarczy jej zwykła ziemia ogrodowa), a także z powodu bardzo dużych walorów ozdobnych.

Spośród wszystkich drzew z rodzaju Prunus, czyli śliwa, laurowiśnia jest zdecydowanie najbardziej oryginalna. Może to być drzewko lub krzew ozdobny, jednak najczęściej uprawia się ją szczepioną na pniu. Jest popularna w wielu rejonach świata, pochodzi jednak z Kaukazu, Bałkanów i Azji Mniejszej.

Laurowiśnia zazwyczaj osiąga około 3 m wysokości. Ma gęsty, rozłożysty pokrój, tworzy mocno rozgałęzione pędy, które wznoszą się ku górze. Są pokryte dużymi, szeroko lancetowatymi liśćmi o błyszczącej, ciemnozielonej powierzchni. Ich brzegi są delikatnie ząbkowane lub gładkie. Roślina dość atrakcyjne kwitnie. Kwitnienie trwa od kwietnia do maja, a kwiatuszki są drobne, pachnące i miododajne. Mają kremowy lub biały kolor i mocno wystające pręciki. Układają się w walcowate, bardzo gęste grona, a po przekwitnieniu zmieniają się w owoce. Są to pestkowce, kuliste i błyszczące, o prawie czarnym kolorze. W naszym klimacie owocowanie laurowiśni zdarza się niezwykle rzadko, jedynie kiedy jest naprawdę upalne i dość wilgotne lato.

Laurowiśnia – szukamy sadzonek

Laurowiśnia jest na tyle popularna, że nie powinno być większego problemu w znalezieniu jej sadzonek. Można trafić na nie w wielu sklepach ogrodniczych, zarówno stacjonarnych, jak i online. Rośliny są sprzedawane z nagim korzeniem lub w pojemnikach produkcyjnych. Ta druga opcja jest bezpieczniejsza, ponieważ w doniczce korzenie sadzonki są chronione przed uszkodzeniami mechanicznymi. Sadzonki na pniu są nieco droższe – wtedy roślina jest prowadzona jako drzewko. Cena sadzonek waha się od 3,5 zł za niewysoką odnóżkę na żywopłot do 20-25 zł za większą sadzonkę ciekawej odmiany.

Klutywary laurowiśni różnią się między sobą barwą liści i wysokością. Niektóre odmiany, jak ‘Causacica’ mają jasnozielone liście. Inne natomiast są nieco ciemniejsze. Intensywną zielenią liści wyróżnia się ‘Rotundifolia’ i ‘Etna’. O wiele ciemniejsza jest ‘Novita’. Te odmiany świetnie nadają się na żywopłot. Jako soliter polecana jest zwłaszcza ‘Otto Luyken’. To odmiana o karłowatym pokroju, idealna do posadzenia jako soliter.

Jak sadzić laurowiśnię w ogrodzie

Sadzenie i przesadzanie laurowiśni należy zaplanować na późną jesień. Można także pokusić się o sadzenie wczesną wiosną, ale wtedy lepiej wykorzystać sadzonki w pojemnikach. Młode rośliny umieszcza się w odpowiednio przygotowanym dole, na dnie którego trzeba wsypać warstwę drenażu i odrobinę uniwersalnej ziemi do kwiatów. Można dodać także nawóz mineralny lub naturalny, na przykład kompost lub granulowany obornik. Dzięki temu młode laurowiśnie szybciej wyrosną i będą bardziej gęste.

Na żywopłot roślinę sadzi się w odstępach około 50 cm. Ma krzewiasty, mocno rozgałęziony pokrój i może się szybko zagęścić. Stosuje się zarówno sadzenie jednorzędowe, jak i dwurzędowe, w szachownicę. W tym drugim przypadku szybciej można zobaczyć gęsty, piękny żywopłot, ale rośliny mogą rywalizować ze sobą w wyścigu po składniki odżywcze.

Przesadzanie rośliny trzeba przeprowadzić bardzo ostrożnie, ponieważ ma ona rozległe, choć dość płytko ułożone korzenie. Jak sadzić laurowiśnię po wykopaniu? Należy zapewnić jej odpowiednio dużo miejsca, by nie uszkodzić korzeni, ale nie ma gwarancji, że dorosła, duża roślina się przyjmie.

Uprawa laurowiśni: ziemia i stanowisko

Oczekiwania laurowiśni co do siedliska i pielęgnacji są raczej niewielkie. Chce mieć tylko zacienione lub półcieniste stanowisko, najlepiej osłonięte od wiatru i dość ciepłe. To jej wystarczy, by się rozwijać. A jeśli jeszcze gleba będzie żyzna, próchnicza i przepuszczalna, roślina naprawdę będzie przepięknie rosnąć.

Roślina nie może mieć zbyt mokrego podłoża. Gleba powinna być jednak lekko wilgotna, dlatego warto wysypać wokół drzewka niewielką ilość kory. Do tego warto zadbać, by roślina miała zapewnione stanowisko obojętne lub lekko zasadowe. Na kwaśnych nie będzie się rozwijać.

Laurowiśnia nie jest całkowicie morozoodporna. Wytrzymuje spadki temperatur do -18 stopni, dlatego w czasie najgorszych zim może przemarzać. Szkodliwe są dla niej także mroźne podmuchy wiatru wczesną wiosną. Dlatego na wschodzie kraju raczej rzadko się ją uprawia. W innych częściach Polski zazwyczaj dobrze się udaje, pod warunkiem, że ma zapewnione stanowisko osłonięte przed wiatrem. Jednak i tak warto osłonić ją agrowłókniną w listopadzie. Warto jednak wiedzieć, że laurowiśnia szybko się regeneruje i nawet po lekkim przemarznięciu, może wrócić do pięknego wyglądu.

Wymagania i pielęgnacja

Wymagania laurowiśni nie są wysokie. Roślina dobrze radzi sobie z niesprzyjającymi warunkami pogodowymi i siedliskowymi. Dobrze znosi zanieczyszczenie powietrza, dlatego uprawia się ją także w miastach. W dobrze dobranym pod kątem wilgotności podłożu nie trzeba jej jakość szczególnie pielęgnować. W czasie susz należy ją systematycznie podlewać, ponieważ dość szybko traci wodę i jej liście ciemnieją i zwieszają się.

Roślina rzadko choruje i raczej nie jest podatna na atak szkodników. Należy tylko zapewnić jej odpowiednią dawkę składników odżywczych. Od końca marca do końca kwietnia podaje jej się nawóz mineralny, na przykład kompost. Można także zastosować nawozy wieloskładnikowe, mineralne. Zgodnie z zaleceniami producenta można je stosować aż do lipca. To najlepszy sposób na zagęszczony i piękny żywopłot. Dobrze nawieziona laurowiśnia ma przyrosty około 30 cm rocznie!

Laurowiśnia jest trująca

W naszych warunkach klimatycznych czerniejące owoce laurowiśni pojawiają się dość rzadko, jednak zdarzają się przypadki, że ktoś je zje. O wiele częściej jednak zdarza się, że ktoś potraktuje laurowiśnię jako wawrzyn i użyje jej liści do zupy. Jest to bardzo niebezpieczne! Laurowiśnia jest bowiem trująca i to bardzo silnie.

Liście zawierają kwas cyjanowodorowy. Jego spożycie na początku powoduje skurcze żołądka, wymioty i nudności. Spożycie większej ilości lub u małych dzieci może doprowadzić do śmierci! Dlatego trzeba zachować ostrożność i pilnować, by dzieci nie zrywały listków. Warto chronić także zwierzęta domowe, chociaż te raczej nie są zainteresowane posileniem się zielonymi liśćmi laurowiśni.

Uprawa laurowiśni – przycinanie i rozmnażanie

Laurowiśnia tak dobrze nadaje się na żywopłot, ponieważ bardzo dobrze znosi formowanie i cięcie. Najlepszą porą na podcinanie jest czerwiec i lipiec, więc tuż po kwitnieniu. Owocowanie w naszych warunkach klimatycznych zdarza się rzadko, więc śmiało można ciąć przekwitłe kwiaty. W czasie cięcia trzeba się pozbyć starych, suchych i uszkodzonych pędów. Można usuwać także te splątane i rosnące do środka. Laurowiśni można nadać jeden wybrany kształt, po 2-3 latach od sadzenia można już go tak prowadzić.

Wycięte pędy można wykorzystać do stworzenia nowych sadzonek. Rozmnażanie laurowiśni nie jest trudne, półzdrewniałe pędy szybko się ukorzeniają. Warto zastosować specjalny środek, ukorzeniacz, który przyspieszy cały ten proces. Gałązki wkłada się do mieszaniny torfu i piasku i przechowuje w ciepłym, cienistym i przewiewnym miejscu. Trzeba pilnować, by podłoże było wilgotne, ale by nie pojawiała się na nim pleśń. Nową sadzonkę można już posadzić w kolejnym roku jesienią do podłoża.

Załóż kontoużytkownika
  • Komentuj pod własnym nickiem
  • Otrzymuj powiadomieniach o odpowiedziach na Twoje komentarze
Załóż konto