Miłorząb

Miłorząb

Miłorząb to rodzaj roślin, które przetrwały w niezmienionym stanie przez tysiące lat. Obecnie występuje tylko jeden gatunek – miłorząb dwuklapowy, zwany także miłorzębem japońskim. Jest to roślina o dużych walorach dekoracyjnych i ogromnych właściwościach leczniczych. Jego liście mają ciekawy, klapowaty kształt i są częstym motywem japońskiego i orientalnego zdobnictwa. Wyciągi z miłorzębu wykorzystuje się do tworzenia tabletek i środków wspomagających skupienie i koncentrację, ale to wyjątkowa roślina ma o wiele więcej niezwykłych właściwości.

Miłorząb - najpopularniejsze rośliny

Zobacz inne kategorie roślin

Miłorząb - charakterystyka, uprawa, właściwości, ciekawostki

Miłorząb to bardzo ciekawe drzewo. Jest nie tylko ładne, lecz także ma wiele wyjątkowych właściwości leczniczych, które są wykorzystywane i w ziołolecznictwie, i w medycynie oficjalnej. A do tego dość szybko rośnie. Nic nie stoi na przeszkodzie, by spróbować wyhodować je we własnym ogrodzie. Dowiedz się, jak zajmować się miłorzębem!

Miłorząb – charakterystyka

Miłorząb dwuklapowy (Ginko biloba) pochodzi z Azji. W Europie pojawił się z Japonii w XVIII wieku i szybko się rozprzestrzenił. Po pierwsze ze względu na modę na ogrody japońskie, po drugie po prostu z powodu ciekawego pokroju i dużych walorów dekoracyjnych. To wyjątkowe drzewo ma około 12 metrów wysokości po 30 latach życia. Jest długowieczne i nawet w naszych warunkach klimatycznych może osiągnąć około 30 metrów. Pień jest prosty, korona jest stożkowata i regularna, dość luźna. U starych egzemplarzy korona staje się bardziej nieregularna, co dodaje całości uroku.

Miłorząb tworzy zarówno krótko- jak i długopędy. Od nich zależy, w jaki sposób są osadzone liście. Na długopędach są skrętoległe, na krótkopędach mają formę szczytowej rozety. Wspaniale to się prezentuje. Oba rodzaje liści mają taki sam kształt – wachlarzowaty, podzielony na dwie klapy (stąd nazwa gatunku). Typowy wachlarz jest bardzo ozdobny i często jest wykorzystywany jako element dekoracji i roślinnych ornamentów.

Liście są sezonowe i jasnozielone, jesienią przebarwiają się na złocisty kolor. Dzięki nim drzewo wygląda pięknie przez cały sezon. Kwiaty są mniej dekoracyjne. Jest to roślina dwupienna, ale najczęściej uprawia się okazy męskie, które wytwarzają żółte kotki, które mogą mieć około 4 cm długości. Kotki mocno pylą. Kwiaty żeńskie to jedynie nagie zalążki do 4 mm, praktycznie niezauważalne.

Ciekawostki o miłorzębach

Miłorząb dwuklapowy to roślina ze wszech miar interesująca. Jest niezwykła – nazywana jest żywą skamieliną, ponieważ są dowody, że w niezmienionej formie żyła równocześnie z dinozaurami. Na dodatek stanowi brakujące ogniwo w ewolucji roślin – pośrednia między paprotnikami a roślinami nasiennymi. Jest prawdziwym wyjątkiem, ponieważ wytwarza ona ruchome gamety męskie, jak grzyby i zwierzęta. Na dodatek niektóre okazy, które można zobaczyć w Japonii wytwarzają nasiona na liściach, a nie z kwiatów!

Co więcej, rośliny rosnące w niesprzyjających warunkach lub stare wykształcają wyrostki czi-czi, które po zetknięciu z ziemią się ukorzeniają, by dać początek nowej roślinie. Jeśli jeszcze doliczyć do tej listy fakt, że chociaż miłorząb ma liście, jest to drzewo iglaste, a żeńskie osobniki brzydko pachną. Nie można zapomnieć także o tym, że drewno jest dwubarwne – czerwono-białe. Miłorząb to drzewo udługowieczne. Albo po prostu wieczne z naszej perspektywy – najstarsze znane egzemplarze mają około 3,5 tysiąca lat! No cóż, wydaje się, że to faktycznie jest magiczna roślina. Za taką jest uważana w Chinach, gdzie sadzi się ją w pobliżu świątyń buddyjskich, jako strażnika.

Zastosowanie i właściwości lecznicze

Liście miłorzębu mają wyjątkowe właściwości lecznicze, które są wykorzystywane zarówno w medycynie, jak i w kosmetyce. Roślina znajduje zastosowanie w kremach, maściach i innych środkach przede wszystkim ze względu na właściwość udrożniania, uelastyczniania i wzmacniania naczyń krwionośnych. Dzięki temu nie tylko niweluje pajączki i tym podobne problemy estetyczne, lecz przede wszystkim poprawia dokrwienie i dotlenienie mięśnia sercowego. Miłorzębu używa się w leczeniu choroby wieńcowej. Preparaty z tym składnikiem (tabletki, herbata, kapsułki) podaje się osobom, które przebyły zawał. Zwiększenie przepustowości żył ma dobroczynny wpływ na cały organizm, także na mózg.

Miłorząb ma także inną wyjątkową umiejętność – usprawnia proces przyswajania glukozy przez komórki mózgowe. To poprawia pamięć, koncentrację i sprawność intelektualną, a także zmniejsza zmęczenie podczas pracy czy nauki. Dlatego herbata z miłorzębem lub inne tego rodzaju środki są zalecane studentom podczas sesji i osobom, które dużo czasu spędzają na nauce. Można zaoferować go także osobom starszym, z osłabioną pamięcią i orientacją czy początkami choroby Alzheimera.

Poprawa krążenia za sprawą miłorzębu ma wpływ na wszystkie części ciała. Dlatego można spotkać ten składnik w naturalnych środkach na poprawę wzroku (usprawnione mikrokrążenie w gałce ocznej), preparatach dla osób o zwiększonym ryzyku zakrzepicy, czy kremach i serum do cery naczynkowej. Szampony i odżywki do włosów z miłorzębem usprawniają dokarmianie cebulek włosowych, co przekłada się na kondycję i piękny wygląd pasm. Przeciwskazania do przyjmowania leku oczywiście są. Zwłaszcza kobiety w ciąży i karmiące piersią powinny zachować ostrożność oraz osoby, które przyjmują Heparynę lub inne substancje rozrzedzające krew. Przeciwskazania są także związane z przyjmowaniem niektórych leków, warto więc poradzić się lekarza lub farmaceuty.

Miłorząb w ogrodzie – uprawa i wymagania

Uprawa miłorzębu nie jest wymagająca. Drzewo dobrze czuje się w naszych warunkach klimatycznych, nie przemarza i pięknie rośnie. Znosi zanieczyszczenie powietrza, więc jest mile widziane w parkach miejskich, a do tego znosi suszę. Dlatego wymagania są niewielkie. Jeśli jednak zapewnisz mu odpowiednie podłoże, wilgotne, żyzne i zasobne w próchnicę, będzie idealnie. Miłorząb lubi przepuszczalną glebę, ale na gliniasto-piaszczystym podłożu także urośnie.

Ze względu na duże rozmiary, poleca się sadzić miłorząb w dużych ogrodach. Roślina potrzebuje naprawdę sporo miejsca, najlepiej wygląda i czuje się jako soliter. W ogrodzie rzuca dużo cienia, więc warto przemyśleć jego wybór. O wiele częściej niż przy domach, miłorzęby są sadzone przy budynkach użyteczności publicznej, kościołach, zabytkach architektonicznych i jako drzewo alejowe w parku.

Sadzenie przeprowadza się jesienią, chyba że masz sadzonkę w pojemniku. Ją można sadzić przez cały sezon poza największymi upałami. Po posadzeniu roślinę trzeba dobrze podlać, to zwiększa szanse przyjęcia się w nowym miejscu. Poza tym w zasadzie roślina niczego nie potrzebuje – nie trzeba podlewać miłorzębu nawet w czasie największych susz. Ma głęboki system korzeniowy, więc czerpie wodę i składniki odżywcze z głębokich warstw ziemi, gdzie nie sięga większość ozdobnych liści.

Odmiany miłorzębu

Miłorząb dwuklapowy w ostatnim czasie stał się tak popularny, że powstało kilka naprawdę ciekawych odmian tej rośliny. Jedną z nich jest ‘Mariken’ – odmiana karłowata, która dorasta maksymalnie do 1 m wysokości. Idealnie sprawdzi się w małym ogrodzie i nie będzie zajmował dużo miejsca. Z nietypowych odmian na uwagę zasługuje także ‘Pendula’. Jest to miłorząb o niewiarygodnych, wiotkich pędach, który wygląda na płaczący. To wspaniałe, oryginalne drzewko świetnie nadaje się jako soliter do średniego i dużego ogrodu.

Warto także zapoznać się z tymi odmianami:

  • ‘Beijing Gold’ – wiosną ma złocisto-żółte liście, które latem zmieniają się w bladozielone, by na jesień znów się przebarwić. Drzewo osiąga około 4 m wysokości.
  • ‘Globus’ – rośnie bardzo wolno i osiąga maksymalnie około 2 m wysokości. Ma duże liście, które mogą osiągnąć nawet 10 cm średnicy.
  • ‘Variegata’ – odmiana o pstrych liściach, zielonych z białymi plamkami. Aby uzyskać dekoracyjny efekt, trzeba uprawiać ją w pełnym słońcu.
  • ‘Freak’ – liście tej odmiany są niewiarygodnie dekoracyjne dzięki nieregularnym brzegom i głębokim wcinaniom.

Dwie nietypowe odmiany miłorzębu upamiętniają polskich królów Kazimierza Wielkiego i jego ojca, Władysława Łokietka. Odmiany zostały wyselekcjonowane na Uniwersytecie Przyrodniczym w Poznaniu. ‘Kazimierz Wielki’ wytwarza ogromne, osiągające nawet 20 cm liście, natomiast ‘Władysław Łokietek’ to, jak się można domyślać, odmiana karłowata, która charakteryzuje się powolnym wzrostem. Maksymalnie ma 1,7 m wysokości i to po wielu latach. Można sadzić ją na skalniakach i jako drzewko bonsai.

Załóż kontoużytkownika
  • Komentuj pod własnym nickiem
  • Otrzymuj powiadomieniach o odpowiedziach na Twoje komentarze
Załóż konto