Świerk

Świerk

Świerk to rodzaj wiecznie zielonych drzew, który obejmuje około 35 gatunków. Co ciekawe, pochodzi z rodziny sosnowatych i jest blisko spokrewniony z sosną. Jest to roślina występująca na chłodnych i umiarkowanych obszarach półkuli północnej, także w Polsce. Świerki sadzi się w lasach i większych nasadzeniach, ale pojawiają się także pojedynczo w ogrodach, jako ciekawe solitery o ciągle zielonych igiełkach. Uprawa świerków nie należy do trudnych, więc mogą cieszyć oko przez wiele lat. Niektóre odmiany mają ciekawy pokrój i są bardziej dekoracyjne.

Świerk - najpopularniejsze rośliny

Świerk - pozostałe rośliny

Zobacz inne kategorie roślin

Świerk - opis, występowanie, uprawa, zastosowanie, ciekawostki

Świerk pospolity to jeden z najczęściej spotykanych iglaków w naszych lasach. Zarówno on, jak i inne gatunki świerku mogą jednak zdobić także ogrody. Ich uprawa nie jest trudna, a te wspaniałe, wiecznie zielone drzewka są ozdobne przez cały rok. Dowiedz się, które gatunku świerku sprawdzą się w uprawie i jak się nimi zajmować.

Świerk pospolity – najważniejsze informacje i ciekawostki

Należący do rodziny sosnowatych świerk to rodzaj obejmujący około 35 gatunków. Jest to drzewo powszechnie spotykane w Polsce, zarówno na niżu, jak i na wyżu. Jest to szybko rosnący gatunek, więc często wykorzystuje się go do nasadzeń leśnych. W naszym kraju naturalnie od wieków występował tylko świerk pospolity (Picea abies) i on najczęściej jest wykorzystywany jako roślina ozdobna oraz na choinki.

Świerk pospolity ma krótkie, ciemnozielone błyszczące igły. Na uwagę zasługują także jego szyszki – mogą mieć nawet 15 cm długości. Samo drzewo bardzo silnie rośnie, nawet do 50 metrów, ale tylko pod warunkiem, że zapewni mu się odpowiednio wilgotne stanowisko. Roślina idealnie sprawdza się jako soliter, a ponieważ dobrze znosi cięcie, czasami robi się z niego formowane żywopłoty. Nie nadaje się tylko do nasadzeń miejskich, ponieważ źle znosi zanieczyszczenie powietrza.

Świerk pospolity ma bardzo ciekawe odmiany, które różnią się między sobą wysokością i długością igiełek. W ogrodzie sprawdzają się najlepiej karłowate warianty, nadające się również do uprawy pojemnikowej na balkonach i tarasach:

  • ‘Acrocona’ – odmiana, która osiąga maksymalną wysokość do 5 m i ma nieregularny pokrój. Można sadzić ją w pojemnikach początkowo, dobrze wygląda w ogrodach orientalnych.
  • ‘Acrocona Pusch’ – bardzo niska odmiana karłowa, która ma prawie idealnie kulisty pokrój. Można sadzić ją na rabatach i skalniakach.
  • ‘Cupressina’ – ma kolumnowy pokrój, co w przypadku świerków zdarza się bardzo rzadko. Z tego względu jest bardzo ceniona.
  • ‘Frohburg’ – wolnorosnąca odmiana świerku pospolitego o ciekawym, zwisającym pokroju. Jej szyszki są niezwykle dekoracyjne.
  • ‘Dans Dwarf’ – odmiana o wyjątkowo małym i zwartym pokroju, jej średnie roczne przyrosty to jedynie 2-3 cm.
  • ‘Inwensis’ – jedna z najstarszych (wyselekcjonowana w 1855 roku) odmiana świerku, ma wspaniałe, zwisające pędy i jest chętnie sadzona w parkach i ogrodach.

Świerk nie tylko pospolity

W uprawie w ogrodzie w Polsce może jednak zleźć się jeszcze kilka gatunków świerków. Do najbardziej popularnych należy świerk kłujący. To drzewo, które od razu rzuca się w oczy ze względu na stożkową koronę i gałęzie, które wyrastają z pnia niemal pod kątem prostym. Świerk kłujący ma odmianę ‘Białobok’, która charakteryzuje się wolnym wzrostem i karłowatym pokrojem. Warto poszukać także świerku kłującego pendula, ponieważ ma wspaniałe, zwisające pędy.

Świerk biały (Picea glauca) to gatunek ceniony ze względu na ozdobne igły. Z wierzchu są zielononiebieskie, od spodu zielonobiałe. To sprawia, że drzewo wspaniale wygląda w większych kompozycjach. Najpiękniejszy jest jednak jako soliter. Świerk biały także ma ciekawe odmiany, jednak najczęściej pojawia się po prostu od nazwą gatunkową. ‘Zuckerhut’ i ‘Alberta Blue’ to odmiany o karłowatym pokroju, dorastające do 1,5 m wysokości, o powolnym wzroście, polecane na rabaty.

Te gatunki świerku są bardziej odporne na niskie temperatury. Świerk serbski (Picea omorica), który pochodzi z Bałkanów czasami nieco gorzej znosi chłód, zwłaszcza w pierwszych latach po sadzeniu. Jest za to naprawdę atrakcyjny – ma ozdobne, łukowato wygięte ku górze pędy. Jest to wysoka roślina, może osiągnąć nawet 20 metrów w ciągu kilkunastu lat. Wytwarza bardzo liczne, atrakcyjne szyszki, które mają nawet  cm długości.

Świerk – sadzenie w ogrodzie i na żywopłot

Nie wszystkie drzewa iglaste tak dobrze znoszą przycinanie, jak właśnie świerk. Dlatego wykorzystuje się je także na żywopłoty. Aby uzyskać gęsty, zwarty żywopłot, trzeba posadzić drzewka w jednym rzędzie, co 30-50 cm. Nie trzeba robić sadzenia dwurzędowego, ponieważ wszystkie rodzaje świerków są dość gęste.

Świerki, zarówno na żywopłot, jak i jako solitery, sadzi się w ten sam sposób – należy wykopać dół około 2 razy większy niż bryła korzeniowa. Następnie trzeba spulchnić dno i włożyć do środka roślinę, delikatnie obchodząc się z bryłą korzeniową. Po posadzeniu drzewko trzeba bardzo obficie podlać, a ziemię dobrze udeptać. Czasami zdarza się, że po kilku dniach pokaże się ubytek ziemi – w takim przypadku trzeba ją uzupełnić podłożem do iglaków.

Świerki sadzi się od wiosny do jesieni. Latem można jednak sadzić tylko drzewka sprzedawane w pojemnikach, a takich jest znacznie mniej. Najlepiej w ogóle unikać sadzenia w czasie największych upałów, ponieważ młoda, wątła roślina może marnieć.

Wymagania świerków

Świerk to średnio wymagająca roślina. Potrzebuje odpowiednich warunków, zwłaszcza czystego powietrza i dobrej jakości podłoża. W miastach, na terenach poprzemysłowych i w tym podobnych miejscach raczej nie będzie się dobrze rozwijał i może tracić igły.

Ozdobne świerki preferują gleby świeże, najlepiej gliniasto piaszczyste. Lubią niezbyt suche stanowiska, za bardzo przepuszczalne podłoże nie będzie dla nich dobre. Roślina o wiele lepiej czuje się w wilgotnym środowisku – w końcu pochodzi z lasów, w których jest specyficzny mikroklimat, a dzięki zacienieniu i wyściółce z igieł i mchu podłoże jest wilgotne. Wszystkie rodzaje świerku nie będą dobrze rosnąć na piaskach, ale za to lubią słońce i światło. Nie powinno się jednak sadzić ich w miejscach maksymalnie nasłonecznionych z orientacją południową.

Uprawa świerków na żywopłot

Świerki na żywopłot nie potrzebują specjalnego traktowania. Jednak potrzebują przycinania i to naprawdę mocnego. Na szczęście dobrze je znoszą i dają się łatwo formować. Początkowo, po posadzeniu nie należy nic robić z drzewkami. Trzeba poczekać, aż trochę urosną i dopiero można zacząć je przycinać.

Pędy skracamy późną wiosną, najlepiej w maju. Nie należy ciąć ich po połowie sierpnia, ponieważ przycięte pędy mogą być bardziej podatne na działanie mrozu. Warto pamiętać, by nie ciąć roślin zbyt mocno – w przeciwnym razie nie będą się dobrze zagęszczać. Maksymalnie pędy można skrócić o 10, 20 cm. Co najważniejsze, nie można przycinać starych, mocno zdrewniałych gałęzi. Roślina nie wypuści w tym miejscu nowych i drzewko będzie wyglądało łyso.

Pielęgnacja świerku w ogrodzie krok po kroku

Najważniejszym zabiegiem w uprawie świerków jest podlewanie. Rośliny nie lubią suszy, nie mogą mieć długo suchego podłoża. W czasie największych upałów trzeba bardzo często podlewać drzewko, by je dobrze nawodnić. Można to robić nawet dwa razy dziennie, rano i późnym wieczorem. Podłoże wokół świerku można przykryć agrowłókniną lub wysypać korą drzew iglastych. To powinno ograniczyć parowanie wody z podłoża.

Drzewa iglaste warto nawozić. Bez problemu w sklepie ogrodniczym czy nawet markecie można dostać kompleksowy mineralny nawóz do roślin iglastych. Ich zadaniem jest utrzymanie zielonego koloru igieł i ochrona roślin przed chorobami grzybowymi.

Problemy w uprawie świerku

Największym problemem w uprawie świerku jest brązowienie igieł. Jest to oznaka zbyt małej dawki składników odżywczych. Najczęściej problem zaczyna się jesienią. Warto zadbać, by przed zimą nawieźć drzewka środkiem jesiennym. Drzewa iglaste mogą być także nawożone specjalistycznymi preparatami przeciwko brązowieniu igieł. To zwiększona dawka składników odżywczych.

Czasami zdarza się także, że świerki stają się „łyse” od dołu, gubią gałęzie i igły. Najczęściej dzieje się tak, jeśli roślina ma za dużo cienia. W słońcu rozwijają się najczęściej lepiej i o wiele bardziej intensywnie. Jeśli to możliwe, można przesadzić roślinę, by zapewnić jej o wiele więcej słońca. W cieniu świerki rosną, ale faktycznie mogą mieć nieco gorszy wygląd.

Załóż kontoużytkownika
  • Komentuj pod własnym nickiem
  • Otrzymuj powiadomieniach o odpowiedziach na Twoje komentarze
Załóż konto