Tawuły

Tawuły

Tawuły należą do ozdobnych krzewów, chętnie sadzonych w ogrodach. Znanych jest ponad sto gatunków tawuł, rosnących w Europie, Azji, Ameryce Północnej oraz w Meksyku. Niskie i średniej wysokości rośliny tworzą dekoracyjne drobne kwiaty, wybarwione na biało, różowo lub czerwono. Pięknie prezentują się na słonecznym i lekko zacienionym stanowisku. Tawuły sadzi się w grupach i pojedynczo, wykorzystuje na formowane żywopłoty. Nadają się także do uprawy w pojemnikach. Popularne w Polsce gatunki to tawuły wczesna, drobna, oraz tawuła Thunberga i tawuła van Houtte’a.

Tawuły - najpopularniejsze rośliny

Zobacz inne kategorie roślin

Tawuły - gatunki, wymagania, uprawa, zimowanie, cięcie

Rodzaj tawuła (Spiraea) obejmuje liczne gatunki ozdobnych krzewów, obficie i efektownie  kwitnących. Niewysokie lub średniej wysokości krzewy chętnie sadzone są zarówno w ogrodzie przydomowym, jak i w większych założeniach ogrodowych. Dekoracyjne drobne kwiaty pojawiają się od maja do końca lata, w zależności od gatunku i odmiany. Tawuły mają nieduże wymagania uprawowe, pięknie wyglądają nasadzone pojedynczo i grupowo. Możliwa jest również uprawa pojemnikowa. Sprawdź, które gatunki tawuł warto posadzić w ogrodzie i przeczytaj, jak wygląda ich pielęgnacja.

Tawuły – opis popularnych ogrodowych krzewów

Tawuły (Spiraea) – swoją popularność zawdzięczają kwiatom, które bardzo obficie pokrywają przewieszające się łukowato pędy. Dekoracyjne kwiatostany wybarwione są na kolor czysto  biały, różowy  lub karminowoczerwony. W ogrodzie warto posadzić gatunki kwitnące w różnych miesiącach, aby przez dłuższy czas cieszyć się ich urodą.

Krzewy nie są wymagające – roślinom odpowiada każda gleba ogrodowa, dobrze rosną na słonecznych i lekko ocienionych stanowiskach. Są wytrzymałe na mróz. Zaletą jest łatwa pielęgnacja tawuł. Co 2 lata prześwietlamy szeroko rozrastające się krzewy, przy okazji skracamy zbyt długie i stare gałązki. Przeprowadzając ten istotny dla roślin zabieg odmładzania, staramy się nie naruszyć ich ładnego pokroju. Po przekwitnięciu, możliwe jest cięcie przekwitniętych pędów.

Rośliny znajdują zastosowanie w przydomowych ogrodach, do nasadzeń grupowych lub pojedynczych. Ciekawie prezentują się niewysokie żywopłoty, które można formować lub pozostawić w stanie naturalnym. Inne rodzaje ozdobnych krzewów, sadzonych w grupach, razem z tawułami, tworzą oryginalną kompozycję. Warto zastosować takie rodzaje jak, np.:

  • lilaki (Syringa)-  piękne krzewy, osiągające około 7 m wysokości, tworzą pachnące białe, różowe lub fioletowe kwiaty,
  • forsycje (Forsythia) – dorastająca do 3 m roślina, wyróżnia się złocistożółtymi kwiatami, obficie pokrywającymi gałęzie, przed pojawieniem się liści,
  • złotokapy (Labumum) – krzey o wysokości 10 m, tworzą wspaniałe złociste kwiaty,
  • suchodrzewy (Lonicera) – dekoracyjne 5 m krzewy, o różnobarwnych kwiatach – białych, żółtych, czerwonych i purpurowych.

Tawuły nadają się do uprawy w pojemnikach. Przenośne donice możemy ustawić w ogrodzie, na tarasie lub na balkonie. Dekoracyjne tawuły nadadzą naszemu otoczeniu wyjątkowości, sprawią, że wypoczynek w ich pobliżu stanie się przyjemniejszy.

Tawuły białe – dekoracyjne krzewy w ogrodzie

  • Tawuła wczesna (Spiraea x arguta) – dekoruje ogródod końca kwietnia. Czysto białe kwiaty, ujęte w baldachogrona, obficie pokrywają łukowato wygięte pędy, co sprawia wrażenie, że gałązki uginają się pod ciężarem śniegu. Roślina tworzy jasnozielone listki, o długości 4 cm, początkowo lekko omszone. Na zimę opadają. Krzewy tawuły wczesnej mogą dorastać do 2 m wysokości. Najładniej wyglądają posadzone pojedynczo, jako efektowne solitery. Dobrze znoszą zanieczyszczenia powietrza, więc  bywają wykorzystywane w zieleni miejskiej, do nasadzeń grupowych.  Wymagania uprawowe Spiraea x argusa dotyczą nasadzenia na ciepłym i słonecznym  stanowisku, w piaszczysto-gliniastej, umiarkowanie wilgotnej ziemi. Roślinie odpowiada gleba o obojętnym odczynie pH. Jest mrozoodporna, jednak w czasie surowych zim może dochodzić do przemarzania. Pielęgnacja tawuły polega  na przycięciu zbyt długich pędów, po przekwitnięciu. W końcu zimy wykonuje się prześwietlenie krzewu, co umożliwi usunięcie szpecących go suchych pędów. Uwaga: cięcie tawuły wykonujemy w sposób umiarkowany, aby nie naruszyć efektownego pokroju, który roślina zawdzięcza przewieszającym się gałązkom.
  • Tawuła Thunberga (Spiraea thunbergii) – to piękny krzew, wywodzący się z Chin oraz z Japonii. Może osiągać 50 cm – 1,5 m wysokości. Charakterystycznie zwisające gałązki są bardzo cienkie. Jasnozielone drobne, nagie listki, na obrzeżeniach ostro piłkowane, na zimę opadają. Zanim pojawią się liście, ozdobna roślina tworzy białe kwiaty, gęsto pokrywające pędy w kwietniu i w maju.  Odpowiednia dla rozwoju rośliny jest przeciętna ogrodowa gleba oraz słoneczne stanowisko, osłonięte przed silnymi i mroźnymi podmuchami wiatru. Krzewy można rozmnażać przez zdrewniałe sadzonki pędowe. Gatunek sprawdzi się w ogrodzie przydomowym oraz na skalniaku.
  • Tawuła van Houtte’a  (Spiraea x  vanhouttei)w Polsce należy do popularnego gatunku, spotykanego w zieleni miejskiej oraz na osiedlach miejskich i wiejskich. Krzewy tawuły dorastają do 2 m wysokości. Zwracają uwagę gęste, mocno rozkrzewiające się pędy, w partiach wyższych łukowato przewieszające się. Ciemnozielone jajowate liście na spodniej stronie przybierają kolor sinozielony. Stanowią efektowną jesienną ozdobę ogrodu, przebarwiając się wówczas na żółtopomarańczowo. W maju i czerwcu roślina bardzo obficie kwitnie. Pachnące białe kwiaty, ujęte w wypukłe baldachogrona, pokrywają gałęzie na całej ich długości. Gatunek nadaje się na  formowane i naturalnie rosnące żywopłoty. Ma niewielkie wymagania uprawowe. Stanowisko słoneczne jest warunkiem obfitego kwitnienia. Tawuła należy do roślin odpornych na zimowe spadki temperatury. W końcu okresu zimowego krzewy prześwietlamy, pozbywając się suchych gałązek. Umiarkowane cięcie pędów przeprowadza się po skończonym kwitnieniu.

Tawuła o różowych kwiatach – ozdobna roślina oraz jej odmiany

  • Tawuła drobna, tawuła japońska (Spiraea x bumalda, Spiraea japonica) – jest niewysokim krzewem, dorastającym do około 1 m wysokości. Ojczyzną rośliny są kraje Dalekiego Wschodu. Jajowate lancetowate liście, wybarwione na jasnozielony kolor, jesienią efektownie się przebarwiają. Przed zimą opadają. Na szczycie tegorocznych pędów, od czerwca do końca lipca, roślinę dekorują płaskie kwiatostany, o ciemnoróżowej lub jasnoczerwonej barwie. Uprawa  roślin nie jest trudna. Odpowiednie dla gatunku jest słoneczne stanowisko oraz przeciętna umiarkowanie wilgotna ogrodowa gleba. Krzewy tawuły odporne są mróz. Cięcie pędów, po kwitnieniu roślin, jest warunkiem obfitego kwitnienia i ładnego rozkrzewiania się. Tawuła rozmnażana jest z zielnych sadzonek pędowych, z sadzonek pędowych zdrewniałych, a także poprzez odkłady i odrośla korzeniowe. Młode rośliny sadzimy w rozstawie co 70 cm, stosując do 4 sadzonek na 1 m kwadratowy.
  • Spiraea x bumalda ‘Goldflame’ – to cenna ozdobna odmiana, wyróżniająca się niewielkimi rozmiarami – osiąga około 60 cm wzrostu. Dekoracyjne liście, w czasie wegetacji złocistożółte, jesienią wybarwiają się czerwono. W maju i czerwcu roślina obficie kwitnie, tworząc intensywnie różowe kwiaty, ujęte w płaskie baldachy. Regularne usuwanie przekwitłych kwiatostanów sprawi, że na wybijających się bocznych pędach pojawią się nowe kwiaty. Pielęgnacja rośliny polega na mocniejszym przycinaniu pędów wczesną wiosną, aby umożliwić tawułom tworzenie kwiatów na zielnych pędach.
  • Tawuła drobna ‘Anthony Waterer’ – to gęsty dekoracyjny krzew, o wysokości około 80 cm. Wyznacznikiem odmiany są czerwonawe liście, z czasem wybarwiające się na ciemnozielono. Na zimę opadają. Od czerwca do sierpnia tawuła kwitnie, tworząc efektowne karminowoczerwone kwiaty, zebrane w okazałe kwiatostany, o średnicy 15 cm. Odmiana dobrze rośnie na słonecznym oraz lekko zacienionym stanowisku, w przeciętnym ogrodowym podłożu. Odmiana  ‘Waterer’ odporna jest na zanieczyszczenia powietrza, suszę oraz zimowe spadki temperatur. Pięknie prezentuje się w ogrodach przydomowych, wykorzystywana jest na niewysokie żywopłoty oraz jako atrakcyjna roślina okrywowa. Na wiosnę wykonujemy mocniejsze cięcie pędów.  
  • Tawuła japońska ‘Froebelii’ – dorasta do około 1 m wysokości. Tworzy eliptyczne ciemnozielone liście, w początkowej fazie rozwoju wybarwione na czerwonawo. Na zimę opadają. Drobne kwiaty, różowe i purpurowe, ujęte w kwiatostany, pojawiają się w czerwcu i kwitną do sierpnia. Odmiana nie toleruje mokrej i ciężkiej  ziemi. Dobrze rośnie w miejscach słonecznych i lekko ocienionych. Rośliny nie są wrażliwe na zanieczyszczenia powietrza, są odporne na suszę i zimowe spadki temperatury. Pielęgnacja tawuły polega na mocniejszym przycinaniu pędów. Tawuła sprawdzi się na niewysokie żywopłoty, efektownie prezentuje się na ogrodowych rabatach.
Załóż kontoużytkownika
  • Komentuj pod własnym nickiem
  • Otrzymuj powiadomieniach o odpowiedziach na Twoje komentarze
Załóż konto