Trzykrotka

Trzykrotka

Trzykrotka (łac. Tradescantia) – rodzaj roślin z rodziny komelinowatych. W naturze występuje w Ameryce Północnej i Południowej. Jest byliną, najczęściej płożącą. Kwiaty drobne, trzykrotne (stąd nazwa), w różnych kolorach, w zależności od gatunku i odmiany. Liście rosną skrętolegle, mają kształt owalny lub wydłużony, zwężony u nasady. Mogą być jednokolorowe lub w pasy. Rozmnaża się płciowo lub wegetatywnie. Dziko występuje ok. 70 gatunków. Kilka gatunków oraz mieszańców uprawia się jako rośliny doniczkowe i ogrodowe.

Trzykrotka - najpopularniejsze rośliny

Zobacz inne kategorie roślin

Trzykrotka - charakterystyka, wymagania, uprawa, rozmnażanie

Ze względu na atrakcyjny wygląd jest chętnie uprawiana w ogrodach, ale przede wszystkim jako kwiat doniczkowy. Poza tym nadaje się na słoneczny taras lub balkon. Jaką odmianę wybrać? Jak dbać o trzykrotkę? Na co uważać? Oto poradnik dotyczący domowej uprawy tych roślin.

Trzykrotka – co to za roślina?

Trzykrotki należą do rodziny komelinowatych. Nie występują dziko w Europie. Różne gatunki można znaleźć w Ameryce Północnej i Południowej, od Kanady po Argentynę. Popularnością wśród amatorów upraw doniczkowych i ogrodowych cieszy się tylko kilka gatunków, mieszańców i ich liczne odmiany:

  • Trzykrotka biała – pochodzi z Ameryki Południowej; ma charakterystyczne liście w jasne lub białe pasy oraz drobne białe kwiatki. Długie, wiszące pędy sprawiają, że świetnie nadaje się do koszyczków i donic zawieszanych.
  • Trzykrotka pasiasta – pochodzący z Meksyku i Ameryki Środkowej gatunek o wydłużonych, pasiastych liściach. Może kwitnąć na biało lub różowo, ale głównym elementem ozdobnym są liście. Ze względu na zwisające z donicy pędy, nawet do 1 m długości, można się też spotkać z nazwą Trzykrotka zwisła lub Pasiatka zwisła. Wszystkie nazwy dotyczą tej samej rośliny.
  • Trzykrotka wirginijska – dziko rośnie na wschodzie Stanów Zjednoczonych (nazwa pochodzi od stanu Wirginia). Ma długie, „trawiaste” liście i drobne kwiatki w kolorach białym, niebieskim lub różowym. Nie jest tak dekoracyjna jak jej południowe kuzynki, ale za to jest mrozoodporna. Dzięki temu nadaje się do uprawy w ogrodzie w polskim klimacie.
  • Trzykrotka purpurowa – pochodzi z Meksyku i Gwatemali, rośnie też w innych krajach Ameryki Środkowej i na wyspach Morza Karaibskiego. Ma wydłużone, lancetowate liście w kolorze purpurowym, pokryte drobnymi włoskami. Pędy początkowo wzniesione, z czasem płożące. Dorasta do 1 m. Łatwa w uprawie. W cieplejszych krajach nadaje się do uprawy w ogrodzie. W Polsce jest to trudne, bo nie jest przystosowana do przymrozków.
  • Trzykrotka wężykowata – jej liście mają wzór w jasne paski; kolory różnią się w zależności od odmiany. Pędy płożące, dorastają do 50 cm długości. Kwiaty drobne, białe lub różowe.
  • Reo meksykańskie – mimo nazwy zwyczajowej (Reo) jest zaliczane do rodzaju trzykrotki. Ma podłużne, kolorowe liście, zielone z purpurowymi pasami. Łatwe w uprawie, ale tylko w doniczce, ponieważ nie jest mrozoodporne.
  • Trzykrotka Andersona – jedna z najpopularniejszych hybryd trzykrotki. Nadaje się do uprawy w ogrodzie. Ma długie liście, rosnące w kępie (podobne do Trzykrotki wirginijskiej) i drobne kwiatki dostępne w wielu kolorach. Liczne odmiany pozwalają wybrać optymalny wygląd lub łączyć różnorodne kolorystycznie rośliny.

Większość wyżej wymienionych gatunków ma wiele odmian. Różnią się one kolorem kwiatów i liści. Na przykład bardzo atrakcyjną i popularną odmianą Trzykrotki wężykowej jest „Trikolor” w pięknych, pastelowych odcieniach.

Różne gatunki trzykrotki pochodzą z różnych stref klimatycznych, dlatego nie każdy gatunek i odmiana może być uprawiana jako roślina ogrodowa. Spośród najpopularniejszych w ogrodzie poradzą sobie Trzykrotka Andersona, Trzykrotka wirginijska i, w cieplejszym klimacie, purpurowa. Inne – na przykład Reo meksykańskie – są w Polsce typowymi roślinami do domu i na balkon. Poradzą sobie świetnie, jeżeli nie będziemy ich wystawiać na ujemne temperatury.

Uprawa trzykrotki w domu

Najczęściej trzykrotkę traktuje się jako kwiat doniczkowy. Nie jest wtedy wymagający i może ozdabiać mieszkanie przez długie lata. Doniczkowe odmiany trzykrotki dobrze czują się w jasnym, ale zacisznym miejscu. Świetnie nadają się do uprawy pod szkłem (np. terrarium), ale jeśli będziemy unikać przeciągów, to będą pięknie rosnąć i bez osłony.

Stanowisko powinno być słoneczne, ale z nieco rozproszonym światłem. Przede wszystkim trzeba unikać stawiania jej w cieniu.

Nie ma dużych wymagań co do gleby. Powinna być to ziemia przepuszczalna. Można dodać do niej trochę piasku lub perlitu. Najlepiej użyźnić ją kompostem. W okresie wegetacyjnym możemy zasilać roślinkę nawozem dla roślin o ozdobnych liściach lub kwiatach (w zależności od odmiany). Dużo ważniejsza jest jednak cyrkulacja wody, dlatego na dno doniczki sypiemy drenaż. Podlewanie powinno być dość obfite, ale nie częste. Wystarczy raz na 10-12 dni. Dużo zależy od stanowiska i ogólnej wilgotności powietrza, dlatego warto kontrolować czy podłoże nie przesycha. W przeciwieństwie do innych roślin z tropików trzykrotka nie wymaga dużej wilgotności powietrza. Powinno się też unikać zraszania, bo liście po zetknięciu z wodą mogą gnić. Jak w takim razie podlewać, żeby ich nie zamoczyć? Sekretem doświadczonych hodowców tej rośliny jest podlewanie od spodu – najlepiej przez zanurzenie donicy w misce z odstaną wodą na około pół godziny. Zanurzona nie powinna być cała doniczka, tylko dolna część (do połowy).

W przypadku niektórych odmian pielęgnacja obejmuje również przycinanie przerośniętych pędów.

Jak dbać o trzykrotkę w ogrodzie

Jak można się domyślać uprawa w ogrodzie będzie miała trochę inne zasady. Jak dbać o trzykrotki ogrodowe?

Trzykrotka Andersona może być sadzona na stanowiskach słonecznych i półcienistych. W słońcu ma zwarty pokrój i ładnie kwitnie. W cieniu nie przesycha. Gleba powinna być żyzna, przepuszczalna, lekko kwaśna. Trzeba dbać o jej wilgotność. Jest mrozoodporna i właściwie nie potrzeba jej specjalnie szykować do zimy. Część naziemna wówczas zasycha i jest gotowa do zimowego snu.

Kwitnienie następuje w czerwcu i może trwać nawet do sierpnia. Po pierwszym kwitnieniu można przyciąć przekwitnięte łodygi, żeby zapewnić ponowne pojawienie się kwiatów. Jesienią warto przyciąć pędy tuż nad ziemią, przygotowując roślinę do zimowania.

Dorosła roślina dorasta do 50-100 cm. Jest odporna na szkodniki i wytrzymała, ale też dość inwazyjna. Trzeba uważać, żeby nie rozrastała się na sąsiednie rabaty.

Uprawa Trzykrotki purpurowej w ogrodzie udaje się lepiej w krajach południowej Europy. W Polsce bezpieczniej będzie ją wystawiać na zewnątrz w doniczce, a zimą wnosić do pomieszczenia.

Przesadzanie i rozmnażanie

Jednym z polecanych zabiegów pielęgnacyjnych jest przesadzanie co 2-3 lata. Młode, szybko rosnące roślinki można przesadzać nawet raz na rok. Starsze, które osiągnęły mniej więcej swoją wielkość, można zostawić w doniczce i tylko wymienić ziemię. Wszystkie te zabiegi przeprowadzamy na wiosnę.

Wiosną i latem można też pozyskiwać nowe sadzonki przez odcinanie pędów wierzchołkowych. Ukorzeniają się dość łatwo – zarówno w wodzie jak i w ziemi. Ziemia powinna być przepuszczalna, lekka i w miarę możliwości pozbawiona patogenów.

Trzykrotki ogrodowe, przypominające trawę rozmnaża się też przez podział kęp. Po podziale większej rośliny powstałe sadzonki od razu wsadzamy na miejsce docelowe. Zabieg można przeprowadzać wiosną i jesienią.

Choroby i szkodniki trzykrotki

Trzykrotka jest dość odporna na choroby, szkodniki i drobne błędy w uprawie. Czasem jednak coś może jej zaszkodzić.

Możliwe jest brązowienie wierzchołków liści, co oznacza, że ziemia jest zbyt przesuszona lub powietrze zbyt suche w pomieszczeniu. Można użyć nawilżacza powietrza, ale powinno wystarczyć położenie w pobliżu rośliny miseczek z wodą. Woda będzie parować i zapewniać odpowiedni poziom wilgotności.

Na trzykrotkach trzymanych na balkonie lub tarasie mogą się pojawić mszyce. Zwalczamy je tak samo jak w przypadku każdej rośliny zaatakowanej przez te szkodniki. Oprysk naturalnym preparatem (nawet domowym  roztworem wody z octem) powinien wystarczyć. Jeżeli nie, to trzeba będzie sięgnąć po bardziej drastyczne środki. Tych używamy poza pomieszczeniami mieszkalnymi.

Trzykrotka w ogrodzie może być narażona na spotkanie z kilkoma pasożytami, takimi jak opuchlaki, wciornastki czy ślimaki. Na te ostatnie istnieje wiele domowych sposobów. Jeżeli nie zadziałają, zwykle otacza się roślinkę granulatem, który odstrasza mięczaki. W przypadku pasożytów wykonuje się opryski przeznaczonymi do tego preparatami.

Mimo wszystko trzykrotka jest rośliną łatwą w uprawie i rzadko sprawia kłopoty tego rodzaju. Dlatego jest dobrym pomysłem na pakiet startowy dla kogoś, kto chce zacząć swoją przygodę z egzotycznymi roślinami doniczkowymi lub ogrodowymi.

Załóż kontoużytkownika
  • Komentuj pod własnym nickiem
  • Otrzymuj powiadomieniach o odpowiedziach na Twoje komentarze
Załóż konto