Wiśnia

Wiśnia

Wiśnia to podrodzaj z rodzaju śliwa, pochodzący z rodziny roślin różowatych. Jest to jedno z najbardziej popularnych drzew owocowych, uprawianych niemal na całym świecie. Wiśnie są cenione za kwaskowaty, bogaty smak. Smaczne pestkowce wykorzystuje się do robienia przetworów, zwłaszcza dżemów i soków. Roślina jest uprawiana na skalę towarową, ale w przydomowym ogródku także można je spokojnie uprawiać. Większość odmian świetnie sprawdza się w naszych warunkach klimatycznych. To najlepszy sposób, by zapewnić sobie dostęp do smacznych, kwaskowatych owoców.

Wiśnia - najpopularniejsze rośliny

Zobacz inne kategorie roślin

Wiśnia - odmiana, sadzenie, uprawa, cięcie, porady

Wiśnie warto uprawiać w swoim ogrodzie z dwóch powodów: smaczne, soczyste owoce i ogromne walory dekoracyjne drzewek. Ta wyjątkowa roślina nie ma dużych wymagań w uprawie, a odpowiednia pielęgnacja przekłada się na obfite owocowanie. Dowiedz się, jak zajmować się drzewkami wiśniowymi i jaką odmianę wybrać na początek do swojego ogrodu.

Wiśnia – najważniejsze informacje o drzewku

Wiśnia to drzewo owocowe o krótkiej żywotności (kilkanaście lat) i niskim wzroście. Wytwarza delikatne, białe kwiaty, które wręcz oblepiają całe drzewo. Jej owoc to wiśnia – pestkowiec o ciemnoczerwonej skórce i barwiącym soku. Wiśnie z różnych krajów mogą mieć różny smak. W słońcu zyskują na słodyczy, gdy robi się chłodniej, stają się kwaskowate. Dlatego hiszpańskie wiśnie są o wiele słodsze niż polskie – w naszych warunkach klimatycznych owoce mają wyraźnie kwaskowy posmak.

Wiśnia to podrodzaj rodzaju śliwa. Oznacza to, że jest z nią blisko spokrewniona. Wśród 150 gatunków, które obejmuje ten podrodzaj pojawia się właśnie wiśnia pospolita, czyli drzewo owocowe znane nam z ogrodów, a także czereśnia, czerecha, czyli mieszanina czereśni i wiśni oraz antypka – drzewko owocowe wykorzystywane na podkładki. Wszystkie gatunki wiśni naturalnie występują na półkuli północnej, zwłaszcza w Azji. W Polsce w naturze spotkać można czereśnię i wiśnię karłowatą.

Owoc wiśni – zastosowanie i wartości odżywcze

Wiśnie są nie tylko smaczne. To także prawdziwe źródło witamin, antyoksydantów i składników odżywczych. Te drobne, czerwone kuleczki używa się do deserów i ciast, można także wykorzystać je na przetwory. Dżemy, kompoty, soki, konfitury, wiśnie w syropie i fruzelinie, a w końcu wszelkiego rodzaju nalewki i likiery. Możliwości przetworzenia owoców jest bardzo wiele. I warto z nich skorzystać, bowiem sezon owocowania wiśni jest bardzo krótki. A naprawdę warto je jeść jak najczęściej.

Swój intensywny, prawie czarny kolor wiśnie zawdzięczają antocyjanom. Są to składniki przeciwutleniające, co oznacza, że mają działanie przeciwstarzeniowe i przeciwnowotworowe. Dodatkowo są wartościowym źródłem potasu, mają także witaminy, zwłaszcza witaminę C. Dlatego mają właściwości zdrowotne: wspierają układ krwionośny i układ moczowy. Jeśli chodzi o wartości odżywcze, wiśnie są niskokaloryczne. Zawierają za to dużo błonnika, trochę magnezu i fosforu. Warto je jeść zarówno na świeżo, jak i w przetworach. Zamrożenie kilkudziesięciu czerwonych kuleczek na zimę także nie jest złym pomysłem. Kiedy brakuje świeżych owoców i warzyw, mrożone wiśnie są pysznym zdrowym dodatkiem do koktajlu lub owsianki.

Odmiany wiśni do ogrodu

Odmiany wiśni są bardzo liczne, dlatego można podzielić je na trzy kategorie:

  • szklanki, czyli owoce o jasnym miąższu i dużej ilości soku,
  • sokówki, które mają czarną skórkę i ciemny barwiący sok. Są wykorzystywane w przetwórstwie,
  • czerechy – mieszanki wiśni i czereśni o słodszym smaku.

W Polsce zdecydowanie najbardziej popularna jest wiśnia sokowa ‘Łutówka’. Jest niezwykle soczysta i samopylna, dlatego sprawdza się i w uprawie przydomowej, i towarowej. Na uwagę zasługuje także ‘Lucyna’, córka popularnej ‘Łutówki’. Jest niezwykle soczysta i bardzo smaczna, wybitnie nadaje się na przetwory i jest o wiele bardziej odporna na niską temperaturę i choroby grzybowe. Na choroby i szkodniki odporna jest także odmiana ‘Nefris’. Ma duże owoce, ale jej kwiaty bywają podatne na wczesnowiosenne przymrozki. Bardzo dużą odporność na choroby, także na raka bakteryjnego, wykazuje odmiana ‘Sabina’. Jest to polska odmiana o drobniejszych, ale bardzo smacznych owocach.

W ostatnim czasie bardzo dużą popularnością cieszą się czereśnio-wiśnie, czyli czerechy. ‘Meteor’, ‘Hortensja’ czy ‘Grubińska’ to jedne z najbardziej powszechnych. Ich drzewka wykazują się zwiększoną odpornością na chłód i zarazę. Owoce nadają się do przetworów i mają wyjątkowo słodki smak.

Stanowisko dla wiśni w ogrodzie

Większość odmian wiśni jest dość dobrze odporna na mróz. Dlatego uprawia się je w całym kraju, włącznie ze wschodnią częścią. Zdarzają się jednak lata, że wiśnie słabiej owocują, jeśli ich kwiaty zostaną ścięte przez wiosenne przymrozki. Poleca się więc uprawianie wiśni głównie w dolinach, nie na stokach. W ogrodzie warto znaleźć dla nich stanowisko osłonięte przed wiatrem. To najlepszy sposób na ochronę drzew wiśniowych przed wczesnowiosennymi podmuchami mroźnego powietrza.

Gleba dla wiśni powinna być piaszczysto-gliniasta, niezbyt ciężka, ale nie przesychająca od razu. Na bardziej podmokłych terenach uprawa także się udaje, jednak owoce mogą pękać i być gorszej jakości. Podłoże powinno mieć zasadowe pH (6,8-7,1), na zbyt kwaśnym należy zastosować wapnowanie. Najlepiej od razu sięgnąć po wapno magnezowe, by dodatkowo zasilić podłoże w magnez.

Ponieważ większość odmian wiśni jest dość podatna na różne rodzaje chorób, należy unikać sąsiedztwa niektórych roślin. Nie uprawia się wiśni na terenach, na których wcześniej rosły truskawki, ogórki, pomidory, kapustne i ziemniaki. Inaczej drzewo może być porażone przez choroby grzybowe, które zostają w glebie.

Sadzonki i sadzenie wiśni

Sadzonki wiśni najlepiej kupić w sprawdzonym sklepie ogrodniczym. Zazwyczaj są one szczepione na podkładkach – na antypce lub czereśni. Siewki antypki lepiej sprawdzają się na piaszczystych glebach, czereśnia na gliniastych. Sadzonki powinny mieć około 1,2 m wysokości – takie przyjmują się najlepiej. Z reguły sprzedaje się drzewka w balocie, co oznacza, że ich bryła korzeniowa jest w dobrym stanie i można sadzić je od razu. Drzewka z nagim korzeniem wymagają trochę więcej uwagi. Trzeba sprawdzić, czy korzenie nie połamały się w transporcie, a przed posadzeniem warto wstawić sadzonkę do wody, by odżyła.

Optymalny termin na sadzenie wiśni to późna jesień – październik lub nawet listopad. Czasami można sadzić je jeszcze w marcu, jednak nie jest to szczególnie zalecane. Rozstawa dla wiśni to 5 x 3 m, ale powinno to być dopasowane do odmiany. Niektóre słabiej rosną i można sadzić je bliżej. Przed sadzeniem należy wykopać dołek o takiej głębokości, by sadzonka rosła tak, jak w szkółce. Na jego dno warto wsypać trochę ziemi torfowej i obornika. Po zasadzeniu wiśnię należy obficie podlać.

Drzewo wiśniowe – pielęgnacja

Wiśnie nie mają większych wymagań uprawnych. Roślin się nie podlewa, jedynie trzeba pamiętać o nawożeniu. Przed posadzeniem wykonuje się pierwszy taki zabieg. Można użyć kompostu, obornika lub nawozów mineralnych. W pierwszym roku po posadzeniu trzeba pamiętać także o nawożeniu – robi się to w dwóch dawkach, w marcu, a potem w czerwcu. Warto zastosować nawozy, które mają właściwości wspierające rozwój kwiatów i owoców. W kolejnych latach wiśnie nawozi się raz w roku, wczesną wiosną. Jeśli drzewa są zdrowe i dobrze się rozwijają, nie ma takiej potrzeby i z zabiegu można zrezygnować.

Przycinanie wiśni krok po kroku

Ważnym zabiegiem w pielęgnacji wiśni jest przycinanie. Wyróżnia się dwa rodzaje przycinania: po posadzeniu wykonuje się intensywne cięcie, potem trzeba pamiętać tylko o przycinaniu. W pierwszym roku życia wiśni skraca się wszystkie pędy boczne, ale zostawiając pęd główny. Wtedy roślina będzie się lepiej rozwiać.

W kolejnych latach przycinanie sprowadza się do usuwania pędów martwych, krzyżujących się i wyrastających w kierunku środka korony drzewa. Ważne jest, by nie przycinać wiśni wiosną, jak innych drzew owocowych. W tym terminie najbardziej narażamy ją na atak szkodników, bakterii i grzybów. Dlatego wiśnie przycina się po owocowaniu, a każdą, nawet najmniejszą rankę trzeba zabezpieczyć maścią ogrodniczą. Jeśli drzewko osiągnie około 10 m wysokości, warto przyciąć pęd główny. Niektóre odmiany można prowadzić na wysokości 2-2,5 metra. To bardziej korzystne, ponieważ będziesz mógł zebrać wszystkie wiśnie, a owocowanie będzie intensywniejsze.

Załóż kontoużytkownika
  • Komentuj pod własnym nickiem
  • Otrzymuj powiadomieniach o odpowiedziach na Twoje komentarze
Załóż konto