Nazwa rośliny
Ostrogowiec czerwony (łac. Centranthus ruber) znana też jako czerwony kozłek, ostrogowiec
Systematyka
przewiertniowate > ostrogowiec > ostrogowiec czerwony

Wygląd ostrogowca czerwonego

Pochodzenie:
Europa Południowa, Azja Mniejsza, Afryka Północna
Roczne przyrosty:
50 cm - 80 cm
Maksymalna wysokość:
50 cm - 80 cm
Maksymalna szerokość:
40 cm - 50 cm
Po ilu latach osiąga docelowe rozmiary:
2 lata


Pokrój ostrogowca czerwonego:
wyprostowany, rozłożysty, rozkrzewiony, rozgałęziony, wzniesiony, krzaczasty
Cechy charakterystyczne:
Kolor kwiatów:
różowoczerwony
Wielkość i forma kwiatów:
kwiatostan
Rodzaj ulistnienia:
Kształt liścia:
lancetowate
Kolor liścia:
zielone

Sadzenie i stanowisko dla ostrogowca czerwonego

Termin sadzenia:
sierpień, wrzesień
Rozstaw przy sadzeniu:
40 cm - 60 cm
Sposób rozmnażania:
podział, nasiona, rozsada
Dodatkowe informacje:
Wysiew nasion od kwietnia do czerwca na rozsadniku.


Gleba:
przeciętna ogrodowa, przepuszczalna, próchniczna, żyzna, piaszczysto-próchniczna
Odczyn pH gleby:
Wilgotność podłoża:
umiarkowane
Strefa mrozoodporności:
bardzo odporna na mróz, odporność poniżej -23 °C


Nadaje się na:
soliter, nasadzenie grupowe, okrywa powierzchni, w pojemnikach, rabaty, kompozycje

Pielęgnacja ostrogowca czerwonego

Trudność uprawy:
łatwy
Poziom odporności:
bardzo odporna

Terminy

IIIIIIIVVVIVIIVIIIIXXXIXII
Kiedy można sadzić?
Kiedy można przesadzać?
Kiedy należy przycinać?
Doskonale znosi przycinanie.
Suchą część nadziemną byliny należy ściąć nisko nad ziemią przed zimą albo wczesną wiosną.
Kiedy kwitnie?
Nawożenie
Nawóz kompost. Nawozić 1 raz w roku.
Podlewanie
Umiarkowane zapotrzebowanie na wodę. Podlewaj co 3 dni.
Ostrogowiec czerwony lepiej znosi okresy suszy niż nadmiar wody.
Ochrona zimowa
W chłodniejszych regionach może potrzebować ochrony przed mrozem.

Zastosowanie w kuchni

Przydatność do spożycia:
niejadalna, lecznicza