Rośliny winoroślowate

Rośliny winoroślowate – rodzaje, opis, wymagania, uprawa

Rośliny winoroślowate od lat znane są w naszym kraju. Ich uprawa odbywa się na terenie wielu polskich ogrodów.  Rośliny wykazują nie tylko funkcje dekoracyjne – mają bowiem szerokie zastosowanie w kuchni i medycynie naturalnej. Do czego nadają się owoce roślin winoroślowatych? Jak wygląda uprawa i cięcie poszczególnych odmian? Jakie stanowisko jest potrzebne roślinom, aby mogły się prawidłowo rozwijać? Sprawdź najważniejsze wymagania roślin winoroślowatych.

Dekoracyjne rośliny winoroślowate – uprawa, zastosowanie i cięcie

Winobluszcz pięciolistkowy – uprawa i najlepsze stanowisko dla roślin

Rośliny winoroślowate cieszą się dużą popularnością w Polsce. Wśród nich wyróżnia się winobluszcz pięciolistkowy. To roślina często nazywana dzikim winem. W naturze spotkać ją można w Ameryce Środkowej, a także w Kanadzie. Pnącze jest jednak uprawiane na całym świecie. Rocznie przyrasta o 1-2 m, natomiast maksymalna wysokość pnącza w ogrodzie to 12 m. Pnącze jest samoprzyczepne, więc nie potrzeba mu żadnych podpór. Winobluszcz sam wytwarza przylgi na końcach wąsów i przysysa się do wielu powierzchni.

Zwróć uwagę na liście winobluszczu. Są złożone z eliptycznych listków o ząbkowanych zakończeniach. Roślina kwitnie w lipcu. Jej owoce są koralikowate i w niebiesko-granatowym kolorze. Winobluszcz pięciolistkowy jest dość prosty w uprawie. Urośnie zarówno w słońcu, jak i w półcieniu. Jego wymagania glebowe są raczej przeciętne. Najlepsze podłoże dla roślin będzie jednak przepuszczalne, umiarkowanie wilgotne i żyzne lub średnio-żyzne. Roślina jest mrozoodporna i uodporniona na zanieczyszczenia. Można rozmnożyć ją przez sadzonki pędowe lub podział.

Jeśli chodzi o zastosowanie winobluszczu pięciolistkowego, można użyć go np. do obsadzenia budynku. Fantastycznie sprawdzi się również przy pergoli lub altanie. Winobluszcz może wspinać się po pniach drzew, aby tworzyć w ogrodzie zielone kolumny. Może też pełnić funkcję rośliny okrywowej. Należy pamiętać, że po obróbce cieplnej owoce winobluszczu tracą właściwości trujące – można więc wykorzystać je np. w kuchni do gotowania. Wychodzą z nich fantastyczne soki, powidła i inne domowe przetwory. Owoce winobluszczu używa się także w ziołolecznictwie. Wykazują bowiem działanie przeciwkrwotoczne, ściągające i przeciwzapalne. Wśród polecanych odmian na szczególną uwagę zasługuje winobluszcz Yellow Wall, Star Showers oraz Troki.

Winorośl japońska – wszystko, co warto wiedzieć o jej uprawie

Winorośl japońska świetnie prezentuje się w dużych ogrodach – głównie ze względu na swój rozmiar, bo rośnie nawet do 15 m wysokości. Niektórzy nazywają ją również Vitis coignetiae. Roślina charakteryzuje się przepięknymi liśćmi, które jesienią zmieniają kolor na mocno czerwony. Roczny przyrost winorośli to do 4 m wysokości. Liście rośliny są duże, pięcioklapowe lub trójklapowe i ciemnozielone (latem). Kwiaty pojawiają się na winorośli mniej więcej w połowie maja, z kolei owoce w drugiej połowie września. Nie są zbyt smaczne, dlatego nie wykorzystuje się ich w kuchni. Winorośl japońską powinno się sadzić wczesną wiosną lub późną jesienią, w umiarkowanej glebie – powinna być dobrze nawodniona.

Winorośl japońską, jak już wspomnieliśmy, warto sadzić wczesną wiosną. Głównie dlatego, że gleba jest wówczas wilgotna i rozmarznięta. Temperatura powietrza musi jednak wynosić od 10 do 15 st. C. Jesienne sadzonki najlepiej wysiewać przed pierwszym przymrozkiem, gdy gleba jest ciepła, a liście na swoim miejscu. Po posadzeniu należy przyciąć winorośl, żeby mogła się dobrze rozkrzewić. Później wykonuje się jedynie korekcyjne cięcia. Roślina w ogrodzie dobrze zaprezentuje się przy mocnej podporze lub wysokim ogrodzeniu. Sama też jest wysoka, więc świetne się komponuje np. z altaną. O czym warto pamiętać, pielęgnując i uprawiając winorośl japońską?

• Roślina uodporniona jest na mróz, więc jest niezwykle prosta w uprawie. Doskonale czuje się na słonecznym stanowisku, jednak półcień również będzie dla niej dobrym miejscem.
  
• Idealne podłoże dla winorośli japońskiej jest żyzne, jednak przeciętne także nie będzie najgorsze. Ważne, żeby gleba była dokładnie zdrenowana, świeża oraz o odczynie zasadowym lub obojętnym. Najlepiej wybarwia się, rosnąc w ubogim podłożu.
  
• Zanim posadzisz roślinę w ziemi, powinieneś dobrze zaprawić ziemię obornikiem. Jako że winorośl potrzebuje czasu na zaaklimatyzowanie się, tak naprawdę zacznie rosnąć w okolicy 2-3 roku od posadzenia.
  
• Roślina najlepiej prezentuje się w dużym ogrodzie. Możesz posadzić ją przy drzewie albo silnej podporze.
  
• W miarę potrzeb przeprowadzaj cięcie roślin, zwłaszcza gdy zaczynają przeszkadzać innym. Przycinanie należy przeprowadzać zimą oraz czasami latem – gdy nowe przyrosty częściowo zdrewnieją. Nie bierz się za cięcie wiosną, aby nie zdeformować rośliny.

Ciekawe i łatwe w uprawie rośliny winoroślowate – przegląd odmian

Hodowla i uprawa winobluszczu trójklapowego, krok po kroku

Winobluszcz trójklapowy czasami nazywany bywa również japońskim. Jest to naprawdę duże pnącze pochodzące z Azji. Mimo że najwięcej roślin znaleźć można w Japonii i Chinach, uprawia się je niemal na całym świecie – również w Polsce. Winobluszcz szybko rośnie. Maksymalna wysokość to ok. 20 m długości – choć w ogrodowej hodowli zwykle jest to do 12 m wysokości. Roślina ma wąsy czepne i przylgi, dzięki którym może wspinać się po podporach. Warto puścić ją również przy pniach drzew, murach i chropowatych powierzchniach. Liście roślin z wierzchu są błyszczące, a w sezonie ciemno-zielone. Jesienią zmieniają kolor na bordowy lub ciemnopomarańczowy. Latem pnącze wypuszcza niewielkie kwiaty, z których wyrastają kuliste, granatowe owoce.

Jeśli chcesz hodować w ogrodzie mało wymagające rośliny winoroślowate, winobluszcz trójklapowy może być całkiem dobrym pomysłem. Nie musisz spełniać zbyt wielu skomplikowanych „zachcianek” rośliny, bo takich nie ma. Najlepiej czuje się w żyznej, próchniczej i lekko wilgotnej ziemi. Jednak poradzi sobie również w półcieniu i słabym podłożu. Winobluszcz jest odporny na zanieczyszczenia miejskie i tymczasową suszę. Ma jednak średnią mrozoodporność, więc może przemarzać w zimniejszych częściach Polski. Dekoracyjna roślina fantastycznie prezentuje się przy mocnych podporach – sama jest bowiem masywna i okazała. Doskonale wygląda również na ścianie domu. Winobluszczem okryć można też ogrodzenie, mur, słup, a nawet pień drzewa. Do najciekawszych odmian rośliny należy Green Spring, Fenway Park i Veitchii.

Cissus rombolistny – uprawa, wymagania i zastosowanie

Ta ciekawa roślina winoroślowata rośnie w Ameryce Środkowej i Południowej. W naszym kraju uprawia się ją od wielu lat nie tylko w ogrodzie, ale i w większych mieszkaniach. W hodowli ogrodowej rośnie do 5 m wysokości, ale w pokoju maksymalnie do 1,5 m. Uwagę przyciągają błyszczące i zielone listki rośliny. Cissus jest prosty w uprawie i ma niewielkie wymagania. Jeśli nie znasz się na hodowli roślin winoroślowatych lub dopiero zaczynasz z nimi przygodę, warto skusić się na cissus rombolistny. Roślina świetnie radzi sobie w warunkach miejskich – wykazuje odporność na zanieczyszczone powietrze czy dym papierosowy.

Aby cissus mógł ładnie się rozwijać, należy zapewnić mu jak największą ilość rozproszonego światła. Doskonale poradzi sobie w cieniu – jednak tam będzie wolniej rósł. Najlepiej poczuje się w temperaturze do 24 st. C. latem i do 10 st. C zimą. Dobre dla rośliny podłoże będzie przepuszczalne i próchnicze. Roślinę należy intensywnie podlewać, jednak woda nie powinna zalegać w doniczce. Warto regularnie zraszać cissus – zimą można to robić nawet codziennie. Przesadzaj młode okazy co rok, a nawet co dwa lata. Roślinę można rozmnażać przez ukorzenianie się sadzonek pędowych i wierzchołkowatych. Sprawdzi się w dosłownie każdym ogrodzie czy większym mieszkaniu jako ozdobna. W domu uprawiaj cissus rombolistny w kwietniku lub wiszącym pojemniczku.

Rośliny winoroślowate od lat znane są w naszym kraju. Jak wygląda uprawa i cięcie poszczególnych odmian? Sprawdź najważniejsze wymagania roślin winoroślowatych.