Brzoskwinia w ogrodzie - sadzenie, uprawa, pielęgnacja, wymagania

Słodkie, soczyste, nęcące zapachem, a przede wszystkim przepyszne. Latem brzoskwinie i nektaryny kuszą nas na sklepowych półkach i przyciągają swoim urokiem. A może by tak posadzić te drzewa owocowe w swoim ogrodzie? Uprawa brzoskwini zwyczajnej (Prunus persica) jest jak najbardziej możliwa w naszych warunkach klimatycznych, trzeba tylko spełnić jej specyficzne wymagania. Dowiedz się, jak uprawiać te drzewa owocowe i poznaj najlepsze odmiany do ogrodu.

Jeśli szukasz firmy, która wykona aranżację ogrodu, skorzystaj z usługi Szukaj Wykonawcy, dostępnej na stronie Kalkulatory Budowlane. Po wypełnieniu krótkiego formularza uzyskasz dostęp do najlepszych ofert sprawdzonych fachowców.

Ocena: 4.0/5 (głosów 5)

Dojrzałe owoce brzoskwini na drzewie

Prunus persica, czyli brzoskwinia zwyczajna

Brzoskwinia zwyczajna (Prunus persica) to drzewo owocowe z rodziny różowatych. Pochodzi z Chin, jednak jest uprawiane na całym świecie… a przynajmniej tam, gdzie pogoda jest łagodna i można spełnić jej specyficzne wymagania. Gatunek Prunus persica to drzewa owocowe lubiące ciepło i słońce, jednak dostatecznie dobrze znoszące polski klimat. Ich uprawa wymaga trochę czasu i zaangażowania, jednak brzoskwinia zwyczajna świetnie udaje się zwłaszcza w cieplejszych częściach kraju.

Jak wygląda brzoskwinia zwyczajna?

Brzoskwinia zwyczajna może żyć nawet 30 lat. Jest to drzewko, które maksymalnie osiąga 6 m wysokości, rzadko jednak jest aż tak wysokie. Te drzewa owocowe są nie tylko źródłem wspaniałych owoców, ale także pięknie prezentują się w ogrodzie. Kwiat brzoskwini jest bladoróżowy – właśnie od niego powstała nazwa barwy „brzoskwiniowy”. Kilkupłatkowy i delikatny kwiat brzoskwini pojawia się bardzo wcześnie, długo przed pojawieniem się liści. Z jednej strony kwitnące drzewa brzoskwini długo i wspaniale kwitną, urozmaicając wiosenny ogród, z drugiej jednak oznacza to, że kwiat brzoskwini bywa często rażony przez mróz, przez co może powodować znaczne zmniejszenie się plonu. Tuż po tym, jak kwiat brzoskwini opadnie, czyli w kwietniu, na roślinie pojawiają się ząbkowate i bardzo atrakcyjne liście. Takie połączenie sprawia, że Prunus persica jest uprawiana nie tylko ze względu na owoce, ale także ze względu na ładny pokrój. Dużym powodzeniem cieszą się jej karłowate odmiany, które dorastają do 1,2 m. Wszystkie niezbędne informacje na temat krzewów owocowych zebraliśmy dla ciebie w tym miejscu.

Owoce prunus persica (brzoskwinia zwyczajna)

Owocem brzoskwini jest wszystkim świetnie znany pestkowiec o złocistym, słodkim i soczystym miąższu. Te drzewa owocowe wyróżniają się dużą plennością. Owoce mają charakterystyczną, pokrytą meszkiem skórkę, najczęściej żółtą z bardzo rozległym rumieńcem. Drzewa owocowe uprawiane w naszym klimacie najczęściej nie rodzą zbyt dużych owoców, ale chociaż są drobne, wspaniale smakują i mają wysoką wartość deserową i przetwórczą. Poza tym warto się nimi raczyć ze względu na zawartość potasu, magnezu, fosforu i witamin A i C. Prunus persica dojrzewa od sierpnia aż do października, jest to zależne od odmiany.

Brzoskwinia zwyczajna - najpopularniejsze odmiany

W Polsce największym powodzeniem cieszą się te odmiany, które charakteryzują się największą odpornością na mróz. Dlatego do najczęściej spotykanych odmian, jeśli chodzi o te drzewka owocowe, należy ‘Reliance’. Uważa się, że to jedna z najbardziej odpornych odmian. Jej owoce dojrzewają w połowie sierpnia i nie są szczególnie słodkie. Świetnie nadają się do deserów i innych przetworów. Są średniej wielkości i czasami mogą być nierówne, dlatego odmiana ta rzadko znajduje zastosowanie handlowe. Jednak dobrze odchodzący od pestki miąższ sprawia, że warto zastanowić się nad zasadzeniem jej w ogrodzie.

Odmiany brzoskwini odporne na mróz

Pod względem odporności na mróz dobrym wyborem jest ‘Iskra’. Drzewka owocowe tej odmiany także wykazują dość dużą odporność na mróz, jednak w jej przypadku zdradliwe dla pąków mogą być wiosenne przymrozki. Brzoskwinia zwyczajna ‘Iskra’ ma wspaniałe, duże owoce, o wyjątkowym, słodkim smaku. Mają prawie idealnie kulisty kształt i jasnopomarańczową skórkę, bardzo obficie omszoną.

Odmiany o małych owocach

Mniejsze owoce ma ‘Velvet’, jednak ich smak sprawia, że także jest to odmiana godna uwagi. Dojrzewające w drugiej połowie sierpnia brzoskwinie ‘Velvet’ są lekko spłaszczone i bardzo słodkie. Ich dużą zaletą jest fakt, że skórki są bardzo rzadko omszone. Ładnie się prezentują i świetnie smakują, dodatkowo drzewka są bardzo odporne na zimno. Śmiało można je sadzić w ogrodzie. Jeśli interesuje cię także uprawa malin, porady znajdziesz w tym artykule.

Pozostałe odmiany brzoskwini

W cieplejszych rejonach kraju do uprawy nadają się także dwie inne odmiany – ‘Inka’ i ‘Harrow Beauty’. Obie są średnio wrażliwe na chłód, więc należy bardzo dokładnie zabezpieczać je na zimę. W cieplejszych rejonach Polski utrzymują się jednak bez większego problemu. ‘Inka’ to odmiana wybitnie deserowa, jej owoce są duże, ładne, okrągłe, pokryte czerwonym rumieńcem, który dodaje im uroku. ‘Harrow Beauty’ natomiast wytwarza żółte owoce o bardzo nieregularnych kształtach. Są jednak bardzo smaczne i świetnie sprawdzają się na przetwory – łatwo odchodzą od pestki i są tylko lekko omszone.

Prunus persica – wymagania uprawne

Te drzewa owocowe są dość wymagające, by nie powiedzieć kapryśne. Ich uprawa nie jest skomplikowana sama w sobie, żeby jednak się udała, należy zapewnić brzoskwiniom jak najlepsze miejsce. Prunus persica podchodzi z Chin, gdzie klimat jest znacznie łagodniejszy. Dlatego najważniejszym czynnikiem w uprawie brzoskwiń jest spełnienie ich wymagań cieplnych i klimatycznych.

Brzoskwinia zwyczajna a stanowisko

Brzoskwinia zwyczajna powinna być sadzona w ciepłym miejscu, osłoniętym dobrze przed wiatrem i dobrze nasłonecznionym. Dzięki temu będzie mniej narażona na szkodliwe podmuchy wiatru wiosną, w czasie kwitnienia drzewek. Wymagania brzoskwiń pod względem podłoża są mniejsze. Sadzonki sadzi się tylko na przepuszczalnym podłożu, żyznym i optymalnie z obojętnym pH. Ta delikatna roślina nie urośnie w miejscach kwaśnych, na zbitej, ciężkiej albo podmokłej glebie. Warto o tym pamiętać, bo posadzone na nieodpowiednim stanowisku brzoskwinia nie tyle się nie rozwija, co raczej nie wydaje owoców. A przecież to jest właśnie główny cel prowadzenia jej uprawy.

Sadzenie prunus persica

Sadzenie brzoskwiń nie jest skomplikowane bardziej niż w przypadku innych drzew owocowych. Sadzonkę umieszcza się w wykopanym wcześniej dołku w ziemi. W przypadku tych roślin duże znaczenie ma także palikowanie – dzięki temu roślina będzie lepiej rosła. Na rynku dostępne są trzy rodzaje sadzonek: z nagim korzeniem, balotowane i w pojemnikach. W razie możliwości nie należy sadzić tych pierwszych, ponieważ mogą gorzej się przyjmować. Nagie korzenie zawsze mogą także zostać uszkodzone w transporcie, dlatego przed posadzeniem należy je dokładnie obejrzeć. Sadzonki balotowane lub z pojemników nie zahamowują wegetacji, więc prawdopodobieństwo, że przyjmą się w nowym miejscu jest znacznie większe. Jeśli interesuje cię także uprawa truskawek, informacje na ten temat znajdziesz w tym artykule.

Cięcie brzoskwini i inne zabiegi pielęgnacyjne

Prunus persica nie potrzebuje żadnych szczególnych zabiegów pielęgnacyjnych. Warto oczywiście zadbać o jej nawadnianie w czasie największych upałów, ale poza tym nie trzeba jej podlewać. Nie wymaga także nawożenia – w odpowiednio dobranym stanowisku powinna mieć pod dostatkiem składników odżywczych. Ponadto należy pamiętać o regularnym odchwaszczaniu stanowiska. W tym przypadku pomocne może okazać się ściółkowanie. Dzięki odpowiednio rozłożonej warstwie ściółki, kory lub agrowłókniny, chwasty nie powinny pojawiać się wokół drzewek.

Przycinanie brzoskwini

Najważniejszym zabiegiem w uprawie jest przycinanie brzoskwini. Cięcie brzoskwini wykonuje się już po połowie marca, można nawet trochę później. To ważne, żeby przycinanie brzoskwini nie było przeprowadzone za wcześnie, ponieważ przy słotnej i chłodnej pogodzie typowej dla początku wiosny rany po cięciu goją się gorzej. Przeprowadzenie takiego zabiegu zbyt wcześnie sprawia, że prawdopodobieństwo pojawienia się częstej choroby brzoskwiń – raka drzew owocowych – bardzo się zwiększa.

Kiedy przycinać brzoskwinię?

Cięcie brzoskwini po raz pierwszy wykonuje się wiosną. W tym czasie przycina się wszystkie pędy o mniej więcej 30 cm. Tak radykalne cięcie ma na celu pobudzenie drzewka i sprawienie, że korona stanie się bardziej rozłożysta i gęstsza. W tym czasie drzewko zazwyczaj krzewi się słabo, a taki zabieg uaktywni jego rozwój. Należy także usunąć pędy boczne, dbając o to, by roślina nie była za bardzo rozrośnięta. Jeśli szukasz inspiracji na inne drzewka owocowe i ozdobne do ogrodu, znajdziesz je w tym artykule.

Cięcie brzoskwini wykonuje się corocznie, ale później już wyłącznie w celu uformowania korony. Jednak nadal mają pobudzający wpływ na drzewko i poprawiają jego ogólny wygląd i kondycję. W kształtowaniu drzewka powinno się dążyć do osiągnięcia stożkowej, prawie regularnej formy. Dzięki temu owoce będą miały większy dostęp do światła i szybciej będą dojrzewać. Po trzech latach od posadzenia wykonuje się już tylko sporadycznie cięcia odmładzające i, w razie konieczności, interwencyjne. W trakcie zabiegu warto mieć na myśli prześwietlenie drzewka, by niżej położone pędy także miały dostęp do światła. To gwarantuje najwspanialsze, najpiękniej wybarwione owoce.

Najbardziej powszechne choroby brzoskwiń

Choroby brzoskwiń, które najczęściej pojawiają się w uprawie domowej to rak drzew owocowych i kędzierzawość liści. Rak drzew owocowych jest spowodowany naruszaniem kory lub nieprawidłowym cięciem i może prowadzić do obumarcia rośliny. Równie niebezpieczna jest kędzierzawość liści, a zwalczanie tej choroby brzoskwiń jest czaso- i pracochłonne.

Kędzierzawość liści objawia się zarówno na liściach, jak i na kwiatach i owocach. Pierwszym symptomem jest to, że liście robią się kruche, łamliwe i bardzo silnie zdeformowane. Wydawać być się mogło, że choroba liści nie wpłynie w żaden sposób na zbiór, jednak zarodniki wywołujących ją grzybów mogą rozprzestrzenić się na owoce. Największym jednak problemem tego schorzenia jest fakt, że przy silniejszym porażeniu drzewa zrzucają liście i późnym latem zaczynają wypuszczać nowe. Dla rośliny jest to ogromny wydatek energetyczny, w związku z czym jest mniej mrozoodporna, a jej rozwój na wiosnę zostaje znacznie spowolniony. Przeczytaj także nasz artykuł: Jeżyna bezkolcowa - sadzenie, uprawa, pielęgnacja.

Kędzierzawość łatwo się rozprzestrzenia po sadzie, więc gdy tylko zauważysz pierwsze objawy choroby, natychmiast powinieneś zacząć działać. Kędzierzawość zwalcza się chemicznymi środkami grzybobójczymi, przeznaczonymi do stosowania interwencyjnego. W uprawie zakrojonej na skalę handlową powinno się to zrobić nawet zapobiegawczo. Jest to choroba, która co roku pojawia się w różnym natężeniu na terenie całego kraju. A zapobieganie jej jest o wiele tańsze niż leczenie.

, aktualizacja 19.09.2017
Ta strona korzysta z plików cookies.

Więcej informacji znajdziesz w polityce cookies.


Zamknij