Budleja - piękny krzew ozdobny - co warto o niej wiedzieć?

Budleja Davida to jedna z roślin egzotycznych, która dobrze przyjmuje się w naszym klimacie. Stanowi piękną ozdobę otoczenia i co równie ważne przyciąga kolorowe owady. Dlatego właśnie jest znana jako motyli krzew. Z uwagi na to postanowiliśmy przedstawić wszystko, co warto o niej wiedzieć. Wymieniamy popularne odmiany budlei i jej wymagania stanowiskowe. Opisujemy też sposoby pielęgnacji tego dekoracyjnego krzewu.

Budleja Davida – pokrewne gatunki i odmiany

Budleja to rodzaj roślin zaliczanych do rodziny trędownikowatych, który obejmuje przeszło 140 gatunków. Najwięcej roślin ze wspomnianego rodzaju rozwija się w Ameryce Południowej i Środkowej. Występują w strefie klimatu tropikalnego i subtropikalnego. Wiele gatunków dziko porasta tereny Azji. Niezależnie od miejsca występowania zazwyczaj są to rozłożyste krzewy dorastające do 5 metrów wysokości. Znacznie rzadziej pojawiają się niewielkie drzewa. Dużą popularnością w uprawie cieszy się budleja Dawida. W Polsce najczęściej uprawiane są odmiany „Royal Red” i „Black Knight”. Interesująca jest też budleja „Pink Delight”.

Ciekawe walory dekoracyjne oferuje budleja Dawida „Ille de France” o zwisającym pokroju. Warto też zwrócić uwagę na karłowatą odmianę „Purple haze”. Pochodząca z Chin budleja w naturze dorasta do 5 metrów wysokości. W naszym klimacie osiąga zaledwie 2-3 metry. Jest to krzew wytwarzający ozdobne owalne, lancetowate i owłosione od spodu liście rosnące w górnej części gałązek. Roślina kwitnie od czerwca do października. W tym czasie pojawiają się na niej białe, purpurowe, różowe lub fioletowe kwiaty zebrane w długie kwiatostany. Osiągają 30-70 cm długości. Pod ich ciężarem uginają się długie pędy. Zanim przejdziemy do wymagań opiszemy pewien ciekawy gatunek, jest nim budleja skrętolistna.

Budleja skrętolistna przeważnie osiąga 2 metry wysokości. Ma łukowato wygięte gałązki ulistnione na całej długości. Liście przypominają te wytwarzane przez wierzbę. Kwiaty tego gatunku są fioletowe i wyrastają w kątach liści. Zbierają się w pączki rosnące tak jak liście, wzdłuż całego pędu. Ta roślina kwitnie dość krótko, od czerwca do lipca. Ostatnie miejsce na liście odmian i gatunków zajmuje budleja trójkolorowa. Jej sadzonka to w zasadzie mieszanka trzech pięknych odmian krzewu Dawida. Fioletowo-niebieskiej „Nanho Blue”, purpurowo-fioletowej „Royal Red” oraz białej „White profussion”. Z takiego połączenia powstaje zjawiskowa budleja trójkolorowa.

Motyli krzew – stanowisko, wymagania glebowe, pielęgnacja

Budleja Dawida to krzew, który nie jest zbyt odporny na niskie temperatury. Dlatego też do sadzenia należy wybrać stanowisko ciepłe, nasłonecznione i osłonięte przed wiatrem. Trzeba też wiedzieć, że ta roślina ma spore wymagania w kwestii składników odżywczych. Preferuje ziemie piszczysto-gliniaste, żyzne i próchniczne. Zalecany odczyn gleby jest lekko zasadowy. Jednakże budleja poradzi sobie również z zasadowym i obojętnym pH. Podobną tolerancję wykazuje w kwestii nawodnienia. Preferuje podłoża umiarkowanie wilgotne oraz wilgotne. Po wymaganiach czas na pielęgnację.

Młoda budleja Dawida za sprawą upałów i suszy szybko marnieje. Dlatego też potrzebuje obfitego podlewania o świcie lub wieczorem. Starsze okazy należy nawadniać w wypadku długotrwałego braku opadów. Trzeba przy tym pamiętać by nie moczyć liści. Jeśli będą zroszone powstaną na nich plamy w wyniku działania promieni słonecznych. Ważne jest też nawożenie, bowiem budleja, szczególnie w okresie kwitnienia, to żarłoczna roślina. Zatem zasila się ją 3-4 razy w sezonie wegetacyjnym. Najelpiej stosować wieloskładnikowe nawozy mineralne.

Budleja Dawida niezbyt dobrze radzi sobie z mrozem. W związku z tym należy ją okrywać na zimę. Najlepszym sposobem jest stworzenie kopczyka z ziemi, kory, trocin lub liści. Sprawdza się również zastosowanie agrowłókniny. Ostatnim ważnym zabiegiem pielęgnacyjnym jest przycinanie krzewu. Pierwsze cięcie przeprowadza się wczesną wiosną. Usuwa się wtedy zmarznięte i zamarłe pędy. Tymczasem przycinanie odmładzające wykonuje się późną wiosną. Roślinę można skrócić nawet do 20 cm, bez problemu się zregeneruje. W okresie kwitnienia warto usuwać przekwitłe pędy. To pobudzi krzew do wytwarzania nowych.