Cebulica w ogrodzie - odmiany, uprawa, pielęgnacja, porady praktyczne

Cebulica to rodzaj roślin z rodziny szparagowatych. Składa się na niego około 50 gatunków naturalnie rosnących w Eurazji oraz Południowej Afryce. W polskiej florze występuje cebulica dwulistna, jest rzadka i objęta ochroną. W naszym kraju mogą poza nią rozwijać się gatunki uprawne i ich odmiany. Jakie to rośliny? Jakie mają wymagania i na czym polega ich pielęgnacja? Odpowiedzi na te pytania znajdują się w poniższym artykule.

Cebulica i jej popularne odmiany

Dużą popularność w naszym kraju zyskała cebulica syberyjska znana też, jako niebieska. Ta bylina dorasta do 10-15 cm wysokości. Ma mięsiste, podłużne odziomkowe liście widocznie zaostrzone na końcach. Są lancetowate i pojawiają się wraz z kwiatami. Kwiaty są natomiast dzwonkowate, intensywnie niebieskie z czarą pręgą. Kwitnienie tej rośliny trwa od marca do kwietnia. Opisywana bylina świetnie sprawdza się, jako roślina ozdobna. Dobrze czuje się i na rabatach i w ogrodach skalnych. Jaka jest jej cena? Za cebulki dobrej jakości trzeba zapłacić około 7 zł. W opakowaniu jest ich przeważnie 10. Co ciekawe dostępne są też nasiona.

Równie ciekawa jest cebulica dzwonkowata kwitnąca od kwietnia do maja. Dorasta do 20-30 cm wysokości, ma drobne, niebieskie lub różowe kwiaty. Gdy są młode przybierają kształt dzwoneczków, starsze przypominają bardziej gwiazdki. Cebulica dzwonkowata jest tania, za cebulki trzeba zapłacić 1-2 zł. W sklepach ogrodniczych spotykana jest też cebulica biała. Nie jest to osobny gatunek, lecz odmiana wersji syberyjskiej. Ma wzniesiony pokrój, dorasta do 20 cm wysokości i wykształca długie, lancetowate i mięsiste liście. Jej pojedyncze, białe kwiaty wyrastają na rozgałęzionych i długich pędach. Cebulica biała może rozwijać się na rabatach, skalniakach i pod drzewami.

Na naszej liście swoje miejsce znalazła również niebieska cebulica peruwiańska. W naszym klimacie zazwyczaj przemarza, dlatego też przed zimą powinna być przesadzona do doniczek. Cena jej cebulek wynosi 2-3 zł. Rozwija się z nich bylina o lancetowatych liściach tworzących rozety. Ich długość może sięgać nawet 60 cm. Pomiędzy nimi rozwijają się pędy, na których wyrastają kwiaty zebrane w kwiatostany. Zazwyczaj są niebieskie, choć istnieją odmiany fioletowe lub białe. Opisywana bylina dorasta do około 30-50 cm wysokości. Bardzo lubi umiarkowanie wilgotne ziemie. Kwitnienie tej cebulicy trwa od maja do czerwca.

Termin sadzenia, uprawa i pielęgnacja cebulicy syberyjskiej

Spośród wymienionych odmian w naszym kraju największą popularnością cieszy się cebulica syberyjska. Dlatego też na jej uprawie się skupimy. Zaczniemy od bardzo ważnego pytania. Na jaki okres przypada optymalny termin sadzenia tej odmiany? Tak jak większość cebulowych kwitnących wiosną, umieszcza się ją w ziemi jesienią. Najlepszym terminem jest środek września. Cebulki zakopuje się na głębokości 5-6 cm w około 10 centymetrowych odstępach. Do sadzenia można wykorzystać nasiona, również rozmieszczane, co 10 cm. W obu przypadkach rośliny trzeba okrywać na zimę.

By uprawa się powiodła, cebulicy należy zapewnić odpowiednie stanowisko. Powinno być nasłonecznione lub lekko zacienione. Ponadto roślina lub ziemie przepuszczalne i stale lekko wilgotne. W okresie kwitnienia nieco bardziej nawodnione, lecz nie podmokłe. Bylina najlepiej rośnie na glebie lekkiej, żyznej i próchnicznej. Jeśli chodzi o pH to zlecane jest obojętne. Oczywiście spełnienie warunków uprawowych to tylko początek. Cebulica syberyjska wymaga pewnych zabiegów pielęgnacyjnych.

Bardzo ważne jest zapewnienie cebulicy wilgotnego podłoża, szczególnie podczas kwitnienia. Podlewanie wykonuje się również latem, w żadnym wypadku gleba nie może przeschnąć. Po przekwitnięciu warto ściąć nieatrakcyjne już kwiat. Dzięki temu roślina nie będzie marnować energii. Mimo, że opisywany gatunek jest zimotrwały wymaga przykrycia na zimę. Do tego celu najlepszy jest kompost. Nawożenie w zasadzie nie jest wymagane. To tyle, jeśli chodzi o pielęgnację. Rozmnażanie wykonuje się poprzez siew lub podział cebul przybyszowych. Powyższe wskazówki jasno pokazują, że cebulica syberyjska nie sprawia trudności podczas uprawy.