Cebulica syberyjska - sadzenie, uprawa i pielęgnacja pięknego kwiatu

Cebulica syberyjska - skąd pochodzi roślina

Cebulica syberyjska (Scilla siberica) - rodzina szparagowatych

Cebulica syberyjska - Scilla siberica, tak samo, jak i cebulica dwulistna - Scilla bifolia, to roślina, która pochodzi z rodziny szparagowatych - Asparagaceae. Jest to rodzina, do której należą rośliny jednoliścienne. Do rodziny należy około 118-153 rodzajów, w których znajduje się około 2500-3200 gatunków z 7 podrodzin.

Rośliny z rodziny szparagowatych rozpowszechnione są na terenie całego świata z wyjątkiem terenów okołobiegunowych. Co więcej, są one bardzo często wykorzystywane w terenach zieleni jako rośliny ozdobne, ale warto wiedzieć, że np. z gatunków agawy wykonywane są słodziki i napoje alkoholowe, a dodatkowo są stosowane jako rośliny włóknodajne. Szparagi lekarskie natomiast są bardzo popularnymi warzywami, a szafirki, śniedki czy konwalijki są roślinami, które w niektórych rejonach są spożywane.

Rodzina szparagowatych jest bardzo rozległą rodziną, do której zaliczanych jest wiele roślin, w tym właśnie cebulice dwulistne, syberyjskie i ich odmiany. Nasiona tych roślin wielokrotnie możemy zakupić w sklepach ogrodniczych, tak samo, jak i cebule lub nawet sadzonki. Jeśli szukasz więcej inspiracji, sprawdź także ten artykuł o pięknych kwiatach wiosennych do ogrodów.

Cebulica syberyjska (Scilla siberica)- co warto wiedzieć

Cebulica syberyjska, z łaciny Scilla siberica, to bylina, która w naturalnych warunkach rośnie na terenach Kaukazu, Azji, a także wschodniej Europy. Jej uprawa jest popularna w wielu krajach na praktycznie całym świecie. W Polsce również jest uprawiana i pełni rolę rośliny ozdobnej, która zaniedbana może nawet zdziczeć.

Kwiat Scilla siberica jest kenofitem, czyli neofitem, co znaczy, że jest rośliną obcego pochodzenia, który nie należy do rodzimej flory, ale w trakcie ostatnich lat zadomowił się w niej. Jeśli rośliny zadomowiły się na danym terenie przed odkryciem Ameryki, nazywane są archeofitami, natomiast jeśli po tym wydarzeniu, wtedy określa się je właśnie tym mianem.

Co więcej, ta syberyjska roślina jest także etemerofitem, czyli gatunkiem rośliny pochodzenia obcego, który przez przypadek zawleczony był do flory innego obszaru. Natomiast występuje on zazwyczaj tylko przez pewien czas na danym terenie. Bardzo często rośliny te wyrastają na terenach dworców kolejowych, stacjach przeładunkowych, w pobliżu portów, ogrodów botanicznych i szkółkach ogrodniczych.

Scilla siberica - charakterystyka rośliny

Zanim przejdziemy do zakupu nasion, powinniśmy dowiedzieć się, czym tak właściwie charakteryzuje się ten cebulica syberyjska. Otóż ten kwiat jest niedużą rośliną, która dorasta jedynie do około 10-15 cm, co sprawia, że doskonale komponuje się ona nie tylko z niskimi, ale także średnio wysokimi i wysokimi roślinami.

Powinniśmy również wiedzieć, że odziomkowe liście rośliny są podłużne i lancetowate. Ich zakończenia są widocznie zaostrzone, a całe liście są bardzo mięsiste. Liście cebulicy wyrastają już w okresie wczesnej wiosny razem z kwiatami. Natomiast pod koniec czerwca ich wegetacja się kończy i liście wysychają.

Cebulica syberyjska - sadzenie, uprawa i pielęgnacja pięknego kwiatu

Bardzo charakterystycznym elementem są kwiaty, pojawiające się na roślinach na szczytach nieulistnionych głąbików. Wtedy właśnie wyrasta od 2 do 5 pojedynczych i zwisających dzwonkowatych kwiatków, które złożone są z 6 wolnych i podłużnych listków okwiatu. Ich kolor jest intensywnie niebieski, a na ich środku znajduje się ciemniejsza pręga. Kwiaty możemy zauważyć w okresie od III do IV.

Warto wspomnieć również o cebuli rośliny, która jest pojedyncza, ale z matecznej cebuli tworzą się małe cebulki przybyszowe, z których w kolejnych latach wyrastają rośliny. Łuski, które okrywają cebulę, są purpurowe, natomiast u popularnej odmiany 'Alba' są one w kolorze białym.

Cebulica syberyjska - jak wygląda uprawa i pielęgnacja

Co warto wiedzieć przed rozpoczęciem uprawy syberyjskiego kwiatu

Zanim cebulica dwulistna lub cebulica syberyjska zostanie przez nas wprowadzona do uprawy, powinniśmy dowiedzieć się, jakie ma ona wymagania. Tylko i wyłącznie dzięki temu nasze rośliny będą w stanie się prawidłowo rozwijać, dzięki czemu uzyskamy bardzo atrakcyjne efekty na naszych ogrodach.

Jeśli chcemy, by rozmnażanie cebulicy syberyjskiej, a także jej uprawa przebiegały prawidłowo, bez różnicy, czy zdecydujemy się na odmianę 'Alba', czy też inną, powinniśmy zadbać o to, by stanowisko było nasłonecznione, lub też ewentualnie lekko ocienione, lecz aby nie było całkowicie zacienione.

Dodatkowo musimy też zadbać o to, by gleba była lekka i żyzna, a ponadto powinna być próchnicza. Dobrze jest również, gdy będzie ona lekko wilgotna, ale przepuszczalna. Nie możemy zapomnieć o tym, że w okresie kwitnienia cebulica wymaga dość dużo wilgoci. Zapewniając takie warunki dla rośliny, będziemy mieć większe szanse na to, by roślina rosła prawidłowo.

Scilla siberica - co warto wiedzieć o uprawie

Cebulice syberyjskie, zarówno same gatunki, jak i ich odmiany, w tym 'Alba', wymagają dbania o odpowiedni przebieg uprawy oraz o dbanie o zabieg pielęgnacyjne. Bardzo ważnym elementem jest tutaj zapewnienie odpowiedniej wilgotności gleby, szczególnie podczas kwitnienia.

Samo rozmnażanie rośliny jest bardzo proste, ponieważ przebiega generatywnie po stratyfikacji nasion. Możemy także rozmnażać rośliny wegetatywnie, za pomocą cebulek przybyszowych. Cebulica powinna być sadzona na głębokości 6-8 cm w rozstawie 5-10 cm, natomiast przy wysadzaniu na miejsce stałe, należy zachować odstęp 10-20 cm. Rośliny zakwitają wtedy o około 3 latach.

Powinniśmy pamiętać również o tym, by cebulki roślin lub miejsca, w którym wysiane są nasiona, były na zimę przykrywane torfem. W ten sposób sprawimy, że rośliny po kilku latach wprowadzą piękny niebieski kolor do naszego ogrodu. Cebulice sadzone powinny być w grupach, bo tylko wtedy uzyskujemy najlepszy efekt.

Czy ten artykuł był dla Ciebie pomocny?
Oceń
Dla 92,5% czytelników artykuł okazał się być pomocny