Czermień błotna (Calla palustris)opis wodnych roślin ogrodowych

Czermień błotna (Calla palustris) jest rośliną z rodziny obrazkowatych, z charakterystycznym kwiatostanem i białą podsadką - liściem przykwiatowym, nazywanym spathą. Naturalnymi siedliskami byliny są bagienne tereny północnej i wschodniej Europy i Azji, a także obszary subarktyczne Ameryki Północnej. W Polsce dziko rosnąca czermień błotna jest spotykana w miejscach podmokłych i bagnistych. Nie jest objęta prawną ochroną gatunkową. Ze względu na atrakcyjny wygląd i małe wymagania uprawowe, stała się pożądaną ogrodową rośliną, wykorzystywaną do ozdoby oczka wodnego. Szczególnie efektownym tłem dla czermieni są inne wodne rośliny, np. pałka szerokolistna Typha latifolia – okazałabylina bagienna o brunatnych kolbach lub przypominająca wysokie trawy - manna mielec Glyceria Maxima.

Smocze ziele (Calla palustris) jest płożącą się byliną, preferującą kwaśne bagniste stanowiska oraz płytkie wody, o głębokości około 5 cm. Dobrze rozwija się w miejscach zacienionych i nasłonecznionych, dorastając do 30 cm wysokości. Długie zielone kłącza rośliny mogą osiągnąć 50 cm długości, pokrywając błotnistą powierzchnię lub rozrastając się pod nią. Czermień błotna należy do wieloletnich mrozoodpornych roślin ogrodowych, które bezpiecznie zimują w postaci pączków, tworzonych blisko podłoża. Znajduje zastosowanie w ogrodach naturalistycznych i w większych zbiornikach wodnych – o stojących lub wolno płynących wodach.

Ozdobą rośliny są błyszczące sercowate i sztywne liście, lekko zwijające się do środka, o soczyście zielonej barwie oraz biała spatha, pojawiająca się od czerwca do sierpnia. Płaska okrywa kwiatostanu przybiera od wewnątrz czysty biały kolor, natomiast na zewnątrz wybarwia się na zielonkawo. Bylina przypomina inną efektowną roślinę z rodziny obrazkowatych – kalię Cantedeskia, stąd jej zwyczajowa nazwa – kalia wodna.

Biała podsadka, o ostrym zakończeniu, stanowi okrywę kolbiastych kwiatostanów, tworzonych na wzniesionych szypułkach. W jednej pochwie kwiatowej znajduje się jedna żółtozielona kolba, którą pokrywają niewielkie kwiaty. Bylina bagienna tworzy jesienią czerwone jagody, ujęte w owocostany. Znajdujące się w nich małe, 5-mm brązowe nasiona, pokryte są klejącym śluzem, który ułatwia roślinie rozsiewanie się. Jeśli szukasz więcej inspiracji, sprawdź także ten artykuł o uprawie lilii w oczku wodnym.

Atrakcyjna bylina do oczka wodnego – uprawa i pielęgnacja smoczego ziela

Czermień błotna nadaje się do dekorowania większych zbiorników wodnych, ze względu na szybko rozrastające się kłącza. Uprawa byliny nie przedstawia żadnych trudności. Bagienna piękność preferuje stanowiska zacienione, chociaż daje sobie radę także w miejscach nasłonecznionych. Będzie dobrze rosła w bagnistym kwaśnym podłożu, o odczynie pH 5-6. Rozwijając się w cieniu, tworzy więcej liści, które z końcem lata opadają, odsłaniając nagie kłącza. Właśnie dlatego warto nasadzić bylinę wraz z innymi niskimi bylinami błotnymi, o podobnych preferencjach uprawowych, co umożliwi stworzenie oryginalnej i efektownej kompozycji roślinnej.

Czermień błotna calla palustris i zbliżenie na jej kwiat, a także uprawa w oczku wodnym

Ciekawym pomysłem jest nasadzanie roślin w wodzie, jako że ich napowietrzone kłącza, umożliwiają smoczemu zielu unoszenie się na powierzchni wody. Kalia wodna pięknie prezentuje się na tle szuwarów. Urodę białych liści przykwiatowych podkreśli, np. pałka Typha - bylina bagienna o brunatnych kolbach, wykorzystywana do umacniania brzegów oczka wodnego. Rozmnażanie byliny przeprowadzamy na wiosnę, poprzez podział kłączy, sadzenie na wybranych stanowiskach opadających do wody pączków lub przez wysiew świeżych nasion. W sklepach ogrodniczych dostępne są gotowe sadzonki. Pielęgnacja rośliny polega na systematycznym usuwaniu więdnących liści i zamierających kłączy. Czermień błotna odporna jest na choroby oraz szkodniki. Błotne byliny stanowią źródło pożywienia dla chrząszczy, wodnego ptactwa, bobrów, piżmaków i niedźwiedzi.

Pamiętajmy, że czermień wodna jest byliną trującą dla ludzi i domowych zwierząt, dlatego szczególną opieką otoczmy dzieci i psy bawiące się w sąsiedztwie oczka wodnego. Spożycie owoców czermieni może stać się przyczyną dolegliwości, groźnych dla zdrowia i życia – podrażnienia przewodu pokarmowego, rozstroju żołądka, a nawet paraliżu mięśni i problemów oddechowych. Kontakt z sokiem rośliny jest przyczyną bolesnych zmian skórnych. Po ugotowaniu roślina traci swoje trujące właściwości, dlatego w niektórych kulturach znajduje zastosowanie jako dodatek do produktów spożywczych. Dawniej medycyna ludowa wykorzystywała czermień do celów leczniczych.

Czy ten artykuł był dla Ciebie pomocny?
Oceń
Dla 0,0% czytelników artykuł okazał się być pomocny