Kokoryczka w ogrodzie (Polygonatum Mill.) – przegląd gatunków

Kokoryczka – odmiany i gatunki

Kokoryczka to prawie 60 gatunków pochodzących z rodziny szparagowatych. Wcześniej uważano, że należy do roślin konwaliowatych lub muszopłochowatych i liliowatych, dlatego często pojawia się problem z rozpoznawaniem roślin i dopasowywaniem ich do konkretnej rodziny. Jednakże obecnie zalicza się kokoryczki do rodziny szparagowatych i jako taka ma dość specyficzne wymagania.

W polskiej florze występują tylko trzy gatunki: kokoryczka wielokwiatowa, która najczęściej pojawia się w uprawie, a także kokoryczka okółkowa i wonna. Są to rośliny o dość podobnym pokroju, które dobrze czują się w naszych warunkach klimatycznych. W uprawie pojawia się także kokoryczka olbrzymia, ale jej wymagania są dość wysokie i częściej obserwuje się ją w delikatniejszym klimacie.

Kokoryczki mają jedną wspólną cechę – są ozdobione drobnymi kwiatuszkami, które są trochę podobne do konwalii. Ich kształt przypomina białe dzwoneczki. Pojawiają się rozsiane na długich łodygach, co dodaje im uroku. Liście także wyrastają na pędach, nie wyrastają z ziemi jak na przykład w przypadku konwalii.

Najbardziej popularna kokoryczka wielokwiatowa

Mrozoodporna kokoryczka wielokwiatowa to bylina rosnąca dziko w cienistych lasach prawie całego kraju. Jednakże roślina nadaje się także do zastosowania w uprawie. Ma około 100 cm wysokości i przewieszające się łodygi. W dolnej części pędy są bezlistne, dopiero wyżej zaczynają się liście. Mają jajowato-eliptyczny kształt, zwężają się ku nasadzie. Liście mogą być trochę podobne w kształcie do tych, jakie ma trzykrotka, ale są zielone.

Dzięki płożącym się kłączom kokoryczka bardzo daleko się rozrasta. Ładnie wygląda na rabacie, na przykład obok kobiercowych roślin jak karmnik ościsty. Najpiękniejsza jest jednak w okresie kwitnienia – kwiaty rozwijają się od maja do czerwca, mają biały kolor i wyraźnie zazieleniają się przy szypułce. Po 3-5 pojawiają się w kątach liści, zwisają na dłuższych pędach. Jesienią mogą zmienić się w ciemne lub niebieskie owoce.

Ostrożnie z jagodami kokoryczki! Roślina jest trująca! Ma wygląd podobny do czarnych jagód, ale może być naprawdę niebezpieczna. Wszystkie odmiany kokoryczki są trujące, jednakże te wielokwiatowe są szczególnie niebezpieczne. Zjedzenie nawet pojedynczej jagody może powodować nudności, wymioty i biegunkę. W skrajnych przypadkach problemem mogą być zaburzenia pracy nerek i rytmu serca, co może prowadzić do śmierci. Trująca kokoryczka na szczęście owocuje dość późno, więc raczej nie powinno się pomylić ją z jagodą. W ogrodzie warto jednak chronić przed nią dzieci i zwierzęta domowe. Kłącza kokoryczki znajdowały zastosowanie w medycynie ludowej – robiono z nich środki lecznicze na bóle i stany zapalne stawów.

Kokoryczka – wymagania i zastosowanie

Kokoryczka – początek uprawy

Kokoryczkę można uprawiać na dwa sposoby – poprzez podział rozgałęzionych kłączy lub przez wysiewanie nasion wczesną jesienią. Ten pierwszy sposób wykonuje się wiosną, nasiona wysiewa się mniej więcej w sierpniu i nie trzeba długo czekać na kwiaty kokoryczki – w kolejnym sezonie już będą naprawdę piękne i rozwinięte. Cena nasion wynosi zaledwie 2-3 zł za opakowanie 2 g.

Kokoryczka rozmnażana przez podział kłączy szybko się przyjmuje. Można także zakupić sadzonki – ich cena nie przekracza kilku złotych. Należy uważać przy dobieraniu rozstawy – na 1 metrze kwadratowym powinno się zasadzić 4-6 roślin, inaczej będą posadzone zbyt gęsto. Jeśli szukasz więcej inspiracji, sprawdź także ten artykuł o polecanych krzewach i bylinach do cienia.

Kokoryczka – wymagania siedliskowe

Nie można zapomnieć, że kokoryczka jest rośliną leśną. Dlatego najlepszym stanowiskiem dla niej będzie nieco zacienione. Gatunek dobrze rozwija się pod drzewami, a także w okolicy roślin cieniolubnych – paproci, żurawek i host. Dobrym towarzystwem dla kokoryczki jest trzykrotka i funkie o kwitnących pędach. Można sadzić ją na skalniakach i rabatach, ale dobrze sprawdza się także na brzegach zbiorników wodnych.

Kokoryczki, zwłaszcza wielokwiatowa, powinny mieć zapewnione odpowiednie podłoże. Musi być próchniczne i dobrze przepuszczalne. Warto wiedzieć, że roślina musi mieć zapewnione dość dużo wilgoci w glebie, więc warto zadbać o to, by ziemia miała dużą objętość wodną. Jednakże zastoiska wodne są dla niej naprawdę szkodliwe, warto więc zadbać o to, by otwór dla sadzonki wysypać warstwą drenażu. Podłoże przed sadzeniem lub wysiewem nasion warto wzbogacić o składniki odżywcze, na przykład poprzez wmieszanie niewielkiej ilości obornika lub kompostu. Kokoryczka rozwija się wyłącznie na glebie o obojętnym lub lekko kwaśnym odczynie.

Kwiat kokoryczka, Polygonatum Mill w czasie kwitnienia oraz jej zastosowanie i sadzenie

Kokoryczka (Polygonatum Mill.) – pielęgnacja krok po kroku

Kokoryczka w uprawie – pielęgnacja

Pielęgnacja kokoryczki nie jest trudna. Jeśli zapewnisz jej odpowiednie podłoże, nie musisz nawet jej zasilać. Nawożenie jest konieczne wyłącznie na ziemiach mało zasobnych w składniki pokarmowe. W takim wypadku należy wzbogacić je organicznymi nawozami, najlepiej jeszcze przed sadzeniem w ogrodzie. Ważnym elementem pielęgnacji jest także podlewanie. Podłoże powinno być lekko wilgotne przez cały czas, dlatego należy nawadniać je dość intensywnie. Jednakże roślina dobrze poradzi sobie z krótkotrwałym przesuszeniem.

Ważnym elementem pielęgnacji kokoryczki jest zabieg ściółkowania. Wokół rośliny warto rozłożyć warstwę drobno zmielonej kory i trocin. Dzięki temu będzie o wiele mniej chwastów, co sprawi, że roślina będzie lepiej chroniona przed szkodnikami. Do tego ściółkowanie ogranicza parowanie wody, a to oznacza, że kokoryczka będzie miała ciągle wilgotne podłoże, co pozwala na ograniczenie podlewania. Korzenie rośliny rosną dość nisko pod podłożem, dlatego ściółkowanie chroni je przed promieniami słońca. Gatunek ma tendencje do rozrastania się, podobnie jak na przykład karmnik ościsty, warto regulować wielkość kęp.

Szkodniki kokoryczki – zwalczanie i prewencja

Kokoryczka jest dość odporna na działanie patogenów grzybowych i nie poddaje się im za szybko. Jednakże problemem w jej uprawie mogą być szkodniki. Liście rośliny są przysmakiem dla ślimaków i larwy owrzódki konwaliowej. Gąsienice szybko zjadają blaszki, szybko je niszcząc. Ten problem dotyczy zarówno gatunków rodzimych, jak i uprawnych, jak kokoryczka olbrzymia.

W przypadku tych szkodników trudno mówić o prewencji. Jedynym sposobem jest przerzedzanie kęp, by można było łatwo pielęgnować rośliny. W przypadku ataku szkodników stosuje się środki o działaniu kontaktowym.

Czy ten artykuł był dla Ciebie pomocny?
Oceń
Dla 0,0% czytelników artykuł okazał się być pomocny