Kostrzewa krok po kroku - odmiany, sadzenie, pielęgnacja, porady

Kostrzewa owcza to trawa należąca do rodziny wiechlinowatych. Występuje na terenie całej Polski. Lubi ziemie ubogie w składniki odżywcze, suche i piaszczyste. Równie niewielkie wymagania glebowe wykazuje kostrzewa czerwona. Wspomniane rośliny rozwijają się dziko i nie są pożądane w ogrodzie. Istnieje jednak wiele ciekawych odmian kostrzewy, którymi warto się zainteresować. Dlatego też opisujemy najbardziej znanych przedstawicieli tego rodzaju i ich wymagania.

Kostrzewa owcza i inne dzikie odmiany

Wspomniana już, popielata lub lekko niebieska, trawa owcza jest odporna na ostre mrozy. W sprzyjających warunkach może być zimozielona. Kolejna pospolita roślina, czyli kostrzewa czerwona występuje w odmianie rozłogowej i kępowej. Jest wieloletnia i w okresie kwitnienia tworzy kwiatostany w formie czerwonej wiechy. Najczęściej porasta polany, nieużytki rolne i pobocza. Kolejny gatunek, czyli kostrzewa łąkowa również występuje na terenie całego kraju. Nie tylko dziko, jest też uprawiana. To wieloletnia, luźno kępowa i wysoka trawa. Może dorastać do 120 cm wysokości. Ma długie, nawet 30 centymetrowe liście. Gdy kostrzewa łąkowa rozpoczyna kwitnienie wytwarza wiechowate kwiatostany.

Do wysokich pospolitych traw zalicza się, kwitnąca od połowy czerwca, kostrzewa trzcinowa. Głęboko się korzeni i dorasta do 70-120 cm. Można stwierdzić, że jest dość charakterystyczna. Wytwarza, bowiem długie i krótkie pędy wegetatywne oraz sztywne pędy kwiatostanowe. Ma liczne i duże, lancetowate, ciemnozielone liście. W okresie kwitnienia kostrzewa trzcinowa, podobnie jak inne, wykształca wiechowate kwiatostany. Są lekko zwisające u góry a ich długość sięga 20 cm. Pospolite rośliny już za nami. Teraz przechodzimy do gatunków polecanych do ogrodów.

Trawa kostrzewa i jej ozdobne odmiany

Jedną z popularnych, kępiastych traw ozdobnych jest kostrzewa Gautiera. Bardzo dobrze rośnie w nasłonecznionych miejscach i lubi wilgotne ziemie. Świetnie nadaje się do nasadzeń na skalniaki, najlepiej wygląda w większych grupach. Trzeba też dodać, że możliwa jest jej uprawa w doniczkach na tarasach. Ta bylina dorasta do 15 cm wysokości, szybko się rozrasta tworząc zwartą darń. Jej liście są ciemnozielone, nitkowane i sztywne. Kostrzewa Gautiera kwitnienie rozpoczyna w maju. Wytwarza wtedy charakterystyczne, beżowe kwiaty. Przed nami jeszcze jedna, popielata trawa kostrzewa.

Ciekawe walory dekoracyjne oferuje kostrzewa sina znana też, jako kostrzewa popielata. Ma kępiasty pokrój, przeważnie dorasta do 20 cm wysokości. Wraz z kwiatami osiąga wysokość 35 cm. Jest to naturalnie, lekko niebieska roślina, jej liście mają taki odcień. Niebieskawym kolorem odznaczają się też jej wiechowate kwiaty zebrane w 20 centymetrowe kwiatostany. Pojawiają się w okresie kwitnienia trwającym od czerwca do lipca. Kostrzewa popielata sprawdza się, jako obwódka rabat kwiatowych. Sadzi się ją również w ogrodach wrzosowiskowych, na skalniakach i w pojemnikach. Jej popularne odmiany to „Fruhlingsblau”, „Glaucangha”, „Silbersee”.

Kostrzewa sina i jej uprawa

Jakie są wymagania stanowiskowe kostrzewy sinej? Po pierwsze ta trawa powinna zostać posadzona na nasłonecznionym stanowisku. Wtedy jej piękne, zimozielone liście zyskają i utrzymają niebieski odcień. Jeśli zaś chodzi o glebę to najlepsza jest lekka, przepuszczalna i sucha. Nie musi być bardzo bogata w składniki odżywcze. Choć ta kostrzewa lubi podłoża żyzne i zasobne w wapń będzie w stanie poradzić sobie na nieco uboższych. Najważniejsze by ziemia nie była ciężka ani podmokła. W takim środowisku trawa będzie gnić. Ostatnie zagadnienie to pielęgnacja.

Kostrzewa sina nie jest rośliną, której trzeba poświęcić wiele uwagi. W zasadzie nie wymaga nawożenia. Wszystkie potrzebne składniki odżywcze czerpie z podłoża. Obfite podlewanie również nie jest wymagane. Wodę dostarcza się w czasie suszy choć i na takie warunki roślina jest odporna. W takiej sytuacji pozostają tylko dwa zabiegi pielęgnacyjne. Pierwszym jest usuwanie przekwitłych kwiatostanów. Drugi to wiosenne przycinanie kostrzewy. Usuwa się wtedy wszystkie suche i obumarłe źdźbła. To wszystko, reszta to cieszenie się pięknym wyglądem tej trawy.