Rannik - co warto wiedzieć o samym rodzaju

Rannik (Eranthis) to kwiat, który należy do rodziny jaskrowatych (Ranunculaceae), która jest dość złożoną rodziną i zaliczanych jest do niej około 60 rodzajów roślin, w tym ponad 2500 gatunków i o wiele więcej odmian. Do samego rodzaju rannik, zaliczanych jest aż 8 gatunków, które rozmieszczone są na terenach Europy, aż do Syberii, Chin i Japonii. Kwiat rannik rośnie najczęściej w zaroślach i lasach na nizinach, ale także w bardziej lub mniej skalistych górach.

Ranniki (Eranthis), są jednymi z najwcześniej zakwitających roślin już po wytopieniu śniegów. Byliny nie są duże i wyrastają zaledwie do 10 cm wysokości, ale dużą ozdobą są ich odziomkowe liście, które mają zaokrągloną i palczasto podzieloną blaszkę liściową. Te liście wyrastają 1 lub 2 na długich ogonkach, natomiast w okółku znajdują się jeszcze tzw. podkwiatki, które rosną na nierozgałęzionej łodydze.

Na szczytach łodygi zobaczymy także pojedyncze kwiatki, które mają 5-8 działek kielicha wybarwionych na różowo, biało lub żółto. Tutaj warto zaznaczyć, że gatunkami europejskimi są te o żółtych działkach, natomiast białe działki spotyka się na Dalekim Wschodzie. Płatki korony w przypadku ranników (Eranthis) zostały zmodyfikowane na rurkowate i drobne miodniki. Powinniśmy też wiedzieć, że ich owocem są mieszki, które występują w liczbie od 4 do 9, a nasiona są bardzo liczne, ale także drobne.

Jeśli decydujemy się na sadzenie ranników, powinniśmy zapewnić im dodatkowo wilgotne i próchnicze podłoże o zasadowym odczynie. Doskonale poradzą sobie one pod krzewami i drzewami, ale najlepiej kwitną w nasłonecznionym stanowisku, lecz wtedy musimy liczyć się z tym, że kwitnienie może trwać krócej. Najważniejsze jest jednak to, by podłoże nie było podmokłe, bo organy podziemne mogą wtedy zacząć gnić. Jeśli szukasz towarzystwa dla ranników, sprawdź także ten artykuł o najpopularniejszych bylinach ogrodowych.

Rannik zimowy w ogrodach - co warto wiedzieć o roślinie

Rannik zimowy - krótka charakterystyka kwiatów

Rannik zimowy (Eranthis hyemalis) to gatunek byliny, która tak samo, jak i sam rodzaj, należy do rodziny jaskrowatych (Ranunculaceae). Naturalnym środowiskiem dla tych roślin są tereny południowo-wschodniej i środkowej Europy. Natomiast w innych częściach Europy jest on uprawiany i dziczeje.

Rośliny, jakimi są ranniki zimowe (Eranthis hyemalis), spotykane są naturalnie od południowo-wschodnich części Francji, przez północną część Włoch, Austrię, Węgry, Rumunię, aż po Bułgarię. W Polsce gatunek uprawiany jest przede wszystkim na zachodzie i zaliczany jest do gatunków przejściowo dziczejących.

Byliny dorastają do około 15 cm wysokości, a ich łodyga jest naga, nierozgałęziona i czasem czerwono nabiegła. Liście pojawiają się po przekwitnięciu rośliny i wyrastają z bulwy na wysokość około 10 cm. Ich blaszka jest głęboko i dłoniasto podzielona, a może osiągać do 5 cm średnicy. Pamiętajmy, że liście zasychają już w V.

Szukasz dobrych cen na ziemię i nawozy do kwiatów? Sprawdź poniżej!

Warto wspomnieć o kwiatach rannika zimowego (Eranthis hyemalis), które pod okwiatem, otoczone są okółkiem 3 podsadek kwiatowych. Sam okwiat ma kubeczkowaty kształt, a jego średnica sięga do 2-4 cm. Zewnętrzne listki są w kolorze jaskrawożółtymi i mogą osiągać do 2,2 cm długości oraz 1,1 cm szerokości. Z kolei w wewnętrznym okółku listki są krótsze od pręcików.

Eranthis hyemalis - jak powinno wyglądać jego sadzenie

Rannik zimowy (Eranthis hyemalis) jest rośliną odporną na mróz, natomiast musimy zapewnić mu do wzrostu optymalne warunki, które tyczą się przede wszystkim gleby oraz nasłonecznienia. Dlatego dla tej rośliny najlepsze będzie stanowisko słoneczne lub półcieniste oraz przepuszczalna i próchnicza gleba.

Warto wiedzieć, że rannik zimowy (Eranthis hyemalis) toleruje w dużym stopniu przesychanie gleby, ale tylko na końcu zimy i na początku lata. Ponadto jest on w bardzo dużym stopniu odporny na choroby, przez co jego uprawa staje się jeszcze łatwiejsza i przede wszystkim bezproblemowa.

Kwiat rannik eranthis hyemalis podczad kwitnienia w ogrodzie, a także jego sadzenie i uprawa

Kwiat rannik rozmnażany jest wczesną wiosną lub późną jesienią przez nasiona. Pamiętajmy jednak o tym, że przez pierwsze 2 lata lepiej jest uprawiać go w pojemniku, a po tym czasie można już wyciągnąć z pojemników bulwy i wysadzić je na miejsce docelowe. Taki sposób doprowadzi do stworzenia się skupiska roślin.

Rannik wiosenny - najważniejsze informacje o tym kwiecie

Rannik wiosenny - co jest charakterystyczne dla tego gatunku

Ranniki wiosenne (Eranthis cilicica) znany jest także jako rannik cylicyjski. Tak samo, jak i inne ranniki, należy on do rodziny jaskrowatych (Ranunculaceae). Bardzo często mylony jest on z rannikiem zimowym (Eranthis hyemalis) i nie ma w tym nic dziwnego, ponieważ rośliny są do siebie bardzo podobne.

Jeśli chcemy spotkać tę roślinę w naturalnym środowisku, powinniśmy szukać w lasach i górach w południowej Europie i Azji. Kwiat, jakim jest rannik wiosenny (Eranthis cilicica) jest małą byliną, która dorasta do około 5-10 cm wysokości. Tak samo, jak i gatunek, wytwarza ona bulwiaste kłącza, z których wyrastają później liście oraz kwiaty.

Liście tych roślin są praktycznie takie same, jak u zimowych ranników, podobnie jak i kwiaty, które są głównym elementem dekoracyjnym. Kwitną one bardzo wcześnie, bo już w okresie III i IV, a to właśnie wtedy możemy zaobserwować drobne oraz żółte kwiatki na swoim ogrodzie.

Kwiat rannik - jak przebiega jego uprawa

Rannik cylicyjski (Eranthis cilicica) jest rośliną bardzo odporną na mróz. Pamiętajmy jednak o tym, że przed jego posadzeniem w naszym ogrodzie, powinniśmy zapoznać się z wymaganiami, dotyczącymi stanowiska i pielęgnacji, bo tylko wtedy mamy pewność prawidłowego wzrostu roślin.

Rannik wiosenny (Eranthis cilicica) powinien być uprawiany na słonecznych stanowiskach, choć równie dobrze zniesie także półcień. Co więcej, tak jak u innych ranników (Eranthis), powinniśmy zapewnić mu umiarkowanie wilgotną, próchniczą i żyzną glebę, na której czuje się najlepiej.

Rośliny te nie należą do bardzo wymagających, dlatego nie będzie tutaj również problemu z nawożeniem i podlewaniem, o ile gleba nie będzie zbyt przesuszona. Warto też wspomnieć o tym, że gleby podmokłe nie są odpowiednim stanowiskiem dla tych kwiatów, bo prowadzą do gnicia korzeni.

Czy ten artykuł był dla Ciebie pomocny?
Oceń
Dla 96,2% czytelników artykuł okazał się być pomocny