Naparstnica - odmiany, sadzenie, uprawa, rozmnażanie, wymagania

Digitalis – naparstnica – jest miododajną zielną rośliną należącą do rodziny babkowatych. Występuje jako bylina lub roślina dwuletnia. Atrakcyjne gatunki i ich odmiany, cenione za efektowne kwiaty oraz niewielkie wymagania uprawowe, znajdują zastosowanie w ogrodach przydomowych i w przestrzeni publicznej. W stanie dzikim naparstnica spotykana jest w jasnych lasach i na ich skraju, a naparstnica zwyczajna zasiedla również tatrzańskie piętra kosodrzewiny. W Polsce dziko rosnące naparstnice są pod całkowitą ochroną. Rośliny mają właściwości lecznicze, ale ich bezpośrednie spożycie jest niebezpieczne - wywołuje zatrucie organizmu. Popularnymi gatunkami są naparstnica purpurowa, naparstnica zwyczajna, naparstnica wełnista, naparstnica żółta oraz naparstnica rdzawa.

Jeśli szukasz więcej inspiracji, sprawdź także zebrane w tym miejscu artykuły o kwiatach ogrodowych.

Naparstnica - odmiany, sadzenie, uprawa, rozmnażanie, wymagania

Naparstnica purpurowa i jej odmiany

Co warto wiedzieć o naparstnicy purpurowej w ogrodzie?

Digitalis purpurea – naparstnica purpurowa – jest rośliną dwuletnią, o wyprostowanym pokroju, kwitnącą od maja do końca sierpnia w ogrodzie. Cała pokryta jest kutnerem – gęstym i krótkim owłosieniem. Jej piękne rurkowate kwiaty, purpurowe i czerwonawe, przypominają dzwonki. W środku nakrapiane są ciemnofioletowymi plamkami. Kwiaty zebrane są w długie kwiatostany, występujące na pędach, o długości około 120 cm. Brzegi dużych ciemnozielonych owalnych liści są drobno ząbkowane. Owocem jest sucha torebka, zawierająca liczne czarne nasiona.

Uprawa gatunku, jakim jest naparstnica purpurowa, nie jest trudna. Rozmnażanie rośliny możliwe jest poprzez nasiona, które należy wysiać wiosną lub na początku lata – wówczas naparstnica zakwitnie w następnym roku. Nasiona wysiewa się do gruntu lub do doniczek i kuwet. Pojawiające się sadzonki wymagają pikowania, a sadzenie rośliny na wybranym stanowisku przeprowadzamy jesienią, stosując rozstawę 30 x 40 cm, w miejscu osłoniętym od wiatru i lekko zacienionym. Naparstnica purpurowa preferuje gleby żyzne, przepuszczalne, o lekko kwaśnym odczynie pH. Wymagania uprawowe dotyczą obfitego podlewania roślin w czasie suszy. Po przekwitnięciu usuwamy środkowy pęd kwiatowy, by uzyskać większe rozmiary dzwonków na pędach bocznych.

Naparstnica purpurowa jest cenną rośliną, uprawianą zarówno w celach dekoracyjnych, jak i na potrzeby przemysłu farmaceutycznego. Dostarcza składników do produkcji leków nasercowych i moczopędnych. Spożycie rośliny wywołuje zatrucie i zaburzenia w pracy serca, dlatego nie znajduje zastosowania w ziołolecznictwie. Należy zachować ostrożność w czasie czynności pielęgnacyjnych w ogrodzie, ponieważ kontakt z liśćmi może wywołać niepokojące objawy – bóle głowy i zaczerwienienie skóry. Jeśli szukasz więcej porad, sprawdź także ten artykuł o naparstnicy purpurowej.

Naparstnica Digitalis purpurea – najciekawsze odmiany

  • Digitalis purpurea var.alba – naparstnica biała – to oryginalna odmiana, wyróżniająca się białymi dzwonkowatymi kwiatami, gęsto pokrywającymi długie pędy. Wnętrze kwiatów zdobią różnobarwne plamki. Jest dwuletnią rośliną, kwitnącą w drugim roku hodowli. Sadzenie odmiany najlepiej sprawdza się na stanowiskach słonecznych i lekko zacienionych, na umiarkowanie wilgotnych i przepuszczalnych glebach. Nasiona wysiewamy wprost do gruntu lub do doniczek i kuwet. W sierpniu można przenosić sadzonki na stałe miejsce i nasadzać w rozstawie 30 x 40 cm.
  • Digitalis purpurea ‘Apricot Beauty’ – to purpurowa naparstnica o bardzo dużychdzwonkowatych kwiatach, pojawiających się w drugim roku hodowli od późnej wiosny do połowy lata. Pędy z kwiatostanami osiągają do 120 cm długości. Kwiaty, wokół których uwijają się motyle i inne owady, przyciągają uwagę pięknymi kolorami – kremowymi, żółtymi i jasnoróżowymi. Uprawa udaje się na stanowiskach słonecznych i lekko zacienionych, w wilgotnej, próchnicznej glebie, o odczynie pH obojętnym, kwaśnym lub alkalicznym. Naparstnica ogrodowa odporna jest na susze. Roślina tej odmiany jest toksyczna, więc spożycie spowoduje zatrucie.
  • Digitalis purpurea ‘Pam’s Choice’ – naparstnica tej odmiany wytwarza w czerwcu, w drugim roku hodowli, białe dzwonkowate kwiaty, z bordowymi i brązowymi plamkami we wnętrzu kwiatowego kielicha. Z rozety ciemnozielonych liści wyrasta długi pęd kwiatowy, osiągający około 120 cm długości. Sadzonki na miejsce stałe wysadzamy jesienią, w rozstawie co 40 - 50 cm. ‘Pam’s Choice’ preferuje sadzenie na glebach próchnicznych, o obojętnym odczynie pH. Sprawdź także zebrane w tym miejscu artykuły o jesiennych kwiatach.

Naparstnica zwyczajna – uprawa i wymagania

Bylina o cytrynowożółtej lub ochrowożółtej barwie kwiatów, z brunatnymi plamkami wewnątrz dzwonkowatych kielichów to naparstnica zwyczajna – Digitalis grandiflora. Występuje w Europie, preferując obszary o klimacie oceanicznym i zasiedlając jasne lasy liściaste i ich obrzeża. W Polsce rośnie powszechnie w Tatrach jako roślina autochtoniczna. W naszym kraju naparstnica zwyczajna podlega całkowitej ochronie na terenie parków narodowych, np. Tatrzańskiego Parku Narodowego oraz w rezerwatach przyrody. Bylina i jej odmiany sadzone są w ogrodach i parkach, jako efektowne rośliny ozdobne.

Naparstnica - odmiany, sadzenie, uprawa, rozmnażanie, wymagania

Naparstnica zwyczajna nie przysparza problemów uprawowych. Rozmnażanie rośliny możliwe jest poprzez nasiona wysiewane jesienią lub przez dzielenie dużych kęp. Najpiękniej prezentuje się w grupie, więc powinniśmy przeprowadzić sadzenie razem, po 3-10 roślin lub po 10-20 sztuk. Na 1 m2 wysadzamy 7 naparstnic. Często naparstnica zwyczajna wysiewa się samoistnie. Liczne nasiona, przenoszone przez wiatr, dadzą początek młodym roślinom, kiełkującym w różnych częściach ogrodów naturalistycznych. W centrach ogrodniczych dostępne są sadzonki naparstnicy zwyczajnej, gotowe do nasadzenia na wybranych stanowiskach.

Uprawa naparstnicy, jeśli zostaną spełnione wymagania glebowe rośliny, nie jest trudna i absorbująca. Sadzenie przeprowadzamy na glebach piaszczysto-gliniastych, które długo utrzymują wilgoć. Naparstnica ogrodowa lubi stanowiska lekko zacienione i słoneczne. Kwiaty pojawiają się w czerwcu i, po cięciu przekwitłego pędu, w lipcu. Długi 80-cm pęd, pokryty dużymi kwiatami, dobrze jest podeprzeć tyczką, by w pełni zaprezentować urodę byliny. Cała naparstnica zwyczajna jest toksyczna, więc należy zachować ostrożność, podczas prac w ogrodzie.

Najlepsze mieszanki kwiatów ogrodowych - sprawdź je!

Naparstnica zwyczajna ‘Creme Bell’ – jest niską kępiastą byliną, o dużych, 5 - cm długości, dzwonkowatych kwiatach, dorastającą do 40 cm wysokości. Naparstnica zwyczajna tej odmiany kwitnie od czerwca do września. Żółtoochrowe kwiaty, z wewnętrznymi brązowymi plamkami, pięknie prezentują się w ogrodach skalnych, w nasadzeniach grupowych i w kompozycjach z innymi bylinami. Roślina stosowana jest również na kwiat cięty. Sadzenie przeprowadzamy na stanowiskach słonecznych, umiarkowanie wilgotnych, w przeciętnej glebie ogrodowej. Naparstnica zwyczajna ‘Creme Bell’ jest mrozoodporna.

Inne gatunki naparstnicy – rozmnażanie i wymagania uprawowe

- Naparstnica wełnista Digitalis lanata – jest dwuletnią rośliną,wytwarzającą w drugim roku uprawy, przez całe lato, omszone dzwonkowate kwiaty, wybarwione na kremowo i brązowawo. Naparstnica letnia pochodzi z obszarów Azji Mniejszej i z Bałkanów. Na terenie naszego kraju dostępne są sadzonki rośliny, uprawianej dla swoich właściwości leczniczych, głównie do sporządzenia leków nasercowych. Nie należy pozyskiwać surowca zielarskiego ze zdziczałych okazów. Naparstnica wełnista jest toksyczna i sporządzanie leków na własną rękę może okazać się niebezpieczne dla zdrowia i życia. Ceniona jest za walory dekoracyjne, wspaniale zdobiąc ogrody o charakterze rustykalnym oraz nasze mieszkania, bowiem naparstnica letnia nadaje się na kwiat cięty.

Dorasta do około 1 m wysokości. Po przekwitnięciu dwuwargowych kwiatów, ujętych w kwiatostany, widoczne są owoce – suche torebki z nasionami. Rozmnażanie rośliny odbywa się z nasion. Wysiewamy je w miesiącach zimowych i wiosennych – od stycznia do maja, do doniczek i kuwet. Wymagania rośliny na tym etapie dotyczą zapewnienia nasionom temperatury, około 18 – 19 stopni Celsjusza, jasnego miejsca oraz odpowiedniej wilgotności gleby. Można kuwetę przykryć folią, którą usuwamy, gdy naparstnica wełnista wykiełkuje. Większe sadzonki przenosimy do większych pojemników. Na stałe miejsca wysadzamy je wiosną, do gruntu o odczynie pH obojętnym i lekko kwaśnym. Na rynku ogrodniczym dostępne są sadzonki naparstnic, gotowe do nasadzeń. Wymagania pielęgnacyjne roślin dotyczą głównie systematycznego odchwaszczania stanowiska. Nie stosujemy zasilania. Naparstnica wełnista jest odporna na niskie temperatury.

- Naparstnica rdzawa Digitalis ferruginea – bylina pięknie prezentuje się w nasadzeniach grupowych i jako samodzielna roślina. Dorasta docelowo do 1,5 m wysokości. Dekoracyjne duże kwiaty zebrane są jednostronnie w grona. Dwuwargowe kielichy mają oryginalne wybarwienie – na żółtozielono i żółtobrązowo, z ciemnymi żyłkami. Kwiaty pojawiają się w drugiej połowie lipca. Podpierają je brązowawe liście podkwiatowe, a kwiaty wabią pszczoły i motyle. Gotowe sadzonki naparstnicy oraz sadzonki jej odmian oferują centra i sklepy ogrodnicze. Sadzenie, uprawa i pielęgnacja bylin nie przynosi żadnych trudności. Rośliny preferują lekko zacienione stanowiska. Owocem są suche torebki, wypełnione nasionami. Jeśli nie przytniemy pędów po przekwitnięciu kwiatostanów, nasiona wysieją się po ogrodzie. Naparstnica rdzawa nadaje się również na kwiat cięty. Do ciekawej odmiany Digitalis ferruginea należy naparstnica rdzawa ‘Gelber Herold’ – o jasnych żółtokremowych kwiatach, z ciemnymi żyłkami. Kwiaty zebrane są w grona podtrzymywane przez kutnerowatą łodygę dorastającą do 150 cm wysokości.

- Naparstnica żółta Digitalis lutea – jest roślinąwieloletnią, dorastającą do 80 cm wysokości. Jest chętnie sadzona w ogródkach, dla świetlistych, złocistocytrynowo wybarwionych rurkowatych kwiatów. Sadzonki byliny sadzimy na stanowiskach żyznych, lekko zacienionych. Kwiaty, o długości około 2 cm, pojawiają się od czerwca do sierpnia. Po przekwitnięciu, przycinamy długi pęd kwiatostanowy, co pozwoli roślinie na wytworzenie nowych pędów. Jeśli tego nie uczynimy, naparstnica żółta rozsieje się samoistnie po ogrodzie. Rozmnażanie przeprowadzamy jesienią, wysiewając drobne nasiona lub dzieląc kępy. Na rynku dostępne są większe sadzonki, po przystępnych cenach. Naparstnica żółta jest rośliną trującą.


Ocena: 4,6/5 (głosów 26)
, aktualizacja 25 kwietnia 2019
Zobacz więcej artykułów na temat:
byliny kwiaty wieloletnie kwiaty letnie
Komentarze
Dodaj komentarz
Podpis:
captcha

Wyszukaj na stronie:


Ta strona korzysta z plików cookies.

Nasza strona wykorzystuje pliki cookies w celu zbierania danych analitycznych (analizowania ruchu na stronie) oraz profilowania reklam przez naszych partnerów. Szczegóły znajdziesz w naszej polityce prywatności. Jeżeli nie wyrażasz na to zgody, zablokuj pliki cookies w przeglądarce.

Zamknij