Rojnik w ogrodzie - popularne odmiany, uprawa, pielęgnacja, porady

Każdy ogród, nawet niewielki, daje spore pole do działań aranżacyjnych. Zajdzie się w nim miejsce dla rozmaitych roślin. Mogą być to kwiaty jednoroczne i wieloletnie, krzewy, drzewa ozdobne i owocowe. Spośród różnych gatunków są i takie, które nie wymagają skomplikowanej pielęgnacji. Do takich propozycji zalicza się rojnik pospolity i spokrewnione z nim sukulenty. Uprawia się je w gruncie, ale też w domu w doniczce. Opisujemy popularne odmiany i wymagania uprawowe tych ciekawych roślin.

Rojnik w ogrodzie na skalniak i nie tylko

Rojnik(sempervivum) to rodzaj wieloletnich roślin zielnych, który zalicza się do rodziny gruboszowatych. W zależności od ujęcia systematycznego ta liczna grupa obejmuje od 40 do 100 gatunków. Rojniki podobnie jak rozchodniki to sukulenty, czyli rośliny, które przystosowały się do życia w warunkach o ograniczonej dostępności do wody. Wykształciły specjalną tkankę wodną zdolną do magazynowania wody. Poza tym wytwarzają grube, mięsiste liście z wyraźnymi rzęsami na brzegach. Układają się w dekoracyjną różyczkę liściową. Najczęściej są zielone, choć mogą wybarwiać się na inne kolory.

Rośliny z gatunku sempervivum kwitną latem, najczęściej pomiędzy czerwcem a sierpniem. Wytwarzają wtedy czerwone, różowe, białe lub żółte kwiaty. Pędy kwiatostanowe osiągają 10-60 cm. Kwiaty są siedzące lub umieszczone na krótkich szypułkach. 

Gdy zamierają w ich miejsce pojawiają się nasiona. Rojniki występują między innymi w Europie, Afryce, na Bliskim Wschodzie. W uprawie mają kilka zastosowań. Przede wszystkim są to rośliny na skalniak, obsadza się nimi również obrzeża ogrodów skalnych. Mogą porastać rabaty lub rozwijać się w domu w doniczce. Po ogólnej charakterystyce opiszemy popularne gatunki rojników.

Rojnik w ogrodzie – najczęściej uprawiane gatunki

Wspomniany we wstępie rojnik pospolity porasta polskie wyżyny oraz Karpaty i Sudety. Spotyka się go również w uprawie ogrodowej. Jego rozetki liściowe osiągają około 5 cm średnicy. Same liście są jasnozielone z czerwonymi akcentami na brzegach. Do ogrodów skalnych sprowadzany jest także rojnik górski. Jego mięsiste liście zebrane w drobne, płaskie rozety są pokryte gruczołkowatymi włoskami. Pędy kwiatostanowe osiągają wysokość 5-8 cm. Rojnik górski kwitnie od czerwca do lipca. W tym czasie wytwarza nieliczne buroróżowe kwiaty. Po kwitnieniu roślina zamiera.

W ogrodzie często uprawiany jest rojnik pajęczynowaty. Jest to niewielki sukulent dorastający do 10 cm wysokości. Ma kilka znaków rozpoznawczych. Jednym z nich jest wyprostowana lub pochylona łodyga. Kolejnym są owalno lancetowate liście, mięsiste i owłosione. Układają się w gęste rozety. Na ich końcach wyrastają nitkowate wypustki łączące się między sobą. Rojnik pajęczynowaty kwitnie od lipca do sierpnia. Zdobią go wtedy drobne, czerwone kwiaty wyrastające na szczytach pędów. Osiągają do 2 cm średnicy i są zebrane w kwiatostany.

Do największych sukulentów opisywanego rodzaju należy rojnik murowy. Jego rozety liściowe osiągają maksymalnie 20 cm średnicy. Do tego może osiągać wysokość sięgającą 20 cm. Mięsiste liście są wypełnione śluzem. Ten rojnik kwitnie od czerwca do sierpnia. Pojawiają się na nim drobne, różowo purpurowe kwiaty. Są w zasadzie podobne do liści. Z opisywaną rośliną dobrze komponują się rozchodniki i skalnice. Warto wiedzieć, że rozchodnik murowy wykazuje właściwości lecznicze podobne do aloesu. Pomaga na przykład przy zwalczaniu problemów skórnych.

Rojnik ogrodowy – uprawa, pielęgnacja latem i zimą

Rojniki to rośliny odporne i na upały i na mrozy. Sadzi się je na stanowiskach nasłonecznionych w dużych skupiskach(15-30 okazów w zależności od odmiany). Nie mają szczególnych wymagań, co do gleby. Ważne tylko by była przepuszczalna. Jednakże uprawa najlepsze rezultaty przynosi na ziemiach żyznych. Jak już wiadomo rojniki doskonale poradzą sobie na podłożach umiarkowanie suchych i suchych. Rozmnaża się je na trzy sposoby. Najczęściej poprzez odrosty korzeniowe lub podział młodych, ukorzenionych rozetek. Można też przeprowadzić klasyczny wysiew. Sadzenie odbywa się wiosną na odchwaszczonej glebie.

Rojnik w ogrodzie nie wymaga szczególnej pielęgnacji. Nawożenie w zasadzie nie jest konieczne na żadnym etapie rozwoju rośliny. Podlewanie wykonuje się wyłącznie podczas długotrwałych suszy. W takim wypadku wodę dostarcza się rano i wieczorem. Podlewanie nie powinno być zbyt intensywne, przy nadmiarze wilgoci roślina zacznie gnić. Regularnym zabiegiem jest tymczasem pielenie. Trzeba usuwać chwasty, które stanowią konkurencję dla rojnika. 

Zimą, choć są mrozoodporne, należy zabezpieczyć rojniki przed niekorzystnymi warunkami pogodowymi. Najlepszym rozwiązaniem jest okrywanie ich agrowłókniną, liśćmi lub gałązkami dowolnych iglaków. Poza tym nie wymagają szczególnych prac. Każdy rojnik rosnący w ogrodzie to łatwy w uprawie sukulent. Nie trzeba go zbyt często podlewać ani nawozić. Za nieskomplikowaną pielęgnację odpłaca się ciekawym, dekoracyjnym wyglądem. Jest, więc idealną rośliną dla osób sporadycznie pojawiających się w ogrodzie.