Wiąz górski (ulmus glabra) - opis drzewa, uprawa, pielęgnacja, choroby, porady, cena

Wiąz górski – charakterystyka

Ulmus Grabla - to dźwięczna nazwa wiązu górskiego w języku łacińskim. Jest to drzewo ozdobne najczęściej występujące na terenach górskich, a także w parkach, czy też innych zakątkach zieleni miejskiej. Uprawa wiązu w górskiego ze względu na jego wysokość do 40 metrów może być uciążliwa. Jednak jak najbardziej możliwa. Drzewo wyróżnia się ciemną i gładką korą. Często wiosną mylimy liście z kwiatami. Wiąz górski jest jednym z tych gatunków drzew, u którego najpierw zakwitają kwiaty, a dopiero później pojawiają się liście.

Kwiaty są jasnobrązowe o niewielkich rozmiarach. Natomiast liście osiągają długość aż do 16 cm. Są one skrętoległe, które przy ogonku nie mają zachowanej symetrii. Ich dodatkową cechą jest to, że powierzchnia jest dość szorstka, co możemy bez problemu poczuć pod palcami. Po przekwitnięciu kwiatów pojawiają się niewielkie orzeszki. Owocowanie rozpoczyna się mniej więcej w czerwcu. Natomiast nasiona tylko przez kilka dni są w stanie wykiełkować, dlatego między innymi właśnie gatunek ma ograniczone możliwości w zwiększeniu swojej liczebności. Jeśli szukasz więcej porad i inspiracji, sprawdź także zebrane w tym miejscu artykuły o wiązach.

Polecane sekatory do przycinania roślin

Jeżeli chcemy Ulmus glabra uprawiać we własnym ogrodzie, warto zdecydować się na jedną z odmian uprawowych:

  • Wiąz Pendula – jest to odmiana chętnie uprawiana w parkach oraz ogrodach. Drzewo ozdobne osiąga maksymalnie 5 metrów wysokości. Jednak wiąz Pendula wyróżnia się dwa razy większą objętością. Ta odmiana wiązu wykorzystywana jest jako drzewo ozdobne, a nawet do formowania altany bądź pergoli.
  • Ulmus Camperdownii – jest to płacząca odmiana wiązu, która charakteryzuje się parasolowatym przekrojem. Najczęściej Ulmus Camperdownii nie przekracza wysokości 2 metrów. Liście są dość spore, osiągają aż do 15 cm długości. Wyróżniają się eliptycznym kształtem i gęsto rosną na każdym z pędów. Ulmus Camperdownii ciekawie prezentuje się zarówno w parkach, jak i również w przydomowych ogrodach. Odpowiednie przycięte drzewo doskonale wkomponuje się na tle trawnika lub w sąsiedztwie oczka wodnego. A może zainteresują cię także zebrane w tym miejscu artykuły o żywopłotach?

Wiąz górski (ulmus glabra) - opis drzewa, uprawa, pielęgnacja, choroby, porady, cena

Wiąz górski jako drzewo ozdobne – uprawa

Wiąz górski najlepiej sprawdzi się w bardzo dużych ogrodach. Ponieważ dojrzałe drzewo zajmie ostatecznie bardzo dużo miejsca. Dlatego właśnie wypatrzymy go częściej w parkach lub w jego naturalnym środowisku. Ulmus glabra dobrze czuje się zarówno w słonecznych, jak i również półcienistych stanowiskach. Tak jak wiąz szypułkowy, ceni sobie wilgotne podłoże.

Takie same wymagania posiada wiąz Pendula. Również doskonale czuje się na słonecznych stanowiskach. Dobrze jest posadzić go na żyznym i wilgotnym podłożu. Nie ma problemu, by wiąz Pendula znajdował się w ogródkach w centrum wielkich aglomeracji, ponieważ ta odmiana jest odporna na miejskie zanieczyszczenia. Poznając wymagania wiązu górskiego, nie będziemy mieli problemu ze stworzeniem optymalnych warunków dla Ulmus Camperdownii.

Wiąz górski – pielęgnacja i choroby

Wiąz górski (Ulma glabra) jest praktycznie samowystarczalnym drzewem, które nie wymaga od nas prawie żadnej interwencji. Drzewo nie wymaga od nas specjalnego nawożenia oraz nawadniania. Gatunek ten jest wytrzymały w naszych warunkach klimatycznych. Jeżeli w sezonie zimowym zauważymy wysuszone lub zniszczone gałęzie, możemy je wyciąć. Należy jednak tego dokonać w dni, kiedy temperatura nie spadła poniżej zera. Pozostałe odmiany uprawowe mogą być przycinane wczesną wiosną. Jednak taki zabieg wykonujemy przede wszystkim w celu formowania drzewka.  W ten sposób możemy formować niezwykłe kompozycje. A może zainteresuje cię także ten artykuł o uprawie judaszowca płaczącego?

Niestety wiąz górski, mimo wysokiej wytrzymałości na panujące warunki atmosferyczne, jest bardzo wrażliwy na pewne choroby. Jedną z najgroźniejszych jest wcześniej wspomniana holenderska choroba wiązów. Jej prawdziwa epidemia zapanowała w XX wieku, kiedy to duża populacja wiązu polnego, szypułkowego i górskiego uległa całkowitemu zniszczeniu. Na szczęście w kontrolowanych uprawach, choroba jest jeszcze możliwa do opanowania, jednak wymaga ona restrykcyjnego podejścia. Tak jak inne choroby mogą być pokonane poprzez stosowanie oprysków, tutaj od razu należy wycinać zaatakowane gałęzie. Jeżeli gałęzie nie zostaną usunięte, wtedy możemy spodziewać się, że holenderska choroba wiązu przeniesie się na całe drzewo, które będzie nadawać się wyłącznie do usunięcia.

Inne choroby, jakie zagrażają wiązom uprawowym, to przede wszystkim choroby grzybowe. Tutaj również środki chemiczne mogą okazać się mało skuteczne. Ponadto wiązy górskie często są atakowane przez mszyce. Atak szkodnika rozpoznamy po zwijających się liściach. Na szczęście istnieją skuteczne środki na mszyce, które pozwalają na skuteczną ochronę drzewa. Poza tym wiąz górski doskonale radzi sobie z innymi szkodnikami i chorobami, które zwykle atakują inne gatunki drzew. Sprawdź także zebrane w tym miejscu artykuły o chorobach roślin.

Czy ten artykuł był dla Ciebie pomocny?
Oceń
Dla 93,3% czytelników artykuł okazał się być pomocny