Rośliny trujące

Rdestówka powojowata jest jednoroczną rośliną o łodygach płożących albo wijących się wokół innych roślin, spotykaną na polach i ugorach. Zanim rozwiną się kwiaty, rdestówka bywa mylona z powojem polnym (Convolvulus arvensis). Szybko rosnące pędy z sercowatymi liśćmi mogą stanowić dekoracyjne tło dla kwiatowych bylin.

Salata jadowita jest bliską krewniaczką sałaty siewnej, jej właściwości lecznicze wykorzystywano już w starożytności, mleczny sok tej sałaty ma działanie podobne do łagodnego działania opium. W ogrodzie może pełnić rolę rośliny ozdobnej z rozetami odziomkowych liści i wiechami żółtych, koszyczkowatych kwiatów.

Gorczyca czarna jest jednoroczną rośliną, uprawianą już w starożytności i cenioną za właściwości lecznicze oraz przyprawowe. Kwiaty ma niewielkie, żółte, a nasiona mogą mieć kolor ciemnobrązowy, szary lub czarny. W ogrodzie może pełnić rolę mało wymagającej rośliny ozdobnej.

Żywotnik zachodni 'Aureospicata' jest popularną odmianą niemieckiego pochodzenia z początku XX wieku. Wielu dendrologów uznaje go za mieszańca żywotnika zachodniego z żywotnikiem olbrzymim. Młode przyrosty mają zabarwienie złociste, co tłumaczy nazwę odmianową. Zaletą tui ‘Aureospicata’ jest odporność na mróz, może rosnąć w całym kraju.

Sansevieria metallica jest kłączową, tropikalną byliną o długich, mieczowatych liściach, które u odmiany 'Silver Siam' są dodatkowo ozdobione pionowymi, nieregularnymi, rozmywającymi się, srebrzystymi paskami. Epitet gatunkowy rośliny nawiązuje do metalicznego połysku jej liści.

Alokazja 'Silver Dragon' jest odmianą o bardzo dekoracyjnych liściach. Strzałkowate blaszki liściowe są srebrzystego koloru, a ciemnozielone nerwy tworzą kontrastowy, efektowny wzór. Wygląd liści nasuwa skojarzenia z "uszami słonia" albo "łuskami smoka".

Scindapsus pstry 'Argyraeus' jest najbardziej popularnym kultywarem tego tropikalnego pnącza. Ozdobę stanowią skórzaste, sercowate liście na długich pędach. Ciemnozielona blaszka liściowa ma na powierzchni srebrzyste plamki i takiego samego koloru wąską obwódkę.

Wisteria macrostachya 'Blue Moon' jest odmianą glicynii amerykańskiej o mniejszym wzroście i późniejszym kwitnieniu niż odmiany azjatyckie. Dekoracyjne są nie tylko gęste, pachnące, jasnofioletowe kwiatostany, ale również pierzaste liście, tworzące piękne tło dla kwiatów.

Pochodząca z tropikalnej Afryki Południowej gerbera Jamesona jest w naszych warunkach popularną i lubianą rośliną doniczkową. Holenderski botanik Jan Frederik Gronovius nadał roślinom ozdobnym nazywanym "afrykańskimi astrami" nazwę rodzajową na cześć swojego niemieckiego kolegi Traugotta Gerbera. Epitet gatunkowy upamiętnia natomiast botanika szkockiego Williama Jamesona.

Żywotnik zachodni 'Rheingold' jest starą, niemiecką odmianą, która po stu latach nadal zachowuje popularność. Odznacza się jajowatym lub stożkowym pokrojem, powolnym wzrostem i złocistą barwą gałązek.

Kalina Burkwooda jest mieszańcem dwóch wschodnioazjatyckich gatunków Viburnum carlesii i Viburnum utile, a epitet gatunkowy odnosi się do nazwiska dziewiętnastowiecznych ogrodników Arthura i Alberta Burkwoodów. Dekorację ogrodu stanowią ciemnozielone liście, pachnące, różowobiałe kwiaty i czerwone owoce kaliny.

Syngonium erythrophyllum 'Red Arrow' jest odmianą gatunku spotykanego głównie na terenie Panamy. Jej unikatowość polega na atrakcyjnym zabarwieniu liści, które z zewnątrz są ciemnozielone, a od spodu bordowe. Roślina wyróżnia się na tle tradycyjnej zieleni.

Figowiec pnący jest zdrewniałym, wiecznie zielonym pnączem z Azji Wschodniej. W naszych warunkach jest uprawiany jako roślina doniczkowa, ponieważ nie toleruje mrozu. Występuje w wielu odmianach i kultywarach, różniących się formą i wybarwieniem liści.

Żywotnik zachodni 'Golden Globe' jest popularną odmianą amerykańskiego pochodzenia, wprowadzaną do handlu w Holandii. Odznacza się wolnym wzrostem i kulistym pokrojem, tworząc regularne, złocistozielone kule o średnicy do 1,5 m. Dobra odporność na mróz pozwala sadzić 'Golden Globe' w całym kraju.

Żywotnik wschodni 'Aurea Nana', zaliczany aktualnie do rodzaju biota, jest starą odmianą znaną już w XIX wieku. Odznacza się powolnym wzrostem i regularnym, jajowatym pokrojem, osiągając po kilkunastu latach wysokość do 1,5 m. Gęsto i regularnie ułożone pędy w płaszczyźnie pionowej przypominają otwartą książkę - stąd potoczna nazwa.

Sansewieria masoniana, której epitet gatunkowy upamiętnia brytyjskiego przyrodnika Maurice Mason'a, jest sukulentową byliną z kłączem, pochodzącą ze środkowoafrykańskiego Kongo. Przez wiele lat była znana jako odmiana ‘Mason Congo’, dopiero od 2000 roku została uznana za samodzielny gatunek w obrębie rodzaju Dracaena.

Sansewieria gwinejska 'Golden Hahnii' jest odmianą, która odznacza się bardzo dekoracyjnymi, żółto-zielonymi liśćmi. Tworzy zwarte rozety, szerokich, barwnych liści. Dodatkową atrakcję rośliny stanowią mocno pachnące, kremowobiałe kwiaty.

Alokazja olbrzymia jest efektowną, egzotyczną byliną, której wielkie, sercowate liście i imponujący wzrost w pełni uzasadniają nazwę i tworzą w mieszkaniu nastrój dżungli. Roślina jest bardzo trwała, przez cały rok wygląda świeżo i zielono, wymaga jednak dla siebie dużo miejsca.

Monstera ‘Monkey Mask’ jest gatunkiem wieloletniego, wiecznie zielonego pnącza z rodziny obrazkowatych. Pochodzi z tropikalnych obszarów środkowej i południowej Ameryki. Jest coraz bardziej popularną ozdobną rośliną doniczkową. W odróżnieniu od innych gatunków monstery, jej liście zachowują przez cały czas zamknięte krawędzie, a tym samym zawsze pozostaje ich dziurawy (a nie pocięty) wygląd. Podobno botanik, który poszukiwał w dżungli nowych roślin ozdobnych, zauważył, że jest obserwowany przez małpę ukrytą za dziurawym liściem niczym za maską - stąd nazwa.

Katarantus różowy jest nazywany zwykle barwinkiem, ponieważ początkowo był zakwalifikowany do rodzaju Vinca i dopiero później wyodrębniony w rodzaj Catharanthus. Endemicznie rośnie na Madagaskarze jako zimozielony krzew, a w naszych warunkach jest uprawiany jako roślina doniczkowa lub jednoroczna w ogrodzie.

Bez koralowy jest krzewem rodzimego pochodzenia, bliskim krewnym popularnego bzu czarnego. Żółtawobiałe, zebrane w kuliste kwiatostany kwiaty oraz koralowoczerwone, kuliste owoce stanowią ozdobę w ogrodzie i źródło pożywienia dla owadów i ptaków.

Powojnik mandżurski jest w odróżnieniu od większości swoich krewnych raczej byliną o wiotkich pędach niż typowym pnączem. Przez całe lato rozwija liczne, drobne, gwiazdkowate kwiaty. Bez podwiązywania do podpór, pędy powojnika mandżurskiego ścielą się po ziemi.