Ogród naturalny

Grusza ‘Bera Hardy’ jest starą odmianą francuską 1820 roku. Owoce są duże o skórce zielonożółtej, która na słońcu staje się brązowoczerwona. Miąższ ma kolor kremowy, jest soczysty, smaczny, z nutą korzenną.

Grusza 'Ukraińska' jest odmianą odporną na choroby i mróz. Owoce są bardzo duże, wydłużone, z zieloną gładką skórka, która z czasem staje się żółta. Miąższ jest kremowy, aromatyczny, bardzo słodki i delikatny.

Rozchodnikowiec naskalny jest sukulentową byliną rosnącą na skalach i klifach w Japonii. Płożące się pędy tworzą niskie, gęste dywany. Gwiazdkowate, małe kwiaty są najpierw różowopurpurowe, a później karminowoczerwone.

Żelaźniak żółty jest byliną rosnącą w lasach i zaroślach Azji Mniejszej. W naszych warunkach jest sadzony jako roślina ozdobna o efektownych, piętrowych kwiatostanach. Nadaje się na rabaty i kwiaty cięte.

Żywokost wielkokwiatowy jest kłączową byliną rosnącą w mieszanych lasach na północnych stokach Wielkiego Kaukazu. Jest uprawiany w ogrodach jako roślina ozdobna. Tworzy zwarte dywany w miejscach ocienionych, kwitnie obficie.

Żywokost lekarski jest byliną rodzimego pochodzenia, zasiedlającą w naturze wilgotne łąki, zarośla i brzegi wód. Jest uprawiany jako roślina ozdobna. Ze względu na odkrycie w roślinie szkodliwych alkaloidów, żywokost lekarski przestał być stosowany w celach leczniczych.

Odmiana 'Black Baccara' została wyhodowana we Francji w 2003 roku. Jej kwiaty są bardzo ciemne, granatowoczerwone i robią wrażenie aksamitnych. W zależności od oświetlenia róża może wydawać się czarna. Również w pąkach kwiatowych można dostrzec czarny kolor zmieszany z aksamitnym szkarłatem.

Odmiana 'Lady Hillingdon' z 1910 roku należy do grupy róż herbacianych, a ze względu na pokrój jest różą pnącą, czyli czepną. Istnieją różne interpretacje nazwy róży herbacianej: według jednej, sadzono te róże w Chinach przeważnie w ogrodach herbacianych, a według innej - przywieźli je do Anglii kupcy razem z herbatą. Prawdopodobne wydaje się też pochodzenie nazwy od zapachu suchych płatków różanych, przypominającego zapach herbaty.

Pięciornik rozłogowy jest byliną rodzimego pochodzenia, często spotykaną na wilgotnych łąkach i w zaroślach. Może gęsto zarastać duże powierzchnie, ponieważ długie, płożące się pędy ukorzeniają się na węzłach, tworząc nowe rośliny. Ozdobę stanowią duże, złotożółte, z daleka widoczne kwiaty.

Wilczomlecz migdałolistny jest byliną rodzimego pochodzenia, występującą dziko w południowej Polsce, najczęściej w Karpatach. Zimotrwałe liście oraz silnie rozgałęzione kwiatostany z podsadkami mogą stanowić ozdobę ogrodowych rabat. Odmiany hodowlane wykazują efektowne zabarwienie pędów lub liści.

Pochodząca z Persji, dzisiejszego Iranu, parocja perska odznacza się bardzo twardym i ciężkim drewnem, tonącym w wodzie. Dekorację w ogrodzie stanowią liście, kwiaty i efektowne przebarwienie liści jesienią. Nazwa rodzajowa upamiętnia niemieckiego botanika Friedricha Parrot'a.

Świdośliwa 'Ballerina' jest holenderską odmianą, która może pełnić w ogrodzie rolę dekoracyjną i użytkową, ze względu na jadalne owoce. Ozdobę stanowią dość duże kwiaty zebrane w grona, a potem liczne, również dosyć duże owoce soczyste i słodkie, w kolorze purpurowoczerwonym.

Winorośl pachnąca to bliska krewniaczka winorośli winnej o pachnących kwiatach i dekoracyjnych liściach. Jest uprawiana nie dla owoców, ale jako oryginalne pnącze, którego liście przebarwiają się jesienią na złoty kolor. Ponieważ roślina jest dwupienna, dobrze jest wybrać do uprawy egzemplarze męskie i żeńskie, aby mieć pachnące kwiaty (męskie) i ozdobne owoce - atrakcyjne dla ptaków.

Kminek zwyczajny jest dwuletnią rośliną z rodziny selerowatych (baldaszkowatych). Nasiona kminku zwyczajnego zawierają duże ilości olejku eterycznego i innych związków organicznych, i już od czasów starożytnych są popularną przyprawą oraz lekiem w dolegliwościach żołądkowych. Duże baldachy kwiatowe mogą też stanowić w ogrodzie ozdobę.

Lebiodka majeranek, nazywana majerankiem ogrodowym, w swojej śródziemnomorskiej ojczyźnie jest krzewinką lub półkrzewem, jednak w naszych warunkach nie zimuje w gruncie i jest uprawiana jako roślina jednoroczna. Majeranek jest znaną od dawna rośliną przyprawową i leczniczą. Na rabatach lub obwódkach może być aromatyczną ozdobą.

Trzmielina brodawkowata jest dość często występującym w Polsce krzewem z rodziny dławiszowatych, jednak zdecydowanie rzadszym od trzmieliny pospolitej. Ze względu na efektowne owoce i przebarwiające się jesienią liście, trzmielina może w ogrodzie pełnić rolę rośliny ozdobnej.

Nandina domowa jest gatunkiem krzewu z monotypowego rodzaju, rosnącego w południowej i wschodniej Azji. Nazwa rodzajowa jest zniekształconą nazwą japońską "nanten zoku", a gatunkowa nawiązuje do częstego sadzenia nandiny przy azjatyckich świątyniach. Ozdobę krzewu stanowią wiechowate kwiatostany i długo utrzymujące się czerwone albo białe jagody.

Żeleźniak bulwiasty jest byliną ze środkowej i wschodniej Europy oraz z zachodniej, przez centralną do północno-wschodniej Azji. Od 2011 roku jest zaliczany do rodzaju Phlomoides, co ma znaczenie dla systematyki rośliny, ale w niczym nie umniejsza jego dekoracyjności. W naszych warunkach jest efektowną byliną rabatową.

Wilczomlecz lancetowaty jest byliną spotykaną w Polsce na łąkach, polach uprawnych i w zaroślach. Żółtozielone, długo utrzymujące się kwiatostany mogą być ozdobą ogrodowych rabat. Wilczomlecz lancetowaty przypomina wyglądem wilczomlecz sosnkę, który zakwita jednak wcześniej.

Skrzyp japoński to potoczna nazwa skrzypu zimowego w pozycji podgatunku E. hyemale subsp. affine, określanego często w ogrodnictwie jako 'Japonicum'. Nierozgałęzione łodygi wyrastają z podziemnych kłączy i osiągają wysokość do 150 cm. Wymaga mokrego podłoża.

Śliwa brzoskwiniowa jest starą, bardzo cenioną odmianą angielską, która może być uprawiana w ogrodach przydomowych. Odznacza się bardzo okazałymi owocami, przypominającymi wyglądem brzoskwinie.

Odmiana 'Malinowa Oberlandzka'jest bardzo starą odmianą niemiecką (a może holenderską), której popularność wzrasta na nowo. Owoce są duże o skórce w pełni dojrzałości zielonkawożółtej z karminowym rumieńcem. Miąższ jest biały, soczysty, kruchy i bardzo aromatyczny z malinowym posmakiem.