Rośliny zimozielone

Cis 'Hillii' jest wyhodowaną na początku XX wieku w USA odmianą hybrydy cisa pospolitego i japońskiego. Rośnie jako wyprostowany krzew, osiągając z wiekiem do 5 m wysokości. Jako klon męski nie tworzy nasion. Doskonale nadaje się na żywopłoty.

Cis pospolity 'Repandens' jest starą amerykańską odmianą wyhodowaną w 1887 r. Rośnie jako niski krzew o szerokim pokroju. Jest odmianą żeńską, ale tworzy bardzo mało owoców. Można go sadzić nawet na stanowiskach cienistych. Dobrze znosi suszę.

Jałowiec skalny 'Moonglow' jest amerykańską odmianą o kolumnowym, strzelistym pokroju. Wszystkie pędy i gałęzie są ustawione pionowo i skierowane ku wierzchołkowi rośliny. Odmiana jest odporna na suszę i mróz.

Miltonia jest rodzajem botanicznym storczyków, nazwanym na cześć brytyjskiego arystokraty i kolekcjonera storczyków. W doniczkowej uprawie spotyka się zwykle hybrydy kilku botanicznych gatunków. Ozdobę stanowią efektowne kwiaty, przypominające fiołki ogrodowe, zwane bratkami. Wiele hybryd miltonii rozwija kwiaty wydzielające przyjemny zapach.

Ze skrzyżowania Alocasia zebrina z Alocasia micholitziana 'Frydek'powstała piękna Alocasia sarian. Efektowna hybryda posiada połyskujące, skórzaste, strzałkowate liście z wyraźnymi żyłkami i falistą krawędzią. Długie ogonki liściowe są ozdobione poprzecznymi paskami, odziedziczonymi po Alocasia zebrina.

Peperomia srebrzysta jest krzaczastą byliną z tropikalnej Brazylii. W naszych warunkach spotyka się ją jako roślinę doniczkową o dekoracyjnych liściach. Sercowate liście mają ubarwienie przypominające skórkę arbuza - stąd potoczna nazwa. Drobne, zielonawe kwiaty nie są szczególnie efektowne.

Peperomia graveolens pochodzi z Ekwadoru, gdzie dostosowała się do życia w suchych regionach, w odróżnieniu od swoich krewniaczek z tropikalnych lasów. Epitet gatunkowy pochodzi od łacińskiego gravis = "mocny" i olere = "pachnieć". Ten gatunek peperomii, w odróżnieniu od wielu innych, których kwiaty nie mają wyczuwalnego zapachu, wydziela intensywny aromat.

'Massangeana' jest odmianą draceny wonnej o pięknych, zielonych liściach ozdobionych kremowożółtym paskiem pośrodku. W naturze pozostaje dracena zwykle jako jednopędowa i osiąga kilka metrów wysokości. W uprawie doniczkowej, po każdym skróceniu pnia roślina rozwija dwa pióropusze liści.

Jałowiec 'Arnold' jest odmianą jałowca pospolitego o kolumnowym, zwartym pokroju. Ciemnozielone igły tworzą elegancki wygląd krzewu przez cały rok. Mało wymagający jałowiec rośnie zarówno w słońcu, jak i w półcieniu. Nadaje się do różnych stylów ogrodu.

Jałowiec 'Horstmann' jest efektowną, płaczącą odmianą niemieckiego pochodzenia. Tworzy szerokie, zwieszające się krzewy o malowniczych formach. Rozwija wyłącznie męskie kwiaty, dlatego odmiana jest rozmnażana tylko wegetatywnie.

Jałowiec 'Green Carpet' jest znalezioną w Norwegii w 1984 roku odmianą o płożącym pokroju. Tworzy zwarte dywany okrywające powierzchnię. Żywozielone latem igły przybierają zimą kolor ciemnozielony. Może być szczepiony na podkładce i wtedy rośnie w formie drzewka.

Jałowiec 'Hibernica' jest irlandzką odmianą znalezioną w górach na początku XIX wieku. Tworzy kolumnowy pokrój, dorastając do 3-5 m wysokości. Młode przyrosty są jasnozielone, z czasem stają się stalowoniebieskie. Rośnie na glebach ubogich, suchych i kamienistych.

Alokazja Lauterbacha, o epitecie gatunkowym upamiętniającym śląskiego botanika Carla Lauterbacha, jest jedną z niewielu alokazji o liściach nieprzypominających ucha słonia. Mają one formę wydłużonej, z pofalowaną krawędzią strzały. Roślina pochodzi z tropikalnych lasów deszczowych i potrzebuje dużej wilgotności powietrza.

Ta oryginalna odmiana maranty nie posiada dotychczas oficjalnego ID i dlatego bywa nazywana "marantą noid", chociaż jej nazwa 'Cat Moustache' jest bardziej fascynująca. Zawdzięcza ją delikatnym, srebrzystym żyłkom, które na kontrastowym tle liści przypominają wąsy kota.

Starzec bluszczolistny jest południowoafrykańskim pnączem o liściach podobnych do bluszczu. Jest jednym z kilku gatunków tego gatunku, które są uprawiane jako doniczkowe rośliny ozdobne. W sprzyjających warunkach roślina rozwija duże (ok. 5 cm), żółte, przypominające stokrotki, kwiaty.

Floks Douglasa jest niską byliną okrywową o silnie rozgałęzionych, pokładających się pędach. Ozdobę stanowią gęste, pokryte kwiatami niskie dywany utworzone przez floksa. Kwiaty przyciągają do ogrodu liczne motyle. Roślina rośnie w naturze na suchych zboczach i w naszych warunkach dobrze znosi suszę.

Ostrokrzew amerykański jest wiecznie zielonym drzewem, rosnącym w wilgotnych lasach południowo-wschodnich obszarów USA. W ogrodach uprawiany jest jako roślina ozdobna w formie licznych kultywarów. Dekorację stanowią liście utrzymujące się przez cały rok oraz jaskrawe, czerwone albo żółte owoce, szczególnie widoczne zimą.

Wrzosiec darlejski jest hybrydą powstałą w Wielkiej Brytanii pod koniec XIX wieku, która dała początek wielu kultywarom. Rośnie jako szeroko rozpostarta krzewinka, kwitnie obficie i długo, często od stycznia do maja.

Wrzosiec bagienny jest krzewinką występującą rzadko w Polsce, ma pokrój podobny do bażyny czarnej. W ogrodzie wymaga mało popularnego siedliska bagienno-torfowego, podczas gdy inne gatunki z rodziny wrzosowatych dobrze rosną na rabatach i suchych wrzosowiskach.

Golteria chilijska jest zimozieloną krzewinką, której nazwa rodzajowa upamiętnia botanika Jean François Gaulthier'a, a epitet gatunkowy (kolczasty) nawiązuje do kłujących ząbków na brzegach liści. Ozdobę stanowią kuliste, początkowo białe, a potem purpurowe owoce, długo utrzymujące się na gałązkach.

Ctenanthe 'Golden Mosaic' jest odmianą tropikalnej byliny o bardzo dekoracyjnych liściach. Jej duże ciemnozielone, żyłkowane liście są ozdobione mozaiką kontrastowych, złocistych plam. Kwiaty są białe, drobne i niepozorne.

W swojej ojczyźnie Cereus repandus dorasta do 10 m, tworząc wyraźny pień z licznymi rozgałęzieniami. W warunkach domowych osiąga znacznie mniejsze rozmiary i jest dekoracyjnym sukulentem o szarozielonych pędach i dużych, białych kwiatach. Kuliste, czerwone owoce są jadalne.