Ogród wiejski

Wilczomlecz błękitnawy jest śródziemnomorską byliną, rosnącą w naturze w świetlistych lasach i na skalistych zboczach. W naszych warunkach jest rośliną rabatową. Epitet gatunkowy pochodzi od greckiego characias = "płot, palisada".

Tojeść bukietowa jest rodzimego pochodzenia byliną spotykaną na bagnach, mokradłach i brzegach wód. W ogrodach jest sadzona jako roślina ozdobna w pobliżu oczek wodnych. Żółte kwiaty siedmiokrotne są zebrane w charakterystyczne grona.

Bukszpan 'Rotundifolia Aurea' jest odmianą o pięknych, złocistożółtych liściach. Zaokrąglone, stosunkowo duże liście mają żółte plamy na zielonym tle, a młode liście i przyrosty są intensywnie żółte. Doskonale nadaje się na żywopłoty ze względu na efektowny kolor.

Wrzosiec rozpierzchły jest gatunkiem kwitnącym latem i jesienią. Ma zwarty i gęsty pokrój. Źle znosi zalewanie i przesuszenie. Naturalnie występuje na atlantyckich wybrzeżach Wysp Brytyjskich, Francji i Hiszpanii - stąd w chłodniejszych regionach może wymagać ochrony przed mrozem.

Świdośliwa jajowata jest krzewem o luźnym pokroju i jajowatych lub okrągłych liściach. Wiosną ozdobę stanowią dosyć duże, białe kwiaty zebrane w gęste grona. Jadalne owoce początkowo są czerwone, a w miarę dojrzewania ciemnieją do koloru granatowego. Jesienią liście przebarwiają się pięknie w odcienie czerwieni i pomarańczu.

Głogojarząb 'Granatnaja' jest wyhodowaną przez Iwana Miczurina hybrydą głogu syberyjskiego (Crataegus sanguinea) i jarzębiny (Sorbus aucuparia). Dorasta do 3-4 m wysokości i jest krótkowieczny. Jest atrakcyjną rośliną zarówno dekoracyjną, jak i owocową. dość duże owoce są soczyste, bez goryczki i nadają się do spożycia na surowo lub na przetwory.

Przetacznik goryczkowy jest byliną ozdobną z Azji Mniejszej i Kaukazu. Rozety liści tworzą gęstą darń. Dodatkową dekoracją są drobne kwiaty zebrane na wysokich, wyniosłych pędach. Jest odporny na mróz i choroby.

Wiąz 'Jacqueline Hillier' jest karłową odmianą o wolnym i zwartym wzroście. Odmiana o niepewnym pochodzeniu, znaleziona w prywatnym ogrodzie w 1966 r. Możliwe, że jest to odmiana hybrydy zwanej wiązem holenderskim. Rośnie do kilku metrów wysokości, ma nieregularny pokrój i małe, ciemnozielone liście. Jest odporny na mróz.

Topola berlińska jest mieszańcem Populus laurifolia i Populus nigra 'Italica', który powstał w Berlinie około 1870 roku. Jest klonem męskim, dlatego wiosną nie unoszą się nad nią puszyste nasiona. Szybko rośnie, ma wąski pokrój, dorasta do 25 m wysokości. Liście są początkowo jasnozielone, później mają kolor świeżej zieleni, aby jesienią przebarwić się na żółto.

Nasturcja bulwiasta jest słabym pnączem z andyjskiej części Ameryki Południowej, gdzie jest uprawiana dla jadalnych bulw. W naszych ogrodach może być botaniczną ciekawostką. Posiada ozdobne liście oraz czerwonopomarańczowe kwiaty. Nadaje się do uprawy pojemnikowo-ogrodowej, ponieważ jest wrażliwa na mróz.

Żarnowiec 'Lena' jest niemiecką odmianą hybrydową gatunków Cytisus scoparius i Cytisus × dallimorei. Rośnie jako niezbyt wysoki krzew o rozłożystym pokroju. Kwiaty są ciemnozłote z jaskrawo czerwonymi skrzydełkami.

Przywrotnik pasterski jest byliną rodzimego pochodzenia. W ogrodzie może pełnić rolę rośliny okrywowej. Dekorację stanowią dłoniastoklapowane liście oraz drobne, zielonkawożółte kwiaty. Jest rośliną leczniczą.

Rutewka żółta jest byliną kłączową rodzimego pochodzenia. Rośnie dziko na wilgotnych łąkach i w zaroślach na brzegach rzek. Ozdobę stanowią żółte, pachnące wiechy kwiatów. Łodygi rutewki dorastają do ponad 150 cm wysokości.

Rojnik albo rojownik pospolity jest niewielką byliną rodzimego pochodzenia, chociaż rzadko w naturze spotykany. Tworzy przyziemne, bladozielone różyczki liściowe, z których wyrastają pędy kwiatowe. Jasnożółte kwiaty są duże i zebrane w gęsty kwiatostan na szczycie pędu kwiatowego.

Cebulica syberyjska 'Alba' jest odmianą o białych, delikatnych kwiatach. Wczesną wiosną tworzy białe dywany pięknych kwiatów. Jej zaletą jest łatwość uprawy i odporność na mróz. Nadaje się na stanowiska pod drzewami i krzewami.

Dziurawiec bezwonny jest mieszańcem Hypericum androsaemum i Hypericum hircinum, znanym już od końca XVIII wieku. Jest uprawiany jako roślina ozdobna w kilku odmianach hodowlanych. Dekorację stanowią żółte kwiatostany oraz czerwone torebki nasienne. Dorasta do metra wysokości.

Chociaż nazwa gatunku sugeruje pochodzenie związane z najazdami Mongołów, gryka tatarka i gryka zwyczajna były uprawiane w Europie już znacznie wcześniej. Obecnie uprawia się tatarkę w Europie głównie na zieloną paszę. Może stanowić w ogrodzie naturalną ozdobę.

Nasturcja mniejsza jest endemicznym gatunkiem w górach Ekwadoru i Peru. W swojej ojczyźnie rośnie jako bylina, jednak w naszych warunkach jest bardzo dekoracyjną rośliną jednoroczną. Liczne, czerwone kwiaty rozwijają się przez cały sezon. Liście i kwiaty nasturcji są jadalne.

Wyka drobnokwiatowa jest gatunkiem rodzimego pochodzenia, często spotykanym na miedzach, łąkach i w zaroślach. Ozdobę w ogrodzie stanowią delikatne pierzaste liście oraz niebieskawobiałe lub jasnofioletowe kwiaty motylkowe.

Szczaw lancetowaty jest rodzimego pochodzenia byliną o bardzo dużych, płaskich liściach odziomkowych. Rośnie nad brzegami wód stojących lub bardzo wolno płynących. Bywa uprawiany w ogrodach jako roślina ozdobna.

Cedr libański 'Pendula' jest angielską odmianą z XIX wieku. Tworzy kilkumetrowe drzewa o płaczącej koronie. Charakterystyczną cechą odmiany jest zwieszająca forma i piękne ciemnozielone igły z niebieskawym połyskiem. Może być uprawiany w cieplejszych regionach Polski.

Knieć błotna, znana również powszechnie jako kaczeniec, jest byliną kłączową rodzimego pochodzenia z podmokłych łąk i nadbrzeżnych zarośli. Rozwija wczesną wiosną duże, jaskrawożółte i błyszczące kwiaty. W ogrodowej uprawie można spotkać, oprócz formy botanicznej, odmiany o kwiatach pełnych, a także w białym kolorze.