Rośliny na glebę lekko kwaśną

Agawa zwężona jest sukulentową byliną z meksykańskich wyżyn. Z powodu kształtu jej kwiatostanu jest nazywaną "agawą koci ogon" albo "agawą łabędzia szyja". Liście tej agawy nie posiadają kolców ani na krawędziach, ani na wierzchołku. Tworzą z wiekiem krótki pień z rozetą liści. Na kwitnienie trzeba czekać co najmniej 10 lat.

Szczawik żółty występuje naturalnie we wschodniej Azji i Ameryce Północnej. Prawie przez cały sezon rozwija swoje żółte kwiaty na tle typowych, podobnych do koniczyny liści. Jest podobny do szczawiku rożkowatego oraz Dillena.

Kokornak mandżurski jest leśnym pnączem z Dalekiego Wschodu. Ozdobę stanowią sercowate liście oraz duże. kremowobiałe kwiaty, chętnie odwiedzane przez owady. Nadaje się na obsadzenie fasady albo do uprawy w pojemniku na tarasie.

Lnica purpurowa jest byliną włoskiego pochodzenia, dorastającą do ok. 70 cm wysokości. Ozdobę rośliny stanowią jasnofioletowe kwiaty zebrane w szczytowe grono. Kwiaty lnicy są podobne do kwiatów lwiej paszczy.

Grusza 'Carola' jest odmianą deserową szwedzkiego pochodzenia. Owoce są duże, o wydłużonym kształcie, z żółtozieloną skórką z rumieńcem. Mają soczysty, słodki, aromatyczny i słodki miąższ. Dojrzewają w połowie września.

Widliczka łuskolistna jest niewielką rośliną z grupy tzw. zmartwychwstanek, które są w stanie przetrwać nawet skrajną suszę. Pochodzi z pustynnych regionów od Arizony do Meksyku. Jest często błędnie nazywana "różą jerychońską", chociaż ta roślina należy do rodziny kapustowatych i występuje na Bliskim Wschodzie.

Ketmia zmienna jest pochodzącym z Chin krzewem kwiatowym o efektownych, dużych kwiatach. Epitet gatunkowy opisuje dokładnie charakter rośliny, która rano rozwija młode kwiaty w czystej bieli, potem zmienia je w delikatny róż, aby wieczorem stały się ciemnoróżowe.

Echinokaktus Williamsa rozwija spłaszczone, kuliste pędy i tworzy zwykle grupy. Pędy są niebieskawozielone albo czasem czerwonawozielone bez kolców, widoczne są żebra w liczbie 4-16. Delikatne, różowe kwiaty rozwijają się latem.

Wiesiołek czworokątny jest byliną ze wschodnich regionów Ameryki Północnej, gdzie rośnie na lesnych polanach, polach i brzegach wód. W naszych ogrodach ozdobę stanowią liście wiesiołka i jego żółte kwiaty rozwijające się przez całe lato.

Ligularia x hessei jest krzyżówką L. dentata x L. wilsoniana, może osiągać wysokość do 160 cm. Okazała roślina rozwija bardzo dekoracyjne kwiatostany, w formie pośredniej między świecą i baldachem. Dzięki znacznej wysokości i dużym liściom, może być na rabacie w roli solitera.

Pęcherznica kalinolistna 'Red Baron' jest odmianą o ciemnopurpurowych liściach, dorastającą do 2 m wysokości. Najmłodsze liście mają kolor miedzi, a z czasem przybierają ciemniejszy odcień. Ozdobę stanowią również baldachogrona białoróżowych kwiatów.

Grusza 'Komisówka' jest odmianą deserową francuskiego pochodzenia. Jako bardzo stara odmiana, wyhodowana w połowie XIX wieku, znana jest pod spolszczoną nazwą. Owoce są duże, o zielonożółtej skórce z pomarańczowym rumieńcem. Miąższ ma kolor białokremowy, jest soczysty, aromatyczny i bardzo smaczny.

Grusza 'General Leclerc' jest odmianą wybitnie deserową francuskiego pochodzenia. Owoce są duże o zielonkawożółtej skórce. Miąższ jest kremowobiały, soczysty, bardzo smaczny. Nadaje się do sadu przy domu. Dzięki późnemu rozwijaniu kwiatów, rzadko cierpi od wiosennych przymrozków.

Grusza 'Lipcówka Kolorowa' jest letnią, deserową odmianą, wyhodowaną w 1857 roku we Francji. Cieszy się dużą popularnością również w Polsce, stąd spolszczona nazwa odmiany ‘Colorée de juillet’. Owoce są małe do średnich, jajowate, z zielonkawożółtą skórką. Miąższ jest mało soczysty, zielonkawokremowy. Owoce szybko przejrzewają.

Niezapominajka piaskowa jest rośliną jednoroczną rodzimego pochodzenia. Drobne, niebieskie kwiaty są zebrane w sierpik. Rośnie w miejscach suchych i piaszczystych. Ma płaski, rozgałęziony pokrój, dorasta do 5-20 cm wysokości.

Funkia 'Fire and Ice' jest dekoracyjną byliną liściową do półzacienionych i zacienionych zakątków ogrodu. Zwraca na siebie uwagę pięknymi, dwukolorowymi liśćmi, na których kremowobiały środek blaszki kontrastuje z ciemnozielonymi brzegami. Dodatkową ozdobę funkii stanowią lawendowe, dzwonkowate kwiaty.

Grupa funkii Tadriana została wyhodowana w Anglii i składa się z odmian mieszańców H. tardiflora i H. sieboldiana var. elegans. Najbardziej znaną odmianą z tej grupy jest 'Halcyon'. Jest byliną o efektownych, niebieskich liściach. Dodatkową ozdobę stanowią bladoliliowe kwiaty.

Irga Francheta, nazwana tak na cześć francuskiego botanika Adriena René Francheta, jest niewysokim, rozłożystym krzewem o wzniesionych i przewisajacych pędach. Ozdobę stanowią szarozielone, błyszczące liście, różowe kwiaty, a potem jajowate, pomarańczowe owoce. W naszych warunkach mało odporny na mróz.

Cissus pasiasty jest dekoracyjną rośliną doniczkową z południowych obszarów Ameryki Południowej. Główną ozdobę stanowią stosunkowo niewielkie, dłoniaste, ciemnozielone liście. Pędy dorastają do 180 cm długości.

Wilczomlecz błękitnawy jest śródziemnomorską byliną, rosnącą w naturze w świetlistych lasach i na skalistych zboczach. W naszych warunkach jest rośliną rabatową. Epitet gatunkowy pochodzi od greckiego characias = "płot, palisada".

Tojeść bukietowa jest rodzimego pochodzenia byliną spotykaną na bagnach, mokradłach i brzegach wód. W ogrodach jest sadzona jako roślina ozdobna w pobliżu oczek wodnych. Żółte kwiaty siedmiokrotne są zebrane w charakterystyczne grona.

Petunia 'Night Sky' jest szczególnie efektowną i dekoracyjną odmianą petunii ogrodowej o niezwykłym ubarwieniu kwiatów. Aksamitne, ciemnofioletowe kwiaty są usiane licznymi białymi punktami, wyglądającymi jak gwiazdy na nocnym niebie - stąd nazwa odmiany. Każdy kwiat jest jedyny w swoim barwnym wzorze, co nadaje roślinie fascynujący, prawie kosmiczny wygląd.