Rośliny na glebę lekko kwaśną

Ślaz zaniedbany jest bliskim krewniakiem ślazu dzikiego, byliną albo rzadziej rośliną dwuletnią od wieków zadomowioną na naszym terenie. Rośnie dziko na nieużytkach, przydrożach i trawnikach, a w ogrodzie jego drobne, różowe kwiaty subtelnej urody na tle zieleni okrągłych liści mogą stanowić oryginalną ozdobę.

Trzmielina płaskoogonkowa jest wysokim krzewem o luźnym pokroju, całkowicie odpornym na spadki temperatur w naszym regionie. Ozdobę stanowią ciemnozielone liście, pięknie przebarwiające się przed zimą oraz dojrzewające jesienią owoce. Są to duże, karminowoczerwone torebki, zawieszone na długich i cienkich szypułkach. Cała roślina jest trująca.

Hortensja 'Skyfall' jest nową holenderską odmianą hortensji bukietowej o niewielkim wzroście i obfitym kwitnieniu. Duże kwiatostany są początkowo jasnozielone, później białe, aby wreszcie przebarwić się na kolor jasnoróżowy. Nietypowe kwiaty tej hortensji przypominają kwiaty hiacyntu.

Hortensja bukietowa 'Sundae Fraise' jest niską, wolno rosnącą odmianą o zwartym pokroju, francuskiego pochodzenia. Zakwita wcześniej niż inne odmiany o kwiatach płonnych, a kremowobiałe kwiatostany zmieniają z czasem barwę na różową lub czerwoną, przypominając "lody truskawkowe".

W połowie XX wieku japońskiemu ogrodnikowi Toichi Itoh udało się uzyskać hybrydę piwonii drzewiastej z piwonią bylinową. Dalsze prace ogrodników amerykańskich doprowadziły do powstania całej kategorii odmian hybrydowych nazywanej "mieszańcami międzysekcyjnymi". Odmiany piwonii Itoh odznaczają się bogactwem kolorów, długim kwitnieniem i odpornością.

Magnolia Soulange'a 'Alexandrina' jest bardzo dekoracyjną odmianą, uprawianą w ogrodach już w pierwszej połowie XIX wieku. Duże, kielichowate kwiaty, są u nasady purpuroworóżowe, a na końcach białe. Rozwijają się obficie każdego roku.

Crassula perforata jest sukulentem o bardzo dekoracyjnym wyglądzie. Jego mięsiste, trójkątne liście są ułożone parami, prostopadle do łodygi, przez co wyrośnięte pędy przypominają naszyjnik z nawleczonymi jasnozielonymi koralikami. Podwójne liście tego grubosza wyglądają jakby były przedziurawione - na co wskazuje też nazwa botaniczna rośliny.

Maranta 'Fascinator Tricolor' jest odmianą maranty białożyłkowej o szczególnie dekoracyjnych liściach. Jak wskazuje nazwa, jej liście są trójkolorowe: widać na nich jasną zieleń, ciemną zieleń i róż. Maranta jest rośliną z deszczowych, tropikalnych lasów Brazylii i dlatego w mieszkaniu trzeba jej zapewnić odpowiednie warunki.

Przyostnia włosowata tworzy gęste kępy z cienkich, rurkowatych liści, a latem i jesienią zwraca na siebie w ogrodzie uwagę niezwykle efektownymi wiechami kwiatów. W okresie kwitnienia mają one charakterystyczny fioletoworóżowy kolor i tworzą nad kępami trawy zwiewną, różową mgiełkę. Nazwa rodzajowa upamiętnia niemieckiego botanika Ernsta Mühlenberg'a.

Pilea Cadiera, nazwana tak na cześć francuskiego misjonarza, autora wielu prac o Wietnamie, Léopolda Michela Cadière, jest w naszych warunkach efektowną i popularną rośliną doniczkową. Jej ozdobę stanowią pięknie ubarwione, wzorzyste liście, a srebrzysty kolor ornamentu może się kojarzyć z kolorem aluminium.

Sosna oścista jest pięcioigielną sosną z Gór Skalistych o bardzo powolnym wzroście. Krótkie, ciemnozielone igły są gęsto ułożone i mają na sobie widoczne kłaczki żywicy, przypominające mszyce wełniste. Ze względu na małe wymagania siedliskowe oraz całkowitą mrozoodporność, sosna oścista doskonale nadaje się do małych przydomowych ogrodów.

Odkryty w Kaliforni dopiero w połowie XIX wieku mamutowiec olbrzymi wyrasta w swojej ojczyźnie na jedno z największych drzew iglastych na świecie, osiągając do 100 m wysokości. Posiada bardzo prosty pień, niezwykle regularną koronę w formie stożka i szarozielone, szydlaste igły. W ogrodzie może być efektownym soliterem.

Turzyca włosista jest gęstokępkową byliną pochodzącą z Nowej Zelandii. Ozdobę rośliny stanowią długie, bardzo wąskie liście, które pozostają dekoracyjne przez cały rok. Turzyca jest łatwa w uprawie i może rosnąć zarówno na rabacie, jak i w pojemniku na tarasie lub balkonie.

Modrzew polski, często uważany za odrębny gatunek, obecnie uznawany jest za podgatunek modrzewia europejskiego. Jest bardzo podobny do modrzewia europejskiego, a różni się głównie wielkością i kształtem szyszek (ma mniejsze szyszki i bardziej kuliste), mniejszymi wymaganiami siedliskowymi oraz znoszeniem bocznego ocienienia.

Wilczomlecz wielki jest pędowym sukulentem, który mimo podobieństwa do kaktusów, nie jest jednak z nimi spokrewniony. Pochodzący z południowej Afryki Euphorbia ingens wygląda jak popularny wilczomlecz trójżebrowy w rozmiarze XXL. Jest odporny na upał i suszę, i nawet znosi krótkotrwale spadki temperatury do -2 st. C.

Santolina cyprysikowata jest zimozielonym półkrzewem pochodzącym z zachodniego i centralnego obszaru śródziemnomorskiego. Nazwa rodzajowa pochodzi od łacińskich słów santo = "święty" i line = "len" i wskazuje na uzdrawiające właściwości rośliny. Główną ozdobę stanowią drobne, szarozielone pędy gęsto pokryte drobnymi liśćmi.

Kordylina krzewiasta jest jednym z ponad 20 gatunków swojego rodzaju, jednak w uprawie doniczkowej oprócz niej spotyka się jeszcze kordylinę australijską. Jest słabo rozgałęzionym krzewem, który w swojej ojczyźnie dorasta do 3 m wysokości, a w uprawie doniczkowej zwykle 1-2 m. Ozdobę stanowią pasiaste liście, szczególnie kolorowe u odmian hodowlanych.

Polyscias krzewiasty, nazywany aralią Ming, chociaż nie należy do tego rodzaju botanicznego, jest pochodzącym z Indii wiecznie zielonym krzewem. W krajach azjatyckich jest rośliną leczniczą i przyprawową, u nas uprawiany w doniczkach ze względu na bardzo dekoracyjne liście.

Kotewka orzech wodny jest rośliną wodną korzeniącą się na dnie zbiorników. W Europie owoce kotewki były wykorzystywane jako pokarm dla ludzi i zwierząt domowych, jednak w ciągu kilku wieków naturalne stanowiska rośliny wyginęły, a gatunek należy obecnie do rzadko spotykanych.

Nazwa rodzajowa tego południowoamerykańskiego kaktusa pochodzi od greckich słów echinos = "jeż" i opsis = "wygląd", natomiast epitet gatunkowy upamiętnia francuskiego botanika J. B. Eyriès'a. Echinopsis Eyriesa jest rośliną mało wymagającą o dużych, białych lub jasnoróżowych kwiatach.

Peruwiański kaktus o skomplikowanej nazwie Austrocylindropuntia subulata stanie się może bardziej przyjazny, jeśli wyjaśni się jej znaczenie. Nazwa rodzajowa pochodzi od łacińskiego słowa auster = "południe" i nazwy rodzajowej rośliny Cylindropuntia, do której niektóre gatunki są podobne, a epitet gatunkowy wskazuje na szydlastą formę szczątkowych liści kaktusa. Tworzy krzaczastą formę, na szczytach pędów rozwija duże, czerwone kwiaty.

Jabłoń 'Szampion' ('Šampion') jest odmianą wyhodowaną w 1970 roku w Czechach i błędnie bywa często nazywana z angielska 'Champion'. Owoce tej odmiany są duże, żółte z karminowoczerwonym rumieńcem. Miąższ jabłek 'Szampion' jest soczysty, słodki i aromatyczny.