Nazwa rośliny
Wilec purpurowy (łac. Ipomoea purpurea)
Systematyka
powojowate > wilec > wilec purpurowy

Wilec purpurowy - charakterystyka, wymagania, wysiew, pielęgnacja

Kwiaty wilca purpurowego (Ipomoea purpurea) zdobią otoczenie przez całe lato, a przy sprzyjającej pogodzie letnie kwiaty będą pojawiać się do października. Jednoroczne ozdobne pnącze szybko się rozrasta, tworząc efektowne przesłony, porastając siatki ogrodzeniowe, pergole, trejaże, altany, a także pojemniki - na balkonie lub na tarasie. Rynek ogrodniczy oferuje wielobarwne odmiany pnącza, a nieskomplikowana pielęgnacja sprawia, że atrakcyjny gatunek chętnie wybierany jest do uprawy amatorskiej i profesjonalnej.

Jeśli szukasz więcej porad i informacji, sprawdź także zebrane w tym miejscu artykuły o kwiatach jednorocznych.

Ipomoea purpurea – opis gatunku

Wilec purpurowy wywodzi się z tropikalnych rejonów Ameryki Środkowej i Ameryki Południowej. Należy do rodziny roślin powojowatych. Krewniakiem efektownego pnącza jest pospolity wilec polny – trudny do wytępienia chwast, porastający, podobnie jak inwazyjna szczeć pospolita, łąki, pastwiska, pola oraz miejsca ruderalne. Jednoroczny Ipomoea purpurea tworzy wijące się pędy, osiągające do 3 m długości. Ozdobą pnącza są ciemnozielone sercowate liście oraz duże lejkowate kwiaty, o średnicy 6 cm – 8 cm. Około 5 sztuk kwiatów pojawia się w kątach liści. Nietrwałe kwiaty zastępowane są przez nowe, dzięki czemu roślina obsypana jest nimi od połowy lipca do października. Wilec purpurowy zaliczany jest do najpiękniejszych roślin pnących, stąd często spotykamy określenie: niebiańskie pnącze.

Kwiaty tego gatunku wybarwiają się na kolor błękitny, niebieski i  purpurowofioletowy. Odmiany mają kwiaty białe, różowe, czerwone oraz wielobarwne. Płatki są cieniowane, lekko paskowane lub pstre, z jaśniejszym środkiem okazałego lejka. W czasie słonecznej aury kwiaty prezentują się w całej okazałości w godzinach porannych, do godziny 11.00. W czasie pochmurnej pogody ozdobne pnącze otwiera swoje kwiaty dłużej – do godziny 14.00. Wieczorem lejki zamykają się.

Do najpiękniejszych odmian Ipomoea purpurea zaliczamy:

  • wilec purpurowy ‘Heavenly Blue – Morning Glory’ – ‘Niebiańskie pnącze’ tworzy okazałe 9-cm kwiaty, wybarwione na wyjątkowy intensywnie błękitny kolor,
  • wilec purpurowy ‘Arlekin’ – kielichowate kwiaty wyróżniają się białym tłem płatków, z nakreślonymi smugami i paskami – niebieskimi, różowymi lub fioletowymi,
  • wilec purpurowy, powój pnący – odmiana wybarwia się na kolor niebieski, czerwony i fioletowy, z ciemniejszymi smugami i jasnym środkiem,
  • wilec purpurowy ‘Seta’ – to gęstypowój pnący, o wyjątkowej urodzie kwiatów. Na tle każdego białego płatka pojawia się jeden liliowy pasek.

Ozdobne pnącze – uprawa Ipomoea purpurea

Stanowisko i pielęgnacja rośliny

Uprawa wilca purpurowego nie jest trudna. Sadzenie rośliny przeprowadzamy w słonecznym, ciepłym miejscu, osłoniętym, w miarę możliwości, od deszczu i mocnych podmuchów wiatru. Ozdobne pnącze preferuje żyzną i umiarkowanie wilgotną glebę, o obojętnym lub lekko zasadowym odczynie pH. Sadzonki podpieramy palikami - w miarę wzrastania pnącze samodzielnie pnie się coraz wyżej, owijając się wokół podpory.

Pielęgnacja dekoracyjnej rośliny polega na obfitym podlewaniu w okresie wzrastania. Dwa razy w tygodniu, do początków września, stosujemy zasilanie nawozami, przeznaczonymi dla kwitnących pnączy, co zapewni wilcom dobrą kondycję. Przy regularnym nawożeniu, wilec purpurowy będzie miał więcej pąków kwiatowych, a liście i kwiaty będą intensywnie wybarwione.

Wygląd Ipomoea purpurea uzależniony jest od pogody. Roślina najpiękniej prezentuje się w czasie pogodnej aury. W czasie mokrego i chłodnego lata tworzy mniej kwiatów.

Rozmnażanie jednorocznego pnącza – krok po kroku

Nasiona wilca purpurowego wysiewamy wprost do gruntu, od kwietnia do początku maja. Umieszczamy je po 2 – 3 sztuki na stałym miejscu, przy podporach, po których wiotkie pędy będą mogły się wspinać. Właściwa rozstawa dla roślin wynosi około 80 cm, między rzędami. Jeśli wilec będzie wzrastać przy ogrodzeniu, nasiona wysiewamy w odległości około 8-9 cm.

Nasiona pnącza możemy wysiać wcześniej, w marcu, do torfowych doniczek, a gdy pojawią się sadzonki, wkopać je przy podporach. Rozstawa roślin jest taka sama, jak dla tych, sianych wprost do gruntu. Pamiętajmy jednak, że wilec purpurowy nie lubi przesadzania i podatny jest na uszkodzenie korzeni. Kwiaty na pnączu zaczną tworzyć się po około 10 tygodniach.

Nasiona Ipomoea purpurea są trujące, więc zachowajmy ostrożność, by nie znalazły się w zasięgu dzieci lub domowych zwierząt. A może zainteresuje cię także ten artykuł na temat wilca trójbarwnego?

Wilec purpurowy – zastosowanie

Dekoracyjne pnącze szybko rośnie, więc można je zasadzić przy różnego rodzaju podporach, uzyskując wyjątkowe, obsypane kwiatami parawany. Wilec purpurowy wspaniale prezentuje się w ogrodach wiejskich, w towarzystwie innych roślin, takich jak malwy i dalie. Sprawdzi się sadzenie pnących wilców oraz pachnącego groszku (Lathyrus odoratus) wzdłuż siatek ogrodzeniowych lub ażurowych drewnianych płotów, co stworzy oryginalną kwietną ścianę, chroniącą przed wścibskimi spojrzeniami.

Wilec purpurowy nadaje się do wykorzystania na balkonie i na tarasie. Warto pamiętać, że uprawa pojemnikowa jest nieco trudniejsza, niż uprawa i pielęgnacja pnącza, rosnącego w gruncie. Pojemniki z pnącymi roślinami warto zawiesić pod sufitem, by długie pędy swobodnie zwisały, dekorując otoczenie masą różnobarwnych kwiatów. Warto do ścian przymocować drewniane kratownice lub ażurowe rusztowania, wykonane z siatki ogrodzeniowej, po których pnącza będą mogły się swobodnie wspinać. Sklepy ogrodnicze oferują gotowe podpory, najczęściej z tworzyw sztucznych, odpornych na zmieniające się warunki atmosferyczne i zdolnych utrzymać dość ciężką roślinę. Dla wilców purpurowych odpowiedni będzie balkon lub taras słoneczny. Pielęgnacja rośliny w pojemnikach polega na dostatecznym podlewaniu pnącza, zasilaniu nawozami dla kwitnących pnączy oraz przycinanie zbyt wybujałych pędów.

Długie ukwiecone pędy są atrakcyjnym elementem letnich kompozycji. Do przygotowania wyjątkowego bukietu nadaje się, np. kolczasta szczeć pospolita, wokół której owinie się delikatny wilec purpurowy, pospolity wilec polny, floksy oraz inne ogrodowe i polne kwiaty. Wiązanki, umieszczone w wazonach, staną się ciekawą ozdobą balkonu lub tarasu, umilając codzienny wypoczynek.

Wygląd wilca purpurowego

Pochodzenie:
Ameryka Środkowa, Ameryka Południowa
Roczne przyrosty:
200 cm - 300 cm
Maksymalna wysokość:
200 cm - 300 cm
Maksymalna szerokość:
100 cm - 150 cm
Po ilu latach osiąga docelowe rozmiary:
1 rok


Pokrój wilca purpurowego:
rozłożysty, pnący, kępiasty, rozgałęziony, zwieszający
Cechy charakterystyczne:
Kolor kwiatów:
różowy, biały, czerwony, niebieski, purpurowofioletowy
Wielkość i forma kwiatów:
lejkowate
Rodzaj ulistnienia:
Kształt liścia:
sercowate
Kolor liścia:
ciemnnozielone

Sadzenie i stanowisko dla wilca purpurowego

Termin sadzenia:
maj
Rozstaw przy sadzeniu:
40 cm - 80 cm
Sposób rozmnażania:
nasiona
Dodatkowe informacje:
Wilec szybko rośnie wysiewany do gruntu, a poza tym nie znosi uszkadzania korzeni - dlatego nie ma sensu wysiewać go na rozsadę.


Stanowisko:
Gleba:
przeciętna ogrodowa, przepuszczalna, próchniczna, żyzna, wilgotna
Odczyn pH gleby:
Wilgotność podłoża:
wilgotne


Nadaje się na:

Pielęgnacja wilca purpurowego

Trudność uprawy:
łatwy
Poziom odporności:
bardzo odporna

Terminy

IIIIIIIVVVIVIIVIIIIXXXIXII
Kiedy można sadzić?
Kiedy należy przycinać?
Dobrze znosi przycinanie.
Poprzez przycinanie pędów można uzyskać bardziej rozgałęziony, gęsty pokrój.
Kiedy kwitnie?
Nawożenie
Nawóz wieloskładnikowy, do roślin kwitnących, organiczny, do roślin pnących. Nawozić raz na 2 tygodnie.
Podlewanie
Obfite zapotrzebowanie na wodę. Podlewaj co 3 dni.
Ze względu na dużą masę liści i kwiatów wilec ma bardzo duże zapotrzebowanie na wodę. Należy zapewnić mu stale umiarkowanie wilgotne podłoże, ale bez zastoju wody.

Zastosowanie w kuchni

Przydatność do spożycia:
ikona podziel się Przekaż dalej